૫૬ મી વર્ષગાંઠે-આસ્વાદ: રોટલીના લોટમાં ~ ઇલિયાસ શેખ

ચિ સૌ યામિનીની ૫૬ મી વર્ષગાંઠે શુભાશીસ સાથે અનેક શુભકામનાઓ

સાથે તેની રચના અને આસ્વાદ…

મિત્ર ઇલિયાસ શેખ ની આખી જ પોસ્ટ  સાથે…

રચયિતા યામિની બેન પોતે પણ આટલું સુંદર interpretation વાંચી ને ખુશ થશે…

નારી સંવેદના ને જયારે કલમ દ્વારા ઠલવાઇ છે ત્યારે આ પ્રકારની ચિર સ્મરણીય રચના બનતી હોય છે…..

ફરી વાર ઇલિયાસ ભાઈ મોજ કરાવી દીધી…….
👍💐👌

• આસ્વાદ: રોટલીના લોટમાં ~ ઇલિયાસ શેખ

પ્રીત પરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં
જાત ભભરાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

જો, જરા વર્તન નરમ રાખે તો તું ખીલી શકે
વાત સમજાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

આવશે હમણાં અને ‘એ’ પૂછશે કે “કેમ છે?”
યાદ મમળાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

એક નાની વાતમાં તો કેટલું બોલ્યા હતા !
આંખ છલકાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

લોટ, પાણી, મોણ, ‘મા’નું વ્હાલ…આ છે રેસિપી,
રીત બતલાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ભૂખ બહુ લાગી હશે ! વરસાદ પણ છે કેટલો !
હૂંફ સરકાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

હેડકી આવે સતત જયારે કણક બાંધું છું હું
‘રાહ’ જન્માવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

આમ તો છે રોજનું આ કામ ‘યામિની’ છતાં
સાંજ હરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

~ યામિની વ્યાસ

સૂરતના કવિયિત્રી યામિનીબેન વ્યાસની આ ગઝલ આજે ફેસબુક પર વાંચી, તો પહેલાં તો મનમાં થયું, કોમેન્ટરૂપે “વાહ” લખીને, લાઇક કરીને આગળ વધી જઉં. પણ, મારે તો એવું છે ને કે, મન કહે એથી કાયમ ઉલ્ટું જ હું કરું.! કેમ કે, હું મનમોજી નહીં પણ દિલખુશ માણસ છું.! એટલે બહુધા હું દિલનો દોર્યો જ ચાલુ, એટલે આ ગઝલને ત્યારે મારાં lappyમાં લીંપી લીધી ‘ને હવે અત્યારે આ આસ્વાદ લખવા બેઠો છું.

યામિનીબેન વ્યાસનો મારો પ્રથમ પરિચય એટલે એ મારાં લેખક–અનુવાદક અને કટારલેખક મિત્ર પરેશ વ્યાસના સગા બેન થાય, એ નાતો, પણ યામિનીબેનનો યાદગાર પરિચય તો ગત અસ્મિતાપર્વ–18માં કાવ્યાયનની બેઠકમાં, ભરબપોરે, સાત સુંદર કવિયિત્રીઓનું સપ્તરંગી મેઘધનુષ જે ખીલ્યું હતું, એ મેઘધનુષમાંના એક રંગ લિસોટા એટલે યામિનીબેન. અસ્મિતાપર્વ-18ની કાવ્યાયનની એ બેઠક આંખોથી નિહાળવી અને કાનથી સાંભળવી ગમે એવી અન્નન્ય બેઠક હતી.!

