Category Archives: અધ્યાત્મ

ગાંઘીજી અને શ્રીમદ રાજચંદ્ર.

 

A – GURU-POONAM RAKTA –TULAA – UNJHAA – ગુરુપૂનમ રકતતુલા – ઊંઝા – ગુરુ પૂર્ણિમા નિમિત્તે સ્વામીજીની રકતતુલા અને પ્રવચન – ચાર સમૂહ શક્તિઓ છે. એક ધર્મમાંથી, એક સમાજમાંથી, એક રાષ્ટ્રમાંથી અને એક સંપૂર્ણ માનવતામાંથી આવે છે. ધર્મ કદી પણ શક્તિ વિનાનો હોતોજ નથી. પણ મોટો પ્રશ્ન એ છે કે ધર્મની શક્તિનો ઉપયોગ શું થાય છે? ધર્મની શક્તિ શ્રદ્ધામાંથી ઉત્પન્ન થતી હોય છે. અત્યાર સુધી લાખ પ્રયત્નો કર્યાં છતાં પણ માનવ સમુહને શ્રદ્ધા વિનાનો બનાવી શકાયો નથી. ચાર્વાકથી માર્ક્સ સુધી અને એના પછી પણ ઘણા લોકો થયા, બુમો પાડી પાડી ને કહેછે કે ઈશ્વર જેવી, આત્મા જેવી કે પરલોક જેવી કોઈ વસ્તુ નથી પણ લોકોને નાસ્તિક બનાવી શકાયા નથી. પ્રેમ અને શ્રદ્ધા આ બંનેનો કદી પણ નાશ કરી શકતો નથી. સ્ટાલીને લોકોને નાસ્તિક બનાવવા બદ્ધા ચર્ચો પાડી નાંખેલા આ બધાજ પાછા આકાર લઇ રહ્યા છે. 

@6.00min. આ દેશમાં શ્રદ્ધાના નામે, ગુરુના નામે, ભગવાનના નામે પારાવાર શ્રદ્ધાનો દુરુપયોગ કર્યો છે અને એ દુરુપયોગને કારણે નાસ્તિકતા આવી. નાસ્તિકતા કદી પણ બૌધિક રીતે નથી આવતી અને આવે તો એ લાંબે સુધી ચાલતી નથી. આ શ્રદ્ધાની વિકનેસમાંથી નાસ્તિકતા આવતી હોય છે. અને એ શ્રદ્ધાની વિકનેસ એના ગુરુમાંથી આવતી હોય છે. એક રબારી સંત ચરણગીરીની વાત સાંભળો. પૂજન તો થવુંજ જોઈએ, પરંતુ એમાંથી ઊભી થયેલી શક્તિનો વિનિયોગ સમૂહમાં થવો જોઈએ. આપણે ત્યાં ઉત્સવો ઉજવાય છે એમાંથી પણ શક્તિ ઊભી થાય છે. ગણેશ ચતુર્થીની વિશાળ જન-શક્તિને બાળ ગંગાધર તિલકે રાષ્ટ્ર તરફ વાળી. અને એજ શક્તિ દિલ્હી સુધી પડકાર કરતી થઇ ગઈ. આજ કામ પંજાબમાં ગુરુ ગોવિંદ સિંહે કર્યું. ગુરુ પુનમના ઉત્સવનો અમે ગુરુઓએ જરા અતિરેક કર્યો છે, એ અર્થમાં કે ઈશ્વરની જગ્યામાં ગુરુને બેસાડી દીધો અને ઘણા પોતેજ ઈશ્વર થઈને બેસી ગયા. તમે ઈશ્વરને છોડાવે એવા નહિ પણ ઈશ્વરને પકડાવે એવા ગુરુને પકડજો. આ અમાપ શક્તિનો ઉપયોગ માવતા તરફ કરવો જોઈએ. @11.54min. વાલમ ગામની વાત. લોકોની શ્રદ્ધા-શક્તિને તોડવી નથી પણ વાળવી છે. ઈશ્વરે મને બુદ્ધિ આપી અને રક્ત તુલાનું કામ શરુ કર્યું. લગભગ ૨૦૦-૨૫૦ બોટલોની જરૂર છે, તેના બદલે ૩૫૦ બોટલો થઇ ગઈ છે. આ લોહીના દ્વારા કેટલાયે લોકોને જીવન-દાન મળશે, આ ક્રાંતિ છે. આવનારા દિવસોમાં જો બધા ધર્મગુરુઓ આ પ્રમાણે કરે તો ભારતમાં એટલું બધું લોહી ભેગું થઇ જાય કે બહારના લોકોને લોહી આપી શકાય. આ એક ધર્મના ઉત્સવને વણાંક આપવાનો એક પ્રયોગ છે. ધર્મની શક્તિ શ્રદ્ધામાંથી આવતી હોય છે, સમાજની શક્તિ સંગઠનમાંથી આવતી હોય છે. શ્રી કૃષ્ણ કૌરવોથી ન હાર્યા પણ ઘરમાં હારી ગયા. એવા હાર્યા કે દ્વારિકા છોડીને રાંચી પીપડામાં ઉત્સર્ગ કરવો પડ્યો. હતો. રાષ્ટ્રની શક્તિ “લો એન્ડ ઓર્ડર” માંથી ઊભી થતી હોય છે. @19.12min. ન્યુઝીલેન્ડમાં એક જગ્યાએ સ્ટીમ નીકળે છે, આ લોકોએ એમાંથી વિજળી ઉત્પન્ન કરી. આપણે એક માતા બેસાડી દઈએ છીએ. દેણપ ગામમાં કાલિકા માતાનું મદિર મોટું કરવા વિશે. @24.11min. 

