ધ્યાન / શ્રી લખવીંદર સીંહ

  1.  

    Meditation Techniques in Hindi

    LOTS OF UPS & DOWNS @ FIFA WORLD CUP IN
    BRAZIL
    SAME AS IN EVERY ONE’S LIFE
    We should learn how to turn enemy into a friendship
    Your biggest enemy in your life is your own ego
    You’d feel easy once you’re over with it
    PRAYERS TO THE FAITH WILL HELP
    SO ALWAYS REMEMBER THE DIVINE  
    આપનો  ઈ-મૅઇલ  આ  પોસ્ટ સાથે ઉમેરું છું 

    Suresh Jani

    To Me
    You mighit have read these.But a few friends are interested these days in these.
    You may also like to spread health awareness.

    બની આઝાદ‘ http://gadyasoor.wordpress.com/bani_azad/
    2014-06-27 9:37 GMT-05:00 HARNISH BHATT <hkbhatt123@yahoo.co.in>:

    આફ્ટર ફિફ્ટી મેઇન્ટેન સેફ્ટી
    શરીરને શ્રમ આપવો એ ઉત્તમ આરોગ્યની માસ્ટર-કી છે. સવારે સાડાછ વાગ્યા પછી પથારીમાં પડ્યા રહેવું એ પાપ છે અને એ પાપ એવું છે કે એની સજા આ ભવમાં જ ભોગવવી પડે છે

    કોઈ સામાન્ય બીમારીની ટ્રીટમેન્ટ માટે ડૉક્ટર પાસે જવાનું થાય અને ડૉક્ટર જાત-જાતની તપાસને અંતે આપણને ફસ્ર્ટ ટાઇમ એમ કહે કે તમને બ્લડ-પ્રેશર છે અથવા તમને કૉલેસ્ટરોલ કે થાઇરૉઇડ છે અથવા તમને ડાયાબિટીઝ છે અને હવે તમારે ઘણી બાબતોમાં કૅરફુલ રહેવું પડશે ત્યારે આપણને આંચકો લાગે છે. અત્યાર સુધી આપણે એમ માનતા હતા કે આપણે તો ખૂબ તંદુરસ્ત છીએ અને આપણને કોઈ જ રોગ થવાની સંભાવના નથી, પરંતુ ડૉક્ટરની વાત સાંભળીને આપણી ભ્રાંતિનો એકાએક ભુક્કો થઈ જાય છે. આપણી ઉંમરમાં એકાએક જ જાણ દસ વરસ ઉમેરાઈ જાય છે. અથવા એમ કહો કે આપણા આયખામાંથી સાવ ઓચિંતા જ જાણે દસ વરસ બાદ થઈ જાય છે!

    આપણે જાણીએ છીએ કે પેલી બીમારી કાંઈ દુનિયામાં આપણને એકલાને જ નથી વળગી. આપણી પહેલાં એ બીમારી અનેક લોકોને વળગી ચૂકી છે, પરંતુ આપણે એવા ખ્યાલમાં હતા કે આપણને એવી કોઈ બીમારી થવાની જ નથી.

    હવે ચિંતા થવા લાગે છે. ડૉક્ટર આપણને બહુ ભાવતી વાનગી ખાવાની મનાઈ કરે છે અને બિલકુલ ન ભાવતી કે ઓછી ભાવતી ચીજ ખાવાનો આદેશ આપે છે. દરરોજ એક કલાક ચાલવાનું અને દવા નિયમિત લેવાની અને વજન ઓછું કરવાનું અને એવું ઘણુંબધું…

    અત્યાર સુધી આવી બીમારીવાળા સ્વજનોને આપણે સલાહ આપતા હતા કે ટેન્શન નહીં કરવાનું, મેડિકલ સાયન્સ અત્યારે એટલુંબધું આગળ વધી ગયું છે કે ગમે તેવી બીમારી પર કન્ટ્રોલ કરી શકાય, ડૉક્ટરની સૂચના પ્રમાણે જીવશો તો કશી તકલીફ નહીં પડે. હવે એવી જ સલાહ આપણને બીજા લોકો આપે છે.

    તંદુરસ્ત સૌને રહેવું છે અને ખાવા-પીવાના, વ્યસનોના તથા આરામના તમામ મોજશોખ પણ કરવા છે. સૌ એમ ઝંખે છે કે હું કોઈ પણ વાનગી ખાઉં, હું શરાબ-સિગારેટ વગેરેનાં ધરાઈને વ્યસનો કરું, શરીરને શ્રમ પડે એવું કાંઈ જ ન કરું, નોકર-ચાકરની સાહ્યબીમાં પારાવાર આરામનું સુખ ભોગવું – છતાં મને કોઈ બીમારી ન થવી જોઈએ. પરંતુ આ જરાય પૉસિબલ નથી. એક તરફ આપણે વિવિધ બીમારીઓને ખુલ્લું આમંત્રણ પાઠવીએ છીએ અને બીજી તરફ આપણે એવું ઇચ્છીએ છીએ કે એ બીમારી આપણી પાસે કદીયે ન આવે!

    પાણીમાં તરવું છે, નાહવું છે અને ભીના થવું જ નથી – આ કેવી વાત છે.

    આપણે હવે પર્મનન્ટ મેડિસિન્સ લેવાની, વારંવાર રિપોર્ટ્સ કઢાવવાના, વારંવાર ડૉક્ટરોનું ગાઇડન્સ લેવા જવાનું… શું આ માટે જ હવે આપણે જીવવાનું છે?

