પરિમલ પ્રભુપથનો ગ્રહજે

 .

પરિમલ પ્રભુપથનો ગ્રહજે ,

વીર ! જાજે આગે આગે .

માતૃ વિહોણાં એકલવાયાં હડધૂત જન કૈં રિબાય ,

દીન-દુઃખી સૌ બાળ પ્રભુનાં જોને આજ મુંઝાય ;

આશરો અપંગનો થાજે,

આશ જગની થઈ સંચરજે .

ક્લાન્ત , અનિશ્ચિત ડગલાં ભરતાં જન-સમૂહો વિખરાય ,

પંથભૂલ્યાં કૈં પંથી ઘણેરાં મારગડે અથડાય ;

એહનો કર ધરવા ધાજે ,

ભોમિયો જનગણનો થાજે .

શ્રાંત, શીતળ રજની, વળી મારગ તિમિર ઘણાં ઘેરાય ,

ચક્ષુવિહીન જોને અણધાર્યે મારગડે અથડાય ,

અંધની આંખલડી થાજે ,

વિશ્વજ્યોતિ થઈ ઝળહળજે .

Leave a comment

Filed under કાવ્ય

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s