Daily Archives: સપ્ટેમ્બર 14, 2022

દોસ્તી/યામિની વ્યાસ


દોસ્તી

“હાત્તા…જો કીડી મરી ગઈ” કહી ઘુંટણે ફૂંક મારી બેઠો કરતો, એ કીડી ક્યારે ય મરી નથી,

રીસેસમાં મોઢું બગાડીને “ઓહ આજે મારી મમ્મીએ કેવું બનાવ્યું છે! જરા પણ ભાવતું નથી” કહી લન્ચબોક્સ પકડાવી દે અને મારું લન્ચબોક્સ ભૂલી ગયાનું ભૂલાવી દે,

સાપ સીડીની રમતમાં એવી કરામતથી પાસા ફરકાવે કે એની કૂકરી સાપના મોઢા પર જ પહોંચે,

“અમે બે ભિલ્લુ આયવા ” …”શું શું નામ લાયવા?”માં એ કદી મારો ભિલ્લુ બનતો નહીં,

મારી વીશ પૂરી કરવા પોતાની પાંપણ ખેરવી મારી હથેળી પાછળ મૂકી ફૂંક મરાવે,

“અરે વાહ..મસ્ત પૂંછડિયો..” કહી મહા મહેનતે એણે ચગાવેલા પતંગની દોર મારા હાથમાં થમાવી મારો ફાટેલો પૂંછડિયો સાંધવા બેસે,

પ્રેક્ટીકલમાં મારાથી કંઈક ફૂટતું, તૂટતું, સળગતું તો “સર, સોરી મારાથી….” એટલા કોન્ફીડન્સથી કહેતો કે મને પણ થતું..’કદાચ…’,

બાઈક પર પાછળ બેસીને “જો જે.. આરામથી..”કહેતો ને ક્યારેક “ભગાવ..”પણ,

બિમારી મારી હોય તો નકોરડાં ઉપવાસ કે પગપાળા મંદિર જવું એ એની બિમારી,

પેપર મારે રજૂ કરવાનું હોય ને પરસેવો એનો પડતો હોય,

કપડાંની જેમ મારી જિંદગીની કોઈ બાજુ સિલાઈમાંથી ઉકલી જાય તો તાત્કાલિક સેફ્ટી પીન પણ એજ બને,

મારા આંસુને એનો ખભો બહુ માફક આવે,

આવા દોસ્તને ઘરે વર્ષો પછી જાઉં છું ત્યારે એના ઘરે મારી રીટર્ન ટીકીટ ચોરાઈ જાય છે.

યામિની વ્યાસ

Leave a comment

Filed under Uncategorized