People & Plants…

People and Plants Draw Energy from Others  Click and enjoy

૦૦

Plants & People

Reciprocity sustains the well-being of everything on the planet, and brings a renewed sense of wholeness to all of the Earth.

plant intelligence

(noun): A plant’s capacity, in its complete form—with its full spectrum of constituents intact—to have a therapeutic effect within the body.

(verb): To act in accordance with Nature, honoring the symbiotic relationship between plants and people, and fostering a healthy future for both.

The connection between Plants & People

The existence of life on Earth is what makes our planet unique. The connection between plants and people means that we each have an influence on each other—resulting in a network of interdependent interactions.

Each plant has the unique ability to draw nutrients from the Earth and transform them into bioactive constituents that create a corresponding biological response in the human body. In order to receive these benefits, however, people must—in turn—recognize Nature’s inherent Plant Intelligence and nurture it: Growing, harvesting, and processing the plants in the ways that best preserve the intended healing powers.

People and Plants Draw Energy from Others

&  e mail

P.K.Davda

11:15 AM (2 hours ago)
to pkdavda

ઝવેરી મામા

થોડા સમય પહેલાં જ મારી ઓળખાણ Bay Areaમાં રહેતા જવાહરભાઈ સાથે થઈ. અન્ય મિત્રો પાસેથી જાણવા મળ્યું કે જવાહરભાઈ ૧૯૫૬માં અમેરિકા ભણવા આવ્યા, અહીં એમણે Agronomyમાં M.S. કર્યું અને Internal Financeમાં M.B.A. કર્યું અને ત્યારથી અમેરિકામાં જ સ્થાયી થયા છે. વધુમાં જાણવા મળ્યું કે મુંબઈમાં તેઓ મરીનડ્રાઈવમાં રહેતા હતા. મને એમનામાં રસ પડી ગયો. મેં એમની સાથે One to One મુલાકાત ગોઠવી, અને એમને એમના જન્મથી માંડીને પ્રશ્નો પૂછવા માંડ્યા. વાતચીતમાં ખબર પડી કે તેઓ ત્રીજી કે ચોથી પેઢીએ શેઠ કસ્તુરભાઈ લાલભાઈના વંશજ છે. અમદાવાદની L.D.College of Engineeringના હિસાબે અને અન્ય General Knowledgeના હિસાબે કસ્તુરભાઈ લાલભાઈ વિશે મને થોડી ખબર હતી, એટલે હું Impressed થયો; પણ વધુમાં ખબર પડી કે બારમી કે તેરમી પેઢીએ તેઓ શેઠ શાંતિદાસ ઝવેરીના વંશજ છે.

એમના ગયા પછી મેં શેઠ શાંતિદાસ ઝવેરી વિશે શોધખોળ શરૂ કરી. ઇન્ટરનેટની મદદથી અને માલતી બહેન શાહના એક પુસ્તકના આધારે મેં જે જાણ્યું, તે અહીં રજૂ કર્યું છે. આમાં થોડીઘણી વાતો લોકવાયકા જેવી હશે, ખરેખર બનેલી હકીકતો કરતાં થોડી અલગ હશે, પણ ખૂબ જ રસપ્રદ છે.

શેઠ શાંતિદાસ ઝવેરી, બાદશાહ અકબરના જમાનામાં થઈ ગયા, એટલે કે સત્તરમી સદીની શરૂઆતમાં થઈ ગયા. બાદશાહ અકબરના દરબારમાં એમને માનભર્યું સ્થાન કેવી રીતે મળ્યું એ અંગે ઘણી અલગ અલગ વાતો છે, પણ એક હકીકતના પુરાવા છે કે એ સમયના ભારતના એ સૌથી મોટા હીરા-જવાહરના વેપારી હતા, અને બાદશાહ અકબર એમની પાસેથી મોટાપાયે ઝવેરાતની ખરીદી કરતા. એમના વેપાર, વહીવટ અને સંપત્તિનો અંદાજ એટલા પરથી આવી શકે કે અમદાવાદમાં એમના ઝવેરી વાડાનું રક્ષણ કરવા Three tier વ્યવસ્થા હતી. પહેલી ડહેલી ઉપર હથિયારબંધ આરબો હતા, બીજી ડહેલી ઉપર ભૈયાઓ ચોકીપહેરો કરતા અને ત્રીજી ડહેલી ઉપર રજપૂત સૈનિકો હતા. આ ત્રણ ચોકીઓ પસાર કર્યા પછી જ એમની હવેલીમાં જઈ શકાતું. એમને તથા એમના મુનીમોને હીરા-ઝવેરાત સાથે દેશભરમાં મુસાફરી કરવી પડતી, એટલે એમની સાથે હથિયારબંધ સૈનિકો રહેતા, અને એટલા માટે એમણે પાંચસો જાતવાન ઘોડા, અનેક રથ, માફા, સિગરામો અને પાલખીઓ રાખેલી. હવેલીમાં રહેતા પોતાના અને સ્ટાફના કુટુંબોને દૂધ-દહીં પૂરાં પડે એટલા માટે પાંચસો ગાયો-ભેંસો પણ હવેલીની ગૌશાળામાં રાખેલી.