આ ગઝલ અને આ અગાઉ પણ અનેક કાવ્યોમાં સર્જક સ્વયં જ્યારે માદા હોય, ત્યારે જે નારીભાવ સંવેદન અભિવ્યક્ત થાય છે, એવાં નારીભાવોનું પ્રકટીકરણ કદી નર સર્જક દ્વારા નથી થઇ શક્યું. કવિઓ દ્વારા નારીભાવોને વ્યક્ત કરતા અનેક ગીતો આપણને ગુજરાતી કવિતામાં મળે, પણ જે ભાવો એક સર્જક તરીકે નારી પોતે જ રજુ કરે, એ મને વધારે ઊર્મિસભર અને અધિકૃત લાગ્યા છે. કેમ કે, એક નારીના કેટલાંક સંવેદનો એના પોતીકા હોય છે. કેટલાંક ઇલાકા મા કા ઇલાકા હોય છે. આ ગઝલમાં પણ “રોટલીના લોટમાં” એવાં નવ્ય રદીફ સાથે કવિયિત્રી એના ભાવપ્રદેશને અને જીવનબોધને આઠ શેરો દ્વારા આપણી સમક્ષ ખુલ્લો મૂકી દે છે. રોટલીના લોટનું પ્રત્યેક શેરમાં અલગ-અલગ રૂપક આ ગઝલનું ઉદ્દીપક બની રહે છે. એટલે એ અર્થમાં આ ગઝલને મુસલસલ ગઝલ કહી શકાય. જો કે, આ ગઝલમાં આઠને બદલે નવ અથવા તો આઠને બદલે સાત શેર હોત તો આ ગઝલને મુક્કમ્મલ ગઝલ પણ કહી શકાઇ હોત. ખૈર, આ તો ગઝલના છંદશાસ્ત્રનો મુદ્દો છે. પણ ઊર્મિ અને ભાવનો મુદ્દો તો શાસ્ત્રથી જુદો છે. શાસ્ત્રની સીમારેખા જ્યાં થંભે છે, ત્યાંથી જ તો ભાવનો પ્રદેશ આરંભાય છે. તો ચાલો ગઝલના એક પછી એક શેરને તપાસીએ.

પ્રીત પરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં
જાત ભભરાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

મત્લાના શેરના પહેલા મિસરામાં જ નારીના ભાવોનું સર્જનાત્મક પ્રકટીકરણ જોવા મળે છે. અહીં “પરખાવી દીધી” શબ્દો મહત્વના છે. એક કુશળ કસબી તસ્બીહ ફેરવતા-ફેરવતા આપણને રોશન-નૂરના દર્શન કરાવી દે, એવી વાત અહીં સરળ શબ્દોમાં કરવામાં આવી છે. “પરખાવી દીધી” એટલે કે “જેની મને ઓલરેડી પરખ છે, એ પરખને અન્ય કોઇને બોધ કરાવવાની, પરખાવવાની અહીં વાત છે. “પારખવા” માટે સમજણ જોઈએ, પણ “પરખાવવા” માટે તો કૌશલ્ય જોઈએ. જે અહીં સફળતાપૂર્વક વ્યક્ત થયેલું જોવા મળે છે. પરખાવવાની આ બિના પણ કોઇ નાની સુની નથી. અહીં તો પ્રીત પરખાવી દીધાની વાત છે. આ સૌથી કઠીન કામ છે. કોઇને પ્રેમ કરવો એકદમ સરળ છે. પણ એને પણ પ્રેમ કરતો કરી દેવો એકદમ કઠીન છે. ત્યારે પ્રથમ મિસરામાં જ “પ્રીત પરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં” એમ બોલીને નાયિકા અહીં પોતાના પ્રેમસભર હાથોનો સ્પર્શ પામીને તૈયાર થઇ રહેલો રોટલીનો લોટ, નાયકને યાર અને પ્યાર બનાવી મુકે છે, એ સુપેરે રજુ થાય છે. પણ પ્રીત પરખાવવાની આ મથામણમાં નાયિકા કેટલું સહન કરે છે? એનો ક્યાસ આપણને શેરના બીજા મિસરામાં મળે છે. “જાત ભભરાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં.” અહીં લોટના પ્રતીક દ્વારા નાયિકા, પોતે રોટલીનો લોટ ગુંદવામાં કેટલી ઓતપ્રોત બની ગઇ છે, એની વાત છે. એક-એક રોટલી વણતી વખતે રોટલી ઉપર જે લોટ ભભરાવવામાં આવે છે, એ અહીં લોટ ન રહેતાં સ્વયં નાયિકા બની જાય છે. આખી જાત, આયખું, સમગ્ર અસ્તિત્વને પ્રેમની ચક્કીમાં પીસી-પીસીને લોટ બનાવી નાખીને, જ્યારે રોટલી બનાવવામાં આવે ત્યારે ખરાં અર્થમાં પ્રીતની સ્વયંને પરખ અને પ્રીતને, પ્રિયને પરખાવી શકાય છે. અહીં પ્રેમના માર્ગે જો ઓચિંતું અંધારું થાય તો હાથ સળગાવીને અજવાળું કરવાની તૈયારી રાખવી પડે એની વાત છે.