 

સજ્જનો, આજે ગુરુ પૂનમનો દિવસ છે, પણ જેમ પહેલા કહ્યું તેમ હું કોઈને શિષ્ય નથી બનાવતો, કારણકે હું પોતેજ સરખી રીતે શિષ્ય થયો નથી, એટલે હું ગુરુ થવાને લાયક નથી. તમે બધા પંજાબમાંથી આવેલા સિંહ છો, તમને ઘેટાં બનાવવામાં આવ્યા છે. મારે પાછા તમને સિંહ બનાવવા છે. અહિંસા પરમો ધર્મ ખરો પણ “વીરતા પરમો ધર્મ” હોય તોજ. વીરતા સાથે અહિંસા હોય તો એ રામની છે, કૃષ્ણની છે, શિવાજીની, પ્રતાપની છે અને ભામાષાની પણ છે. હું નથી માનતો કે ભામાષાથી વધીને કોઈ બીજો ત્યાગી હોય. આ સમાજ ફળે ફૂલે એવી માં ઊમિયાને પ્રાર્થના, આભાર, ધન્યવાદ, હરિઓમ તત્સત્. આભાર વિધિ અને સ્વામીજીની રકતતુલા. @29.48min. પ્રશ્નોત્તરી.  @47.29min.  ગાંઘીજી અને શ્રીમદ રાજચંદ્ર. 

Leave a comment

Filed under અધ્યાત્મ

(A) RAKSHAA BANDHAN – રક્ષા બંધન/સ્વામી સચ્ચિદાનંદજી

EDUCATED PEOPLE LISTEN THE MOST
 
 
Inline image

(A) RAKSHAA BANDHAN – રક્ષા બંધન
 
A – RAKSHAA BANDHAN – FIRSARA – રક્ષા બંધન – ફીરસરા – આજે રક્ષા બંધનનું પર્વ છે અને એ આપણા જે મહાન પર્વો છે, એમાનું આ એક પર્વ છે. આપણે ત્યાં પર્વોના ત્રણ ભેદ કર્યા છે. શાસ્ત્રીય પર્વ, લૌકિક પર્વ અને રાષ્ટ્રીય પર્વ. રાષ્ટ્રને સંબંધ કરીને એટલેકે ૧૫મી ઓગષ્ટ કે ૨૬મી જાન્યુઆરી જેવા જે ઉત્સવો ઉજવાય એ રાષ્ટ્રીય પર્વ છે. જેમાં લોકો પોતાનો ઉત્સાહ એક સાથે ભેગો કરીને આનંદ મનાવતા હોય એને લૌકિક પર્વ કહેવાય. જેમાં કોઈ શાસ્ત્રીય દ્રષ્ટિકોણ રાખીને ક્રિયા થતી હોય એને શાસ્ત્રીય પર્વ કહેવાય. રક્ષાબંધન શાસ્ત્રીય અને લૌકિક પર્વ છે. આજના દિવસે જનોઈ ધારણ કરનારાઓ જનોઈ બદલે છે. આર્ય પ્રજા જેમાં ઈરાનની પ્રજા (પારસીઓ) પણ આવી ગઈ, પોતાની સંસ્કૃતિમાં જનોઈને મહત્વ આપતી. પારસીઓ આજે જેને કસડો કહે છે, આપણે એને યજ્ઞોપવિત કહીએ છીએ, ઉપવિત કહીએ છીએ, જનોઈ કહીએ છીએ. બહુ પ્રાચીન કાળમાં બધ્ધા આર્યો જનોઈ પહેરતા. આગળ જતા એ આર્યોના ત્રણ ભાગમાં વર્ગીકરણ થયું, બ્રાહ્મણ, ક્ષત્રિય અને વૈશ્ય. પ્રાચીન કાળમાં સૌથી વધારેમાં વધારે ગુણ કૃતજ્ઞતા હતો, એટલે ઉપકારને ન ભૂલવું તે. કૃતઘ્નતાએટલે ઉપકારને ભૂલી જવું. જીવ માત્રની પ્રકૃતિ જુદી છે. એનો જે મેળ છે એનું નામજ સંમેલન છે. વિષ્ણુને બહુ જલ્દી પ્રસન્ન ના કરી શકાય પણ શિવ તો આસુતોષ છે. @5.00min. આસુતોષ એટલે ઝટ દઈને રાજી થઈ જાય. ભષ્માસૂર (અસૂર) અને વિષ્ણુનું મોહિની સ્વરૂપનું ઉદાહરણ સાંભળો. જે દુનિયાનો વિનાશ માગે, દુનિયા માટે દુઃખ માગે એનું નામ અસૂર અને જે દુનિયા માટે સુખ માગે એ દેવ છે. ભષ્માસૂર પોતાના ઉપર કરેલા ઉપકારને ભૂલી જનાર કૃતઘ્ન છે. નીતિકારે લખ્યું છે કે સવારના પહોરમાં ઓટલા ઉપર દાતણ કરતા હોઈએ અને આવો કૃતઘ્ન માણસ જો નીકળે તો મોઢું ફેરવી લેવું, એનું મોઢું ના જોવું. विष्णोर माया भगवती यया सम्मोहितं जगत  @10.00min. જેને જોઈને મોહ ઉત્પન્ન થાય એવું મોહિની સ્વરૂપ ધરીને વિષ્ણુ ભષ્માસૂરના રસ્તામાં ઊભા છે. એણે કહ્યું  હું તો પતિની શોધ માટે નીકળી છું કારણકે મારી ઉંમર થઇ ગઈ છે. પછીની કથામાં વિષ્ણુ ભગવાનના મોહિની સ્વરૂપે ભષ્માસૂરનો કેવી રીતે નાશ કર્યો તે સાંભળી લેવું. સમાજ ઘડતરનો પહેલો ગુણ કૃતજ્ઞતા તમારા જીવનમાં વણાઈ જાય એટલે