ગુરુ પૂર્ણિમા /

હરિ ૐ 
Swami Sachchidananji, a karmayogi sant, is an eminent thinker and a preacher in his own right with a deep faith in Universal truth and science. He is a social reformer, a humanitarian, a philosopher, a welfare activist and many more. He belongs to no “panth”. He probes into human pitfalls with an aim to uplift the human values and the whole society at large. He preaches to the people to be free from magic, blind faiths, beliefs and miracles. “A Social and Cultural Reformist” I am not here to convert you from your faith, nor do I want to create any followers. I do not belong to any religious sect, nor do I seek donations. What I say may hurt your feelings and your beliefs, and sound like poison to your ears, but for the religion I was proudly born in and the country that I so dearly love, I will truthfully speak my mind, until the day I die. – SWAMI SACHCHIDANAND
 
EDUCATED PEOPLE LISTEN THE MOST
 
 

(A) GURU POORNIMAA – ગુરુ પૂર્ણિમા – July 8, 1917
 
 
गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णु गुरुर्देवो महेश्वर:
गुरु साक्षात परब्रह्म तस्मै श्री गुरुवे नम:
આ ભાવનાત્મક શ્લોક છે, સિદ્ધાંતાત્મક નથી. ભાવાતિરેકમાં માણસ આ શ્લોક બોલતો હોય છે. ગુરુ બ્રહ્મા, ગુરુ વિષ્ણુ અને ગુરુ મહેશ એ તમારા વ્યક્તિગત જીવનના છે, જેને તમે ગુરુ કહો છો. એ ગુરુએ આ સૃષ્ટિની રચના કરી નથી એટલે એ બ્રહ્મા નથી. એ પાલન નથી કરતો એટલે એ વિષ્ણુ નથી અને એ આ સૃષ્ટિનો સંહાર પણ નથી કરતો કારણકે એનો પોતાનોજ સંહાર થઇ જાય છે, એટલે એ મહેશ પણ નથી. એટલે આ સિદ્ધાંતાત્મક શ્લોક નથી પણ પોતાના ગુરુ માટેનો ભાવાત્મક શ્લોક છે. – સ્વામી સચ્ચિદાનંદ.
A – GURU POONAM-NO SANDESH – UNZAA AASHRAM – ગુરુ પૂનમનો સંદેશ – ઊંઝા આશ્રમ – પ્રવચનમાં એવી કોઈ વાત કહેવી છે, જે તમને ગમશે નહીં. અકબર અને બીરબલની એક બહુ પ્રસિદ્ધ કથા છે. બીરબલને અકબરે પૂછ્યું આ દિલ્હીની અંદર કેટલા પૈસાદાર માણસો કેટલા છે? બીજો પ્રશ્ન પૂછ્યો આ દિલ્હીની અંદર કલાને પારખનારા કેટલા છે? બીરબલે કહ્યું આ બંને વસ્તુ ગણવી પડે. પૈસાદારને ગણવું અઘરું કામ નથી, પૈસાદાર પોતેજ ગણાવા ઉતાવળો થયો હોય છે. માણસ પૈસાદાર હોય અને એની ગણતરી ગરીબમાં થતી હોય તો એને દુઃખ લાગે છે. પણ ગરીબ માણસની ગણતરી પૈસાદારમાં થતી હોય તો એને એક ગૌરવ મળતું હોય છે. અકબરે કહ્યું કે ભલે ત્યારે તું ગણી કાઢ. થોડા દિવસ પછી