જો, જરા વર્તન નરમ રાખે તો તું ખીલી શકે
વાત સમજાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલના આ પ્રથમ શેરમાં કવિયિત્રી તત્વચિંતકની અદાથી વર્તનમાં પરિવર્તન લઇ આવો, તો એના લાભાલાભની વાત સરળ બાનીમાં કરે છે. સાથે-સાથે એ વાતનો સંકેત પણ આપી દે છે, કે નાયકનો મિજાજ ગરમ છે. એણે એના વાણી-વર્તનમાં સુધારો લાવવાની જરૂર છે. અહીં “તો તું ખીલી શકે” એવી શરત મૂકીને કવિયત્રી એ હકીકત સાબિત કરે છે, કે જે “ખુલી શકે” એ જ ખીલી શકે, અને ખુલી જવા માટે નરમ બનવું પહેલી શરત છે. આ વાત રોટલીના નાના-શા ગોળ પીંડાને વેલણ દ્વારા ગોળ આકાર આપીને, ખીલતા પુષ્પની ઉપમા દ્વારા કાવ્યમય રીતે કવિયિત્રી જોડી આપે છે. કાંટાઓના નસીબમાં કદી ખીલવાનું નથી લખેલું હોતું. એ જ રીતે કઠણ લોટના નસીબમાં સુરેખ ગોળ ફૂલકા રોટલી બનવાનું નથી લખેલું હોતું. એટલે પ્રેમભાવ માટે સ્વભાવ નરમ રાખવો એ પૂર્વશરત છે.

આવશે હમણાં અને ‘એ’ પૂછશે કે “કેમ છે?”
યાદ મમળાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલના આ બીજા શેરમાં નાયિકાનો અપેક્ષાભાવ નિરૂપાયો છે. નાયિકાના મનની મુરાદ વ્યક્ત કરવામાં આવી છે. પણ આગળના શેરમાં જ નાયકના ગરમ મિજાજનો નિર્દેશ કરીને કવિયિત્રી આપણને વિચારતા કરી મુકે છે કે, શું ખરેખર નાયક આવીને નાયિકાના હાલ-હવાલ અને વહાલનો હવાલો લેશે? નાયિકાના ખબર અંતર પૂછશે? આવા અરમાન અને ભૂતકાળમાં માણેલી કોઇ સુખદ યાદને મમળાવતા, નાયિકા રોટલી વણવામાં મશગુલ છે. એને હવે નાયકના વર્તનમાં પરિવર્તનની ઉમેદ છે. પણ આ ઉમેદની સાથે “યાદ મમળાવવાની” વાત કરીને કવિયિત્રી અહીં સર્જનાત્મક રહસ્ય ખડું કરે છે.

એક નાની વાતમાં તો કેટલું બોલ્યા હતા !
આંખ છલકાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલના આ ત્રીજા શેરમાં એ રહસ્ય છતું થાય છે. નાયક સાવ ક્ષુલ્લક વાતમાં નાયિકાને તતડાવી નાખે છે, એવાં કોઇ દુખદ પ્રસંગની યાદ, નાયિકાને લોટ બાંધતા યાદ આવી જાય છે. એટલે એ નાયકને સન્મુખ તો નહીં, પણ એકલી-એકલી ફરિયાદ કરે છે કે, તેં દિવસે સાવ નાની અમથી વાતમાં મને એ કેટલું વઢયા હતાં. એમ યાદ કરીને આંખો છલકાવી દે છે. અહીં નાયિકાનો ભીતરી ભાવ એવો છે કે, નાયકના આગમન પહેલા હું જ મને એકલી-એકલી ફરિયાદ કરીને મારાં રોષને ઓસરી જવા દઉં. નાયક જયારે આવે ત્યારે ચહુંઓર ચાહત અને મહોબ્બત જ હોય, કોઇ ગિલા-શિકવામાં આ વખતે સમયને બરબાદ નથી કરવો. એટલે લાવ હું જાતે જ આંખ છલકાવી હૈયું હળવું કરી લઉં.

