ગરિમા-ગાનને/અજ્ઞાત

તો ઝંખવા દે તું મને

દિલ તણું દિલ સાથ મોંઘેરું મિલન ;

રુક્ષ , હીણા , હાંફતા માનવ-કલેવરનું નહીં .

ઘડી પોંખી રહું વ્હાલે , વિનત ભાવે ,

સ્મરી તુજ સર્જનાના હાર્દને

નવાજી હું રહું ઘેલી કૃતિ તવ

માર્દવા, મૃદુલા, મલપતે નેહભીને અંતરે .

વંદી વિભો ! તવ સર્જનાને,

ચરણપદ્મે તુજ રહું સહેજે બની

તવ હાર્દનું અદકેરું કૂળું કો કવન

રેલતું તારા ગરિમા-ગાનને.

Leave a comment

Filed under કાવ્ય

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s