આ જનોઈ બનાવી છે. એમાં ત્રણ તાંતણા છે અને પ્રત્યેક તાંતણાની અંદર ફરી પાછા ત્રણ તાંતણા છે. આ ૯૬ મુષ્ટિ પરિમિતી એની લંબાઈ છે અને એના ઉપર ત્રણ બ્રહ્મગાંઠો છે. ત્રણ તાંતણાજ કેમ રાખ્યા? એટલા માટે ત્રણ રાખ્યા કે  માણસ માત્રના ઉપર ત્રણ ઋણ છે. @15.00min. દેવ ઋણ, ઋષિ ઋણ અને પિતૃ ઋણ. આ ત્રણ ઋણ બધાના ઉપર છે. જે દે એનું નામ દેવ છે. સૂર્ય પ્રકાશ આપે છે, એટલે આપણે સૂર્યને દેવ માનીએ છીએ અને સામે એ એક નવા પૈસાનું બિલ મોકલતો નથી. વાયુ દેવ છે. પંખાનું બિલ આવે પણ પવનનું બિલ આવતું નથી. એજ પ્રમાણે જળ દેવ છે, કારણકે વરસાદ આવે છે. પૃથ્વી દેવ છે. તમારા જીવનમાં જે કંઈ દેનારો છે, એ દેવ છે. તો આ દેવ ઋણ તમે કેવી રીતે ચુકાવશો? તમે સૂર્ય તો ન બનાવી શકો પણ તમારા મહોલ્લામાં એક લાઈટ મૂકી શકશો. એક સજ્જનને ત્યાં જમવા જવાનો અનુભવ સાંભળો. તમારા રૂમમાં તમે કેટલા ગોળા બાળો એની કોઈ કિંમત નથી પણ લોકોના માટે તમે સ્ટ્રિટમાં એક નાનો ગોળો મૂકી શકો છો? તો ઘરડા, આંખે બરાબર ન દેખાતું હોય એવા લોકો કોઈ ખાડામાં પડે નહીં. જ્યાં જરૂર હોય ત્યાં એક પંખો મુકી દો. એક ડોશીની ઠાકોરજીની ઉપર પંખો મુકવા વિશેની વાત સાંભળી. @20.23min. સ્વામીજીએ એક પંખો ડોશીના ઠાકોરજીની ઉપર અને બીજો પંખો હોસ્પિટલમાં સ્વામીજીએ પોતાના ઠાકોરજી(દાઝી ગયેલા દર્દીઓ) ઉપર મુકાવ્યો. તમારી ભક્તિને ભગવાનના માધ્યમથી માનવતા તરફ વાળવી જોઈએ. એક જગ્યાએ ઠાકોરજીના ભોગમાં રોજનું ૨૦ મણ ઘી વપરાય છે. સ્વામીજીને સોનાની ઘંટી, ચાંદીની ઘંટી વિગેરે ફરી ફરીને એ મંદિરમાં બતાવ્યું.સ્વામીજીએ પૂછ્યું હવે મને એવી ઘંટી બતાવો, ભલે પથ્થરની હોય  પણ જયાંથી જે લોટ નીકળતો હોય એ માત્ર ગરીબના પેટમાં જતો હોય એવી ઘંટી બતાવો. કહ્યું, એવી ઘંટી તો અમારા પાસે નથી. ઠાકોરજીનો ભોગ પૈસેથી અહીંયા વેચાય છે. કાશીનો એક અનુભવ અન્નકુટના દિવસે ઠાકોરજીના તરફ ઇંટો મુકેલી હતી. આપણે ત્યાં તો મંદિરમાં પણ ક્લાસ પડેલા છે. જે વધારે પૈસા આપે એને ફર્સ્ટ ક્લાસમાંથી સારા દર્શન થાય. મસ્જિદમાં કે ચર્ચમાં આવા કલાસ પાડવામાં આવતા નથી. બાદશાહ પાછળથી આવ્યો તો એ પાછળ ઉભો રહે, પીંજારો પહેલો આવ્યો તો પીંજારો એ પહેલો ઉભો રહે. એટલે એમની શક્તિ એકસાથે વધી. કાશીનો એક અનુભવ અન્નકુટના દિવસે ઠાકોરજીના તરફ ઇંટો મુકેલી હતી. @24.58min. આ જે મોહનથાળ અને બધા પાકો છે એના તો ૧૧ના, ૨૧ના, ૫૧ના પડીકાંજ વળાવાના. राम ज़रुखे बैठके सबका मुजरा लेत, जैसी जाकी दक्षिणा