લોટ, પાણી, મોણ, ‘મા’નું વ્હાલ…આ છે રેસિપી,
રીત બતલાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલનો આ ચોથો શેર વ્હાલની રેસિપી બતાવે છે. શતરૂપા નારીના ૧૦૦ રૂપમાંથી એક રૂપ “અન્નપૂર્ણા”નું છે. જે નારી રસોઇ બનાવે છે, એ બહેન, ભાભી, દીકરી, મા કે પત્ની – ગમે તે હોય, પણ એ જેટલો સમય રસોડામાં હોય છે – એટલો સમય તો એ “માનું વ્હાલ” હોય છે. એ મા-સ્વરૂપા હોય છે. જે રીતે લોટ-પાણી અને મોણ, ગુંદાય-ગુંદાયને એકમેકમાં ઓતપ્રોત બનીને સમાઇ જાય છે એ જ રીતે માનું વ્હાલ પણ પ્રત્યેક રોટલીમાં એકરસ, એકરૂપ બનીને સમાઇ જતું હોય છે. એને જીવનપર્યંત પછી જુદું નથી પાડી શકાતું. અહીં નાયિકા આ વખતે એવી રોટલી બનાવવાની મથામણમાં છે કે, જેવી રોટલી નાયકની મા બનાવીને નાયકને ખવડાવતી હતી. માના વ્હાલની આ રેસિપી, આજે નાયક આવે તો એને બતાવી દેવી છે, એવાં આત્મવિશ્વાસ સાથે એ રોટલી વણી રહી છે.

ભૂખ બહુ લાગી હશે ! વરસાદ પણ છે કેટલો !
હૂંફ સરકાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલનો આ પાંચમો શેર ચોથા શેરના અનુસંધાન રૂપે હોય એવું તરત જણાય આવે છે. સ્ત્રી જયારે કોઇને દિલથી ચાહતી હોય છે, ત્યારે એ એની મા બની જતી હોય છે. જ્યારે કોઇ સ્ત્રી તમને વાત-વાતમાં “જમી લીધું” “શું જમ્યાં?” એવાં તમારાં ભોજન વિષયક સવાલો કરે તો સમજી લેવું કે, એ સ્ત્રી તમારાં પ્રેમમાં છે. અહીં નાયિકા પણ રોટલી વણતા-વણતા, રોટલીને તાવડીમાં શેકતા-શેકતા, મમતાળુ માવડી બનીને, નાયકની ચિંતા કરે છે કે, આ બહાર ધોધમાર મેહુલો વરસે છે. આવા ઠંડા વાતાવરણમાં નાયકને કકડીને ભૂખ લાગી હશે. તો લાઉં મારાં હેતની હુંફ આ ગરમ-ગરમ રોટલીમાં ઉમેરી દઉં.! અહીં ભૂખ, ધોધમાર વરસાદ, રોટલીના લોટમાં સરકતી હુંફ જેવા પ્રતીકો શૃંગારરસનો પણ નિર્દેશ કરે છે. અહીં માત્ર હોજરીની ભૂખ ભાંગવાની વાત નથી. પણ નાયકની આવા રોમાન્ટિક માહોલમાં હાજરી સાંપડે એટલે શરીરની ભૂખ પણ ભાંગવાની વાત છે. રોટલીનું ટોનિક જાણે કે પ્લેટોનિક લવની પણ ઔષધિ અને લવની અવધિ બની જાય – એવા ભાવ સાથે નાયિકા એક-એક રોટલીમાં હુંફની ફૂંક મારતી જાય છે.!

હેડકી આવે સતત જયારે કણક બાંધું છું હું
‘રાહ’ જન્માવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલનો આ છઠ્ઠો શેર પ્રમાણમાં નબળો અને સમગ્ર ગઝલના ભાવનિરૂપણમાં આગંતુક હોય એવો લાગે છે. કણક એટલે જાડો, ભરભરીયો લાપસી-ભાખરીમાં વપરાય એવો લોટ. અહીં રોટલીનો લોટ બાંધતી વખતે, કણક બાંધવાની વાત અને કણક સાથે જોડાયેલી કોઇની યાદનું હેડકીના રૂપે પુનઃસ્મરણ, અને એને લઈને કોઇ દિશા સુચનની વાત. આ શેરનો સાની મિસરા તો હજી પણ ચાલી જાય એવો છે. પણ ઉલા મિસરા તો સાવ નબળો છે. “રાહ જન્માવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં” એ તો તદ્દન અતાર્કિક અને સમગ્ર ગઝલના ટેમ્પોમાં વગર ટીકીટે ચડી બેઠો હોય એવો પ્રવાસી શેર છે.!