બીરબલે બહુરુપીનો વેશ ધારણ કર્યો. એક સરસ મજાના વાછરડાનું રૂપ ધારણ કરી, શહેરમાં નીકળ્યો. જે જુએ તે ખુશ થઇ જાય. એટલી સરસ કલા કરેલી કે સચોજ વાછડો લાગે. પૈસાદાર માણસ પૈસાનો ઢગલો કરી નાંખે. પણ એણે હાથમાં જે પાત્ર રાખેલું, એ પૈસા લેતો જાય અને એને ઊંધું કરતો જાય. આખું શહેર ફર્યો પણ એના પાત્રમાં એણે એક પણ પૈસો લીધો નહીં. શહેર પૂરું થવાનું આવ્યું, ઓટલા ઉપર એક ગરીબ છોકરો ઉભેલો એણે જોયો, ત્યાં ગયો તો એણે એક કાંકરી મારી અને પછી એના પાત્રમાં એક પૈસો નાંખ્યો. બીરબલે બહુ પ્રેમથી એ પૈસાનો સ્વીકાર કર્યો. પછી અકબર પાસે ગયો. અકબર વિચારમાં પડી ગયો કે આ વાછડો અહીં ક્યાંથી? કોઈકે કહ્યું એ તો બહુરૂપી થઈને બીરબલ આવ્યો છે. અકબરે સોના મહોરો નાંખી, બીરબલે પાત્ર ઊંધું કરી નાંખ્યું. અકબરે પૂછ્યું, પેલી ગણતરી કરી હોય તો પૈસાદાર કેટલા? બીરબલ કહે, પાર વિનાના. કલાકારની કલાને ઓળખનાર કેટલા? બીરબલે કહ્યું એક છોકરો. અકબરે પૂછ્યું હુંએ નહીં?  કેમ? કેવી રીતે? @5.00min. મારું વાછાડાનું રૂપ જોઈ આખી દિલ્હીએ મને પૈસાથી નવડાવી નાંખ્યો, પણ મારી કલાને કોઈ ઓળખી ન શક્યું. એક છોકરોજ કલાને ઓળખી શક્યો. કેવી રીતે? એણે મને પહેલા એક કાંકરી મારી, એ જોવા માટે કે કોઇપણ ઢોરને, શરીરના કોઇપણ ભાગ ઉપર કાંકરી મારો તો એ ભાગ હલાવી નાંખે. અને મેં એ ભાગ હલાવી નાંખ્યો. એટલે છોકરો ખુશ ખુશ થઇ ગયો કે આ પૂરો વાછડો થયો છે. અને પછી મને એક પૈસો આપ્યો, એ મેં સ્વીકાર્યો, કારણકે એ મારી કલાને પારખી શક્યો. આ એક પૈસો મારા માટે લાખ રૂપિયા બરાબર છે. બીજા બધાએ લાખ આપ્યા, એમાં તમેય આવી ગયા, પણ મારી કલાને કોઈ પારખી ન શક્યા. સોનામહોર તો તમે આપી પણ મારી કદર ન કરી શક્યા કે આમાં ઉપરનો આકારાજ છે કે અંદર કઈ છે? આટલાં વર્ષોથી હું તમારા વચ્ચે રહું છું, ફરું છું, તમે મારા પુસ્તકો વાંચ્યા હશે, મારી કેસેટો સાંભળતા હશો પણ તમને કદી પણ બે પ્રશ્નો થયા, કે તમે શિષ્ય કેમ નથી બનાવતા? કેમ કોઈને સંન્યાસ નથી આપતા? આ બે પ્રશ્નોમાંથી તમને એકેય પ્રશ્ન ન થયો હોય તો તમે અકબર બાદશાહ તો થઇ શકો પણ પેલા છોકરાની કક્ષામાં ન આવી શકો. જીવનના બે રૂપ છે, એક સૈધ્ધાંતિક જીવન જીવવું અને એક પ્રવાહ જે ચાલી રહ્યો છે, એ પ્રવાહમાં ગબડવું. જે પ્રવાહ ચાલ્યો આવે છે, એનો તમે લાભ લ્યો અથવા તો તમે કોઈ સિદ્ધાંતને વરેલા માણસ છો, તો તમે એક તમારું સિધ્ધાંત ભર્યું જીવન જીવો. જે લોકો સિધ્ધાંત-નિષ્ઠાથી જીવન જીવ્યા એ લોકોએજ દુનિયાને કંઈક આપ્યું છે, પછી તે સામાજિક ક્ષેત્ર હોય કે રાજકીય ક્ષેત્ર હોય કે પછી ધાર્મિક ક્ષેત્ર હોય.. જે લોકો ચાલુ પ્રવાહમાં લોલે-લોલ ગરબા ગાતા હોય છે, એ કદી પણ સમાજને, દેશને કે ધર્મને કશું આપી શકતા હોતા નથી. જો મેં કંઠીઓ બાંધી હોત , કાન ફૂંક્યા હોત તો તમે કલ્પના કરી શકો કે મારું ટોળું બધા કરતાં મોટું ટોળું થયું હોત? તમને કોઈ વાર વિચારજ નથી આવતો કે કેમ કે મેં કોઈને કંઠીઓ નથી બાંધી અને કાન નથી ફૂંક્યા? આજે પ્રસંગ છે એટલે મારે થોડી વાતો કરવાની છે કે જે પ્રકારે દેશમાં ગુરુપ્રથા ચાલી રહી છે, એ બરાબર નથી. એનાથી નુક્શાંજ નુકશાન છે અને એમાંથી પ્રજાને બચાવવી જોઈએ.  @10.12min. પહેલું નુકશાન તો એ છે કે આ ગુરુ પ્રથાના કારણે પ્રજાનું વિભાજન થાય છે. મારું કામ છે, આ બધી પ્રજાને એક કરવાનું. મારા નામે જો તમે ગ્રુપ ઉભું કરો તો હું સમજી શકું છું કે તમે મને ઓળખી શક્યા નથી. હિંદુ પ્રજાની મોટામાં મોટી આપત્તિનું કારણ એનું વિભાજન છે. આટલી વિશાળ સંખ્યા હોવા છતાં તમારી શક્તિ કેમ નથી? કોઈવાર તો વિચાર કરો, શીખો ફક્ત દોઢ કરોડ છે, પણ તમે તો ૭૦ કરોડ છો. એ દોઢ કરોડ જે શક્તિ ઉભી કરી શકે છે, એ તમે કરી શકતા નથી. જૈનો ફક્ત ચાલીસ લાખ છે, છતાં એમની જે શક્તિ છે, એ ૭૦ કરોડમાં નથી. કેમ નથી? કારણકે આ પ્રજાનું બધી રીતે વિભાજન થયું છે. દુઃખ એ વાતનું છે કે વિભાજન કરનારના પગ પૂજાય છે. પહેલા એ ગુરુ સ્થાને આવે, પછી ભગવાનના સ્થાને આવે એટલે હિંદુ પ્રજાને એક નવો ભગવાન મળે અને જુના ભગવાનને મંદિરમાંથી કાઢી લેવામાં આવે. આ બધાના પરિણામે પ્રજાના ટુકડે-ટુકડા થઇ જાય છે અને એવી પ્રજા કોઈ દિવસ શક્તિશાળી પ્રજા થઇ શકે નહીં. તો પ્રજાના ટુકડા કરવા એ પુણ્યનું કામ કહેવાય કે પાપનું કામ કહેવાય? એટલે ધર્મના ટુકડા કરવા, સમાજના ટુકડા કરવા કે રાષ્ટ્રના ટુકડા કરવા એ પાપ છે. હિન્દુસ્તાનમાંથી પાકિસ્તાનનો ટુકડો કર્યો એ પાપ કહેવાય. ધર્મના ટુકડા કરનારને તમે ભગવાન માની લો, એની આરતી ઉતારો તી એ આરતી ઉતારનાર, પગને પૂજનાર છે એ પાપીને પૂજનારી પ્રજા કહેવાય. આવી પ્રજાનો ઉદ્ધાર તો પરમેશ્વર પણ ન કરી શકે. તો આમાંથી બચવું કેવી રીતે? પ્રજાને વિભાજનથી મુક્ત કરવી જોઈએ. તમે ગુરુ પૂનમે આવ્યા, સારું કર્યું. @15.02min. વર્ષોથી તમે મારી સાથે છો, જો મારી થોડી વાત પણ તમારા મગજમાં ઉતરી હોય તો પ્રસાદ લેતાં પહેલા મનોમન પ્રતિજ્ઞા કરો કે અમે કોઈ વાડાબંધીમાં પડીશું નહીં. કારણકે આ વાડાઓ હિંદુ પ્રજાનું વિભાજન કરે છે. જેટલા વધારે સંપ્રદાયો થશે એટલું તમારું વિભાજન થશે. એટલે અમે બધાજ દેવ-દેવીઓની જય બોલીએ છીએ, કારણકે અમારા માટે બધું, એકજ બ્રહ્મ છે, એકજ પરમાત્મા છે. આપણો મૂળ ધર્મ સનાતન ધર્મ છે. અમારે રોજ રોજ ધર્મ બદલવા નથી, પણ આ બદલાવે છે કોણ? બદલાવનારા