वैसा वाको देत. જેવો આપનારો હશે, એવાં આ પડીકાં વહેંચવાના છે, એક ટુકડો ગરીબના મોઢામાં એક ટુકડો જવાનો નથી. એટલે આ દેશમાં આટલા બધા મંદિરો અને મઠો હોવા છતાં એકેયમાં ચેતના નથી. તમે એક પંખો કોઈ હોસ્પિટલમાં, ધર્મશાળામાં, કોઈ સંસ્થામાં લગાવી દો. એ પંખો કોઈને હવા આપશે એટલે વાયુદેવનું ઋણ અદા થઇ ગયું સમજો. કોઈ એક જગ્યાએ જ્યા ઠંડી ખુબ પડતી હોય,  માણસો ટાઢે થરથરતાં હોય, મરતાં હોય, ત્યાં પાંચ મણ લાકડા લાવી પ્રગટાવી દો. એમની રાત પાર થઇ જશે અને કોઈને જીવન મળી જશે. સ્મશાનમાં જેને બળવાન પૈસા ન હોય એને લાકડાં લઇ આપી દો. બસ આ અગ્નિદેવનું ઋણ અદા થઇ ગયું. પેટલાદના સ્મશાનમાં ૧ રૂપિયામાં ૧૧ મણ લાકડાની વ્યવસ્થા છે.કોઈ જગ્યાએ પાણીની પરબ બનાવડાવી દો. એક વિધવાબાઈને આજીવિકા મળશે. એક ગામમાં પાણીનું બીલ એકજ વ્યક્તિએ એના બાપના નામ ઉપર  ભરી દીધું. @30.00min. એટલે એ આ જળ દેવતાનું ઋણ અદા કર્યું કહેવાય. એવી રીતે તમારી પાસે પૃથ્વી છે. એ પૃથ્વી તમે સ્કૂલ બાંધવા માટે આપો, વાડી બાંધવા માટે આપો, કૂવો ખોદવા માટે આપો, વિસામો બનાવો. તમારા માતા-પિતાના નામ ઉપર દાન કરો એટલે પૃથ્વીનું ઋણ અદા થઇ ગયું કહેવાય. એટલે આ પાંચ દેવોના ઋણ અદા કરવાનું ભાન કરાવવા માટે જનોઈમાં એક તાંતણો મુકવામાં આવ્યો છે. પછી ઋષિ ઋણ. જે સમાજને હંમેશા મૌલિક ચિંતન આપે, જેથી સમાજ ચેતનાવાળો થાય કારણકે સમાજમાં એક બહુ મોટો દોષ રૂઢિઓની જડતાનો છે. દીકરાના લગ્ન પહેલાં એક બિલાડીના બચ્ચાને ટોપલામાં ઢાંકવાની જડતાનું ઉદાહરણ સાંભળો. વૈદિક પિરિયડમાં તમારો વૈજ્ઞાનિક અપ્રોચ હતો. પછી પૌરાણિક યુગ આવ્યો અને એમાં બધી કાલ્પનિક વાતોથી લોકોના મગજ ખરાબ થઇ ગયા. ગ્રહણ કેવી રીતે થાય એની કાલ્પનિક વાત સાંભળો. @35.00min. .વધુ આગળ આ કાલ્પનિક વાત સાંભળી. એક લેખકે બહુ સરસ પાઠ લખ્યો છે કે બ્રાહ્મણોની રસોઈ બનાવેલી અને ૫૦ મણ જેટલો શીરો બનાવેલો એમાં ભૂખનું માર્યું એક કૂતરું આવીને શીરામાં પડયું અને મરી ગયું, તો એમાંથી જેટલા ભાગમાં એ કૂતરું પડયું એટલો ભાગ કાઢી નાખ્યો અને ગ્રહણ વખતે ઘરમાં પીવાનું પાણી ભરેલું હોય તો એને ઢોળી નાખવાનું કારણકે પાણીની કંઈ કિંમત નથી. એવી માન્યતા (રૂઢિ) છે કે ગ્રહણ વખતે રાહુ અને કેતુ માણસોને પકડતો હોય છે એટલે એને છોડાવવા માટે હરિજન ભાઈઓ દાન લેવા શેરીઓમાં નીકળતા હોય છે. આ પૌરાણિક માન્યતા છે. હવે વિજ્ઞાનવાળા કહે છે કે કોઈ રાહુએ નથી પકડતો અને કોઈ કેતુએ નથી પકડતો. સૂર્ય વચ્ચે પૃથ