આમ તો છે રોજનું આ કામ ‘યામિની’ છતાં
સાંજ હરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

ગઝલનો આ છેલ્લો મક્તાનો શેર સમગ્ર ગઝલમાં શિરમોર શેર છે. અહીં રોજ-રોજ રોટલી વણવાની ક્રિયા એના પુનરાવર્તનથી પણ નાયિકાને કંટાળો નથી આપતી. અહીં પ્રત્યેક પુનરાવર્તન, પ્રેમનું એક નવ્ય આવર્તન બનીને આવે છે. જેને કારણે નાયિકાની પ્રત્યેક સાંજ હરખની હેલી બની જાય છે. રોટલીનો લોટ બાંધવાની પ્રકિયામાં એકવિધતા ભલે હોય, પણ નાયિકાના મનોજગતમાં દરેક વખતે ભાવોની વિવિધતા છે. એટલે નાયિકા નિરંતર નવ્ય ભાવ સંવેદનને રોટલી સાથે વણી જાણે છે.

નારીના હાથનો સ્પર્શ પુરુષને ચોવીસ કલાકમાં પ્રત્યક્ષ-પરોક્ષ રીતે અનેક રૂપે મળે છે. પુરુષના જીવનનું ચાલક અને સંચાલકબળ જ સ્ત્રીના આ સ્પર્શની હાજરી છે. રોટલીથી માંડીને, નારીની પ્રેમાળ હથેળીઓમાં ધોવાતાં આંતરવસ્ત્રો, તૂટી ગયેલા ગાજ-બટનને સોઇથી સાંધતી આંગળીઓ, દોરાને દાંતમાં દબાવીને રસભીનો કરતા ટેરવાં અને રોજ સંકેલાતા વસ્ત્રો – જીવનના અનેક રહસ્યોને ઉકેલી નાખતા હોય છે. આજે તો હવે ઘરમાં ઘરઘંટીથી માંડીને આટામેકર, વોશિગ-મશીનથી માંડીને સિલાઈ મશીન અને વેક્યુમક્લીનરથી માંડીને ડીશવોશર જેવા ઉપકરણો આવી ગયા છે – એટલે હવે તો રોટી-કપડાં ઔર મકાન અને બરતનમાં અને વર્તનમાં દિવસે ને દિવસે નારીનો સ્પર્શ દુર્લભ બનતો જાય છે – ત્યારે યામિનીબેન આવી સરસ ગઝલ લઈને આવે છે – એ જગતમાં પ્રેમ અને હુંફ હજી સાબૂત છે એની સાબિતી આપે છે. યામિનીબેનને અનેક-અનેક ધન્યવાદ.

આ સાથે મારાં હમઉમ્ર મિત્રોને મને કહેવાનું મન થાય કે, અઠવાડિયે એકવાર લોટ ગુંદીને વાંકીચુકી રોટલી ન બનાવો તો કાંઈ નહીં, પણ અઠવાડિયામાં એકવાર તમારી પત્નીની સાડી, ચૂડીદાર, બ્લાઉઝ, પેટીકોટ અને અન્ડર વિયર્સને તમારા પ્રેમાળ હાથે સંકેલીને કબાટમાં ગોઠવવાનો પ્રયોગ કરવા જેવો છે. એમાં આનાભારેય નુકસાન નથી. ફાયદા હી ફાયદા હૈ.!!! •••

31 ટિપ્પણીઓ

Filed under કવિતા, ઘટના

31 responses to “૫૬ મી વર્ષગાંઠે-આસ્વાદ: રોટલીના લોટમાં ~ ઇલિયાસ શેખ

  1. સમજાય થોડું તોયે લાગે તો સરસ જ, એટલામાં શું લાઈક ના કરાય? સમજે તે તો વાંચીને વહ્યાં જાય ન સમજે તે તો વાંચે બે ચાર વાર.