    શરીરના શિખરથી લઈને તળેટી સુધીનાં અંગો પર ઉંમરની અસર વર્તાય છે. વાળ ધોળા થવા માંડે છે. આંખોની આસપાસ કાળાં કુંડાળાં થાય છે અને વિઝન પણ નબળું પડે છે. મોઢામાંથી દાંત એક પછી એક વિદાય લે છે. ગળા પર કરચલીઓ પડે છે. દાદર ચડતાં કે ઝડપથી ચાલતાં છાતીમાં ગભરામણ થાય છે. પેટ કહ્યામાં રહ્યું નથી. કબજિયાત પજવે છે એટલે રોજ રાત્રે ઇસબગુલ કે હરડે લેવાનું બરાબર યાદ રાખવું પડે છે. ઢીંચણનો વા ભારે ત્રાસરૂપ લાગે છે. પીંડીનો દુખાવો પીછો નથી છોડતો. ઘૂંટણ આપણા શરીરનું વજન ઝીલવા-ઊંચકવા તૈયાર નથી. તળિયે પડેલા વાઢિયા કાચની જેમ ખૂંચે છે. હાથ-પગ ધþૂજે છે. કાને સાંભળવાની તકલીફ થાય છે એટલે વારંવાર ‘હેં?’ – ‘હેં,’ પૂછવું પડે છે અને સામી વ્યક્તિ પાસે એકની એક વાત બે-બે વખત બોલાવવી પડે છે.

    આમાંની કેટલીક બાબતો સાવ કુદરતી છે, પણ ઘણી બાબતો માટે આપણે ખુદ જ રિસ્પૉન્સિબલ છીએ. આપણે નિયમિતતા નથી જાળવતા એ કારણે કેટલીક ઉપાધિઓ વહેલી આવી પહોંચે છે. રાત્રે ખાસ કારણ ન હોય તોય ઉજાગરા કરીએ છીએ અને વહેલી સવારે ચારે તરફથી તાજગી-તંદુરસ્તી ક્લેક્ટ કરવાની તક હોય ત્યારે પથારી છૂટતી નથી. આપણે ત્યાં ઘરકામ કરતી વ્યક્તિ જે સ્ફૂર્તિ ધરાવે છે એ જોઈને આપણને ઈર્ષા ઉપજે છે (ખરેખર તો શરમ ઊપજવી જોઈએ). કોઈ નોકર કે બાઈનું પેટ ફૂલેલું કેમ નથી હોતું? તેને કેમ કદી બ્લડ-પ્રેશર, ડાયાબિટીઝ કે કૉલેસ્ટરોલ નથી હોતાં?

    શરીરને શ્રમ આપવો એ ઉત્તમ આરોગ્યની માસ્ટર-કી છે. ઘરકામ કરશો તો જિમમાં કે યોગમાં નહીં જવું પડે. ગાર્ડનમાં દરરોજ ચાર ચક્કર મારશો તો ડૉક્ટરને ત્યાંનાં ચક્કર ટાળી શકાશે. સવારે સાડાછ વાગ્યા પછી પથારીમાં પડ્યા રહેવું એ બહુ મોટું પાપ છે અને એ પાપની પનિશમેન્ટ આવતા ભવમાં નથી મળતી, આ ભવમાં જ ભોગવવી પડે છે.

    આળસ અને આરોગ્ય

    તંદુરસ્તી માટે આપણે મોટે ભાગે ખૂબ બિનજવાબદાર અને બેદરકાર રહીએ છીએ. ‘કાલથી બસ નિયમિત ચાલવા જવું છે’ અને ‘કાલથી ખાવામાં નિયંત્રણ રાખવું છે’ એવા ઊભરા સતત આવે છે અને ચાલ્યા જાય છે. જાણે આપણને કશી બીમારી આવવાની જ નથી એવો વહેમ આપણને આળસુ, પ્રમાદી અને ઢમઢોલ બનાવતો રહે છે. મન મોજીલું હોય છે પણ તન તો નાનકડી તકલીફથીયે દૂર ભાગે છે! ક્યારેક મન પણ નબળું પડી જાય છે અને તનને વધારે કમજોર કરી મૂકે છે. ડૉક્ટર પાસે ન જવું એ આળસ છે, ડૉક્ટર પાસે જવું જ ન પડે એ આરોગ્ય છે. આળસ અને આરોગ્યને બાપે માયાર઼્ વેર છે એટલે એ બન્ને કદી સાથે રહેતાં જ નથી. નાનામાં નાના કામ કે નાનામાં નાની જરૂરિયાત માટે સેલ્ફ-ડિપેન્ડન્ટ બનો, તરત દોડી પડો, પછી જુઓ. . . તમારી તંદુરસ્તી તમારી પાસે પર્મનન્ટ રહેવા માટે કેવા કાલાવાલા કરે છે! જો તમે સેલ્ફ-ડિપેન્ડન્ટ નહીં બનો અને શરીરને શ્રમ નહીં આપો તો તંદુરસ્તી તો એવી નિષ્ઠુર છે કે એ તમારા કાલાવાલા જરાય નહીં સાંભળે! એ ગુડબાય કહી જ દેશે!

    ઓલ ઈઝ વેલ….
    હસતા રહો
    હરનિશ.

     

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s