છોકરાંઓને ફોસલાવે એમ માણસોને ફોસ્લાવે છે, કે અમારા ધર્મમાં આવો તો તમે પૈસાદાર થઇ જશો. પાટીદારને પૈસાદાર થવાની બહુ તાલાવેલી હોય છે. જો કંઠી બંધાવીને પાટીદાર પૈસાદાર ન થયો તો બીજા પાસે કંઠી બંધાવે છે. આને ઈમાન ભ્રષ્ટ, નિષ્ઠા ભ્રષ્ટ અને શ્રદ્ધા ભ્રષ્ટ કહેવાય. પ્રાચીન કાળમાં આપણે ત્યાં આચાર્ય પધ્ધતિ હતી, એટલે ઋષિઓએ લખ્યું છે કે,“मातृ देवो भव, पितृ देवो भव, अतिथि देवो भव आचार्य देवो भव” આચાર્ય એજ ગુરુ છે. એક્ડેથી માંડીને છેલ્લે સુધી જે વિદ્યા આપે તે આચાર્ય કહેવાય. આચાર્ય એટલે ગુરુ અને આ પદ્ધતિનું પરિણામ એ હતું કે, આખા દેશમાં વિદ્વતાજ વિદ્વતા, જ્ઞાનજ જ્ઞાન. અત્યારે સ્કુલોમાં, કોલેજોમાં પુરેપુરી વિદ્યા ભણાવવામાં આવતી નથી. પણ જો પુરેપુરી વિદ્યા ભણાવવામાં આવતી હોત તો આ દેશ કેવો હોત? આ દેશની શકલ કંઈક જીદીજ હિત. આને એડમિનીષ્ટ્રેશનનો દોષ કહેવાય. જે નથી ભણાવાતું એ થીયરીટીકલ દોષ છે. પહેલા આ દોષ ન હતો કારણકે ગુરુને-આચાર્યને પોતાનેજ ભણાવવાની ગરજ હોય. @19.56min.  आमायान्तु ब्रह्मचारिण स्वाहा, विमायान्तु ब्रह्मचारिण स्वाहा  હે ભગવાન મને ભણનારા વિદ્યાર્થી આપ. આચાર્ય કદી એવી પ્રાર્થના ન કરે કે મારા આશ્રમમાં કોઈ મોટા શેઠીયાને, પૈસાદાર માણસને મોકલ. અમારા આશ્રમતો અત્યારે એવી કક્ષાએ પહોંચ્યા છે કે દરવાજા ઉપર એક વોકી-ટોકીવાળા માણસને બેસાડ્યો હોય અને તે કયો માણસ કઈ ગાડીને લઈને સુચના આપે એટલે ગાડી પ્રમાણે એની સાથે બોલવાની, બેસાડવાની, જમવાની, રહેવાની વ્યવસ્થા થાય. આ ધર્મનું પતન છે. ઋષિ કહે છે, મારી પાસે જ્ઞાનની છોળો ઉછળી રહી છે, મારે કોઈ વિદ્યાર્થી ઉપર એ જ્ઞાન ઢોળવું છે. ઋષિ વિદ્યાર્થીને માલામાલ કરી દે છે અને કહે કે હવે તું ઘરે જા, માં-બાપ, સમાજની, દેશની સેવા કર. આ આપણી પ્રાચીન પધ્ધતિ છે. આ પદ્ધતિમાં પરિવર્તન આવ્યું અને ગુરુવાદ આવ્યો. ગુરુવાદમાં જે વિકૃતિ આવી એના લીધે ગુરુ ભગવાનની જગ્યાએ ગોઠવાઈ ગયો. આવા અનેક ગવાનો થયા, પ્રજાના ટુકડે-ટુકડા થયા અને દરેક ભગવાનના લાખો અને કરોડો રૂપિયાના મંદિરો બંધાયા. જે સાચા હતા, ભગવાન ન થયા એ બધા ભૂલાય ગયા. જે ભગવાન થયા, એના હજારો અને લાખોના ટોળાં થયાં. આ ટોળાંઓ એ એક જાતની પ્રોપર્ટી થઇ. હવે એ ગુરુ દેવ થાય પછી એ ગુરુનો માનીતો શિષ્ય કે એનો વંશ કાયમને માટે ગુરુ થાય અને પેલા ટોળાંઓ પણ કાયમને માટે શિષ્યો થાય. આ પધ્ધતિથી જ્ઞાન મળે ખરું? આના કારણે દેશમાં અજ્ઞાન વધ્યું. હંમેશાં એક નિયમ છે કે સાચી નોટને તોડી પડવી હોય તો એને ફાડી ન આંખો પણ પેરેલલ બનાવટી નોટ ઉભી કરી દો એટલે સાચી નોટ આપોઆપ ખત્મ થઇ જશે. બજારમાં ડુપ્લીકેટ માલનો