  2. અરે જૂઓને વિચારમાંને વિચારમાં ખાસ વાત ભૂલ્યો. જન્મદિનના હાર્દિક વધામણા, મારા સુરતની દીકરીને.

    • pragnaju

      આપના આશીસની ખૂબ જરુર છે.આજે સ્મૃતિનિદ્રામાંથી જાગૃત કરી વરસાદનાં એક-એક ફોરાં એક એક યાદ ટપકાવતાં  જાય છે !
      ૫૬ વર્ષ પહેલાં…
      અમારા જંગલ વિસ્તારમાં અમ વનવાસીઓને હેલી પહેલાના ગોરંભાયલા વાતાવરણના હવામાનનો વર્તારો દિવસે લાલ મખમલ ઓઢેલા ઇન્દ્રગોપ અને રાત્રે જાદુઈ ટૉર્ચ રાખનાર આગિયા આપતા. આકાશમા પ્રકૃતિના આનંદદરબારનો વૈભવ વ્યક્ત કરતો વાદળોનો આનંદપુંજ હતો. વૃક્ષો વાદળોને ઓઢીને ઊભાં હોય એમ લાગે છે અને આ વાદળોમાં આકાશ અને પૃથ્વીની તમામ સરહદો કેમ જાણે ભૂંસાઈ ગઈ ન હોય એમ વૃક્ષો-છોડવાઓ બધું જ ઓગળી ગયું છે… ઊપર-નીચે, આજુ-બાજુ બધું જ એકરૂપ ! કેટલીક વાર તો પોતાની જાત પણ જોઈ ન શકાય એવું ગાઢ ધુમ્મસ થાય જ્યાં માત્ર અવાજો જ ‘નજરે’ ચડે છે. ધીમે ધીમે વાતા પવનના સૂર, વાદળોનો ગડગડાટ તબલાં જેવો અને વરસાદનાં ફોરાં  ઝાંઝરના રણકાર સમાં ભાસે છે. જાણે સ્વર્ગના દ્વારે આવી ઊભા હોવાની તીવ્રતમ આનંદની અનુભૂતિ. આકાશના ઉદરમાં વાદળોનો ગર્ભ ધીરે ધીરે વિકસવા માંડ્યો. આકાશે કાલિમાનું વસ્ત્ર ઓઢી વાતાવરણના રહસ્યને અકબંધ રાખ્યું હતું.
      ૧૯૬૦ના જૂનની દસમી– ઓધાનભર મારી ઉનાઇથી નવસારીની સુહાની સફર ! ડૉ.બામજી પાસે ચૅક કરાવીને સાંજે પરત થવાનું હતું.  ડૉ.બામજીએ તરત તપાસના ટેબલ પર જ કહ્યું કે પૂરેપૂરું ડાયલેટેશન થઈ ગયું છે, તશીઓ વધેરાવાની તૈયારી છે. તરત લેબરરૂમમાં લઈ ગયાં…
      ત્યાં ગગને મેઘ ઘનઘોર ગાજે, વીજળી કરે ચમકાર.       
      યાદ આવે, विद्युच्चलं किं धनयौवनायु:  અને મનમા ગુંજ્યાં –
      વીજળીને ચમકારે મોતી પરોવતાં સંતોના અંતરમાં થયેલી દિવ્ય અનુભૂતિ અને અનુભવો !…
      અને ચૅક કરી મજેનું ‘બેબી’ કહી ડૉ. બામજી અભિનંદન આપતા ગયા. મન વિચારે –
      વર્ષાશૃંગાર
      આભ-ધરા મિલન
      પ્રેમ ઓધાન.
       *** *** ***
      ભીંજાયે ગર્ભ
      ફળે પ્રેમામૃતથી
      જન્મે છે કાવ્યો.
      ઈંદ્રધનુ ખીલ્યું,  આકાશને ભેદતો હર્ષધ્વનિ વાતાવરણમાં ગુંજી રહ્યો.
      દીકરીને દૈવત દેખાડીશ, દીનતા નહીં !
      મા ! તું પારુબેન નથી, પારુમાઈ છે !