આ લેખ બહુ લાંબો ન થઈ જાય એટલા માટે હું શાંતિદાસ ઝવેરીના જીવન દરમ્યાન બનેલા બનાવોમાંથી માત્ર બે બનાવોનો જ ઉલ્લેખ કરીશ.

અગાઉ જણાવ્યું એ પ્રમાણે અકબર બાદશાહ શાંતિદાસ પાસેથી ઝવેરાત ખરીદતા અને આના લીધે બેગમ જોધાબાઈના સંપર્કમાં પણ આવતા. એકવાર જોધાબાઈ શાહજાદા સલીમના ઉછેરની બાબતમાં અકબરથી રીસાઈને અમદાવાદ(બીબીપુરા) શાંતિદાસને ઘરે ચાલી ગયાં. શાંતિદાસની હવેલીમાં એમને મહારાણીને છાજે એવા માનપાનથી રાખવામાં આવ્યાં. જોધાબાઈએ આ આગતાસ્વાગતાથી ગદગદ થઈ શાંતિદાસને પોતાના ભાઈ માન્યા. થોડા દિવસબાદ બાદશાહે શાહજાદા સલીમને માતાને મનાવીને તેડી લાવવા મોકલ્યો, ત્યારે જોધાબાઈએ સલીમને શાંતિદાસની ઓળખાણ ઝવેરી મામા તરીકે કરાવી. બસ ત્યારથી અકબરના દરબારમાં શાંતિદાસની ઓળખ ઝવેરી મામા તરીકે પડી ગઈ, અને તે કાયમ રહી. સલીમ જ્યારે જહાંગીર નામ રાખીને ગાદીએ આવ્યો, ત્યારે પણ એ શાંતિદાસને ઝવેરી મામા કહીને સંબોધતો; એટલું જ નહિએણે શાંતિદાસને અમદાવાદના નગરશેઠનું પદ પણ આપ્યું.

જૈન ધર્મસ્થાનોના વિકાસ અને સંરક્ષણમાં શાંતિદાસ ઝવેરીનો ઘણો મોટો હિસ્સો હતો. એ સમયના મુસલમાન બાદશાહો પાસેથી એમણે જૈનધર્મના રક્ષણ માટે અનેક શાહી ફરમાનો બાદશાહની મહોરો અને સિક્કાઓ સાથે મેળવેલાં. અહીં હું માત્ર એક જ કિસ્સો વર્ણવું છું.

શાંતિદાસની અમદાવાદ (બીબીપુરા)માં એક ભવ્ય દેરાસર બાંધવાની ઇચ્છા હતી. દેરાસર માટે અમદાવાદ(બીબીપુરા)માં યોગ્ય જમીન મેળવવા એમણે બાદશાહ જહાંગીરનો સંપર્ક કર્યો. બાદશાહ ઝવેરીમામાને સન્માનની નજરથી જોતા હોવાથી શાંતિદાસને જરૂરી જમીન આપી. અઢળક રૂપિયા ખર્ચી, શાંતિદાસે ત્યાં ભવ્ય દેરાસરનું નિર્માણ કર્યું. દેરાસરના નિર્માણના માત્ર વીસેક વર્ષ બાદ, બાદશાહ જહાંગીરે પોતાના શાહજાદા ઔરંગઝેબને ગુજરાતના સુબા તરીકે નીમ્યો. ઔરંગઝેબ ધર્માંધ હતો અને મુસ્લીમ ધર્મ સિવાયના બધા ધર્મને ધિક્કારતો. એને આ ભવ્ય દેરાસરને મસ્જિદમાં બદલવાની ઇચ્છા થઈ. એણે ત્યાંના વગદાર સ્થાનિક મુસલમાનોની મદદથી એક કાવતરું રચીને, દેરાસરમાં ગાયની કતલ કરાવી. જૈન લોકોએ એ દેરાસરમાં જવાનું બંધ કરી દીધું. આનો લાભ લઈ ધર્માંધ મુસલમાનોએ દેરાસરમાંતોડફોડ શરૂ કરી દીધી. શાંતિદાસ શેઠને દેરાસરના બાંધકામદરમ્યાન જ આવી સંભાવનાનો ખ્યાલ હતો. એમણે એ દેરાસર પરિસરમાંથી ઝવેરી વાડા સુધી ગાડું ચાલી શકે એટલું મોટું ભોંયરું બનાવેલું. એમણે છૂપી રીતે, પાંચ મુખ્ય મૂર્તિઓને ત્યાંથી ખસેડી લીધી. ત્રણ વર્ષ બાદ, શાંતિદાસે બાદશાહ પાસે રજૂ કરેલી પેશકસને લીધે બાદશાહે ત્યાં ફરી દેરાસર રચવાનું ફરમાન આપ્યું; પણ શાંતિદાસે હવેલીમાં જ નાનું દેરાસર બાંધી મૂર્તિઓ ત્યાં જ પધરાવી.

મારા સંશોધનમાં આવા અનેક પ્રસંગો મને મળ્યા છે, પણ હું હંમેશાં ટૂંકા લેખ લખતો હોઈ, આ લેખ પણ અહીં જ સમાપ્ત કરું છું. જો મને જવાહરભાઈનો પરિચય ન થયો હોત તો મારુંધ્યાન આ વિષય તરફ કદાચ જાત જ નહિ.

-પી. કે. દાવડા

૦

Leave a comment

Filed under ઘટના

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s