ભરવો કરો તો અસલ માલની વેલ્યુ ખતમ થઇ જશે. @25.26min. પશ્ચિમ કેમ સમૃદ્ધ થયું? ભારત કેમ નથી થઇ શકતું? કારણકે પશ્ચિમમાં કોઈ ડુપ્લીકેટ માલ ઉભો કરતું નથી. આપણે ત્યાં તો કોઈ મોરારી બાપુનું જામે એટલે તરતજ કામળો નાંખી, ચશ્માં પહેરીને છોટે મોરારી ઉભા થાય. એટલે ધાર્મિક ક્ષેત્ર પણ આ રોગથી પીડાય છે. એટલે મારા ગુરુએ કહ્યુએ કહેલું કે देख सच्चिदानंद किसीको शिष्य नहीं बनाना, परन्तु अपने आप खुद शिष्य हो जाना કેટલી ઊંધી વાત છે, અહિયાં ગુરુ થવા લોકો તલપાપડ થઇ રહ્યા છે તો મારા ગુરુ કહે છે, તું શિષ્ય થઈને જીવન જીવજે. એટલેકે આખી જીંદગી તારે શીખવાનું છે, સૌની પાસેથી જ્ઞાન લેવાનું છે. એની વ્યાપકતા તમને ભાગવતમાંથી મળશે કે ભગવાન દત્તાત્રય ચોવીસ ગુરુ કર્યા હતા. ૨૪ ગુરુ તો ઉપલક્ષણ છે. પણ જો તમારે દત્ત થવું હોય તો આખા વિશ્વની પાસે જ્ઞાન લેવાનું. એક કુંવારી કન્યાનું ઉદાહરણ સાંભળો. કન્યા ખાંડણીયાથી અનાજ ખાંડતી હતી, ત્યારે હાથની ચૂડીઓ અવાજ કરતી હતી એટલે એક સિવાય બાકીની ઉતારી દીધી. દત્તે આ જોયું અને તરતજ કંઠી બાંધી કે જો તમારે ખડખડાટ વિનાની સાધના કરવી હોય તો એકાંકી રહેવું. “एकाकी विचार यति: कुमारियायुव कंकणम”સાધકે કુમારીના કંકણની માફક સાધન ન લેવા. હમણાં મહારાષ્ટ્રનો ઉછીનો કાજીઓ ગુજરાતમાં લઇ આવ્યા. મહારાષ્ટ્રમાં બધું શાંત થઇ ગયું પણ ગુજરાતમાં સળગ્યું છે. @30.40min. ક્યારે શાંત થશે? એ ભગવાન જાણે. ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરો કે અમને સારો નેતા મળે. પણ તમને શું કહું? તમને ડાહ્યો મળે કે શાણો મળે, ૨૨ લાખની ચાંદીએ તોળવાના તે તોળવાના. પણ પહેલા જુઓ તો ખરા કે ન કરવા જેવાની પૂજા થશે તો ખરેખર યોગ્ય માણસને ઠોકર વાગવાનીજ છે. એમ ધાર્મિક ક્ષેત્રમાં એક બહુ મોટું પરિવર્તન આવ્યું કે ઈશ્વરની જગ્યાએ માણસ ગોઠવાયો. એટલે ગુરુવાદ શરુ થયો. પ્રત્યેક માણસને ધાર્મિક ક્ષેત્રમાં ભોમિયાની-રાહબરની જરૂર હોય છે. એ મળે તો બરાબર છે, પણ એ હોય તો ને? નાના બાળકની માં એની રાહબર છે, એને જીવનનો રસ્તો બતાવે છે. અહિયાં મંદિરમાં નાનાં છોકરાં આવે અને એની માં માથું નમાવે છે, એની પાસે પૈસા મુકાવે છે, એનો લાભ એ છોકરાંઓને આખી જિંદગીભર મળતો હોય છે કે એને  આપતાં આવડે. કોઈ છોકરાને લેતાં શીખડાવવાની તો જરુરજ નથી. જિંદગીમાં જે લોકો આપતાં હોય છે, એજ લોકો તરી જતા હોય છે. @36.15min. એક વાત યાદ રાખજો, ભગવદ ગીતામાં દૈવી સંપત્તિના લક્ષણોમાં रि શબ્દનો પ્રયોગ કરી એક લક્ષણ બતાવ્યું છે, સંકોચ, એનો અર્થ થાય છે લજ્જા. સંકોચ વિનાના માણસો તેજસ્વી નહિ થઇ શકે, ઉદાહરણ સાંભળો. તમે ના પાડો પણ સામે