  3. સુ.શ્રી યામીનીબેનને ૫૬ મા જન્મદિનના હાર્દિક અભિનંદન અને અનેક શુભેચ્છાઓ

    આમ તો છે રોજનું આ કામ ‘યામિની’ છતાં
    સાંજ હરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

    યામિનીબેનની સુંદર ગઝલ નો શ્રી ઇલિયાસ શેખએ કરાવેલ રસાસ્વાદ ગઝલને દીપાવે છે.બન્નેને ધન્યવાદ.

  4. જન્મદિનની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છા. સુંદર મનોભાવ રજૂ કરતી આલ્હાદક ગઝલ સુશ્રી યામિનીબેનની ને શ્રી ઈલિયાસભાઈનો મર્મ ઉજાગર કરતો રસાસ્વાદ … સૌ વાચકોની ખુશી ત્રણગણી કરી દીધી.

    મોજ લૂંટાવી દીધી રોટલીના લોટમાં

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

    આમ તો છે રોજનું આ કામ ‘યામિની’ છતાં
    સાંજ હરખાવી દીધી મેં રોટલીના લોટમાં

    ~ યામિની વ્યાસ

  5. જ્ન્મદિવસની ખુબ ખુબ શુભેચ્છાઓ યામિની્બેનને! રોટલીના લોટમાં સાંજને હરખાવી શકે તેવું હૈયુ સદાય પ્રેમથી છલોછલ રહે તેવી અંતઃકરણની શુભેચ્છા!

    • pragnaju

      બહુ મોટી વાત…
      Q was a member of the Q Continuum and an old flame of Q’s. The two had been involved in an “eternal” relationship for the past four billion years, although Q claimed he never said it was exclusive. During the Q Civil War in 2373, she chastised Q for offering to mate with Kathryn Janeway of the USS Voyager, a “mere mortal” Human.
      ………………………………………………++

  6. પ્રિય યામિની બેનને તેમની વર્ષ ગાંઠ નિમિત્તે આશીર્વાદ

  7. P.K.Davda

    શતમ જીવમ શરદમ…

    • pragnaju

      पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतं श्रुणुयाम शरदः शतं प्रब्रवाम शरदः शतमदीनाः स्याम शरदः शतं भूयश्च शरदः शतात् ॥ આમ સંપૂર્ણ સ્વાસ્થ્ય સાથે આવો अथर्ववेद
      पश्येम शरदः शतम् । जीवेम शरदः शतम् । बुध्येम शरदः शतम् । रोहेम शरदः शतम् । पूषेम शरदः शतम् । भवेम शरदः शतम् । भूयेम शरदः शतम् । भूयसीः शरदः शतात् ।
      આપ તો સાહીત્યકાર પણ છો તો વિવેચન પણ જરુર લખશો

  8. pragnaju

    ઇ મેઇલ B.G. Jhaveri
    10:29 PM (16 hours ago)

    to me
    Happy Birth Day Yamini Bahen !

  9. pragnaju

    e=mail
    Naren Phanse
    2:21 AM (13 hours ago)

    to me, Niravrave
    યામીનીબહેન, જન્મદિવસની અનેક શુભેચ્છાઓ!
    રોટલીના લોટમાં માતાના પ્રેમનું કેટલા ટન મોણ ભળ્યા બાદ રોટલી શેકાઈને પીરસાય છે તેનો અંદાજ આવવો મુશ્કેલ છે. આપની અભિવ્યક્તિમાં તાજી ગરમ રોટલીની ખુશબો અનુભવી!

    Sent from my iPad

  10. pragnaju

    મા કેપ્ટનસાહેબ
    આપની શુભેચ્છાઓ! સાથે ગઝલના ભાવવાહી પ્રતિભાવ બદલ આભાર

  11. pragnaju

    ઈ મૅઇલ

    Valibhai Musa
    3:57 AM (11 hours ago)

    to me, Niravrave
    સર્વ પ્રથમ તો ‘સત્યમ્, શિવમ્, સુંદરમ્’ એવું ‘અબ તક છપ્પન’ વર્ષનું ગુણવત્તાસભર જીવન જીવવા બદલ દીકરી યામિનીબહેનને ટનબંધ (જૂના તોલમાપ પ્રમાણે ૫૬ મણનો ટન થાય) અભિનંદન.
    = = =
    દ્વિતીય અભિનંદન એ જ યામિનીબહેનને સરસ મજાની ગઝલ ‘રોટલીના લોટમાં’ના સર્જન બદલ.
    = = =
    તૃતીય અભિનંદન ભાઈશ્રી ઇલિયાસ શેખને ગઝલના કાબિલે તારીફ એવા આસ્વાદ બદલ કે જેમણે રોટલીના લોટમાં સબરસની ભૂમિકા ભજવી બતાવી.
    = = =
    અને છેલ્લે અભિનંદન (જો કે પહેલાં અપાવાં જોઈએ) સુશ્રી પ્રજ્ઞાબહેન અને માનનીય પ્રફુલ્લભાઈને કે જેઓ ગુણિયલ સંતાનોનાં માવતર બન્યાં.
    = = =
    અને છેલ્લંછેલ્લે આપ (પ્રજ્ઞાબહેન) ‘વેગુ’ના રવિવારી સાહિત્યવિભાગનાં ગદ્યકૃતિઓનાં ચયનકર્તા હોવાના નાતે ભાઈશ્રી ઇલિયાસ શેખને યામિનીબહેનનના માધ્યમે એમના કોઈ ઉમદા સર્જનાત્મક સાહિત્ય માટે નિમંત્રો એવી અપેક્ષાસહ,

    સસ્નેહ,
    વલીભાઈ

  12. pragnaju

    આપની દિલી દુઆમા સામેલ કરવા બદલ શુક્રિયા
    આપનો પ્રતિભાવ સદાય પ્રેરણાદાયી રહ્યો છે-
    જ્યાંક ભૂલ કે ગેરસમજ હોય ત્યારે આપે સહજતા સરળતાથી સુધારી છે.
    આપની અપેક્ષા પૂર્ણ કરવાની શક્તિ મળે તેવી પ્રાર્થના

  13. રસદર્શન વાંચીને ઝૂમી ઊઠ્યો. અદભૂત.

  14. pragnaju

    આપનિ શુભેચ્છાઓ બદલ આભાર

  15. many happy returns of the day- dev na didhela dikari ne..gujarat nu gaurav..

  16. Mahesh Vyas

    Ben, jo aavi rite rotli banaavi ne khavdaavashe to tane aavjo karvaanu pan mane mushkel padshe………..Happy Birthday

    Mahesh

    • pragnaju

      ચિ મહેશ
      તારો પ્ર્તિભાવ અને શુભેચ્છાઓ હ્રુદયસ્પર્શી લાગી.
      અમારા બ્લોગ મિત્રો એ શુભેચ્છાઓ પાઠવી પણ આટલા બધા સગાવહાલામાંથી બ્લોગ પર લખતા -તારા સિવાય કોઇને ફાવ્યું નહીં!.હવે ગુજરાતીમા ટાઇપ કરવાની રીત શીખજે
      અમે ડાયસ્પોરા થયા ત્યારે ડીપ્રેશન હતું.ડૉ.એ તો ભારેખમ દવા લખી આપી હતી તે હજુ સુધી લીધી નથી.તેને બદલે શરુઆતમા ઇ મૅઇલ અને બાદમા બ્લોગ પર પ્રતિભાવ આપતા બ્લોગર થયા.ચિ સૌ યામિની અને ચી પરેશના સાહીત્ય મુકતા જે કાંઇ ગમે તેવુ લાગ્યું તે રી બ્લોગ કર્યું કેટલુંક જાતે લખ્યું.હવે વડીલોની સલાહ પ્રમાણે ગમતું સાહીત્ય વાંચવાનું વધુ અને ટીપ્પણી ઓછી કરતા શરીર ચાલે …જે ગમે તેના પર ટીપ્પણી લખવા પ્રયત્ન કરવો છેલ્લે લાઇક કરવું…ન ગમે તેવી વાત હોય તો પણ જરુર લખવું-ભૂલ હોય તો સુધારવા પ્રયત્ન કરવો.ચિ સૌ કાનનને પણ સમય મળે લખવા કહેશો

  17. There is ‘LIFE’….& Poem in each moment we live ! Daily routine cores included.
    Let Longer Better Life be your FORTE, DEAR YAMINI.
    God’S Blessings are your prerogative.
    -La’Kant /16-6-16[It is NEVER LATE to RE-pair]

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s