વાળો તમારો મિત્ર આગ્રહ કરી કરીને ચાહ પીવા લઇ જાય તો પીનાર અને પીવડાવનાર બંનેના ચહેરા પર તેજ હોય. સંકોચ વિનાનો માણસ કોડીનો છે. એમ ધાર્મિક ક્ષેત્રની અંદર જે આચાર્ય વૃત્તિ હતી, ભણવું, ભણાવવું, વિદ્યા આપવી, વિદ્વતાનો પ્રચાર કરવો એની જગ્યાએ આખી વાતજ બદલાય ગઈ કે ગુરુમાંજ પરમેશ્વરની ભાવના કરવી. ગુરુ પોતેજ ભગવાન. માણસને ગુરુભાવ થયો ત્યાં સુધી તો ઠીક છે. પછી એમાં ભગવદભાવ થવાનો અને એને એટલી કક્ષાએ લઇ જવાનો કે આ માણસ છે, એજ તમારો ઉધ્ધાર કરશે. આટલા વર્ષોથી, મેં તમને કશું કહ્યું નથી કે હું તમારો ઉધ્ધારક છું. કોઈ કોઈનો ઉધ્ધારક નથી.“उद्धरेदात्मनात्मानं…..रिपुरात्मन:…..(गीता 6 -5).  @40.40min. તારો આત્માજ તારો મિત્ર છે અને તારો આત્માજ તારો શત્રુ છે, આ ગીતા કહે છે. પેલા એમ કહે છે કે એમનાથીજ તમારો ઉધ્ધાર થશે. એટલે પગ ધોઈને પીવાના. પ્રાચીન સંસ્કૃતિ એવી છે કે તમારે ત્યાં દૂરથી મહેમાન ચાલીને આવે એટલે એમના પગ ધોવા માટે પાણી આપવું, પણ પગ ધોયેલું પાણી પીવાનું નહીં. તમારા ઘરે જે મહેમાન આવે એની સાથે વ્યહવારમાં તમારી નામ્રતા હોવી જોઈએ, અભિમાન ન હોવું જોઈએ. પગ ધોયેલું પાણી પીવાથી મોક્ષ થાય એવી અંધશ્રદ્ધા ફેલાવી. આ બહુ ચાલ્યું કે ગુરુ લોકોને ગમ્યું અને પગ લાંબા કરીને બેસી જાય. તમે જો મને સમજી શક્યા હોવ તો કદી પણ આવું પાણી પીવું નહીં. @45.29min. એક લીસ્ટર-ઇંગ્લેન્ડમાં મંદિરના ઝગડાની વાત સાંભળો. અહિ લખતાં સંકોચ અનુભવું છું એટલે સાંભળી લેવું. સ્વામીજી કહે છે, મોક્ષનાં નામે એટલું બધું ચાલ્યું કે મારાથી કહી શકાય નહીં  હું આ પ્રકારની ગુરુપ્રથાને સ્વીકારતો નથી. આપને ઈશ્વરની પૂજા કરવાની છે. કોઈ ભોમિયા તરીકે કે કોઈ રાહબર તરીકે કે કોઈ માર્ગદર્શક તરીકે તમારા-મારા જીવનમાં ભાગ ભજવે તો એના પ્રત્યે પૂજ્ય ભાવ રાખવાનો. શાસ્ત્રમાં લખેલું છે કે તમારા માતા-પિતાથી કોઈ મોટો ગુરુ નથી.
courtesy BJ Mistry <bmistry@sbcglobal.net>
 

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under અધ્યાત્મ

2 responses to “ગુરુ પૂર્ણિમા /

  1. તમારા માતા-પિતાથી કોઈ મોટો ગુરુ નથી.

    સત્ય હકીકત છે.એમના તરફથી મળેલા સંસ્કાર દરેકના જીવનની ઈમારતનો નો પાયો નાખે છે.

    સત્ય

  2. Sanatan satya kahyu:- guruoe angrejoni niti devide and rull apnavi chhe . Sanhati:karya sadhika visaravi didhu ane potanuj mahtva vadharine sampatio bhegi karva madi.loko gadariya pravahe vaheva madya ane potanu ane potananu astitva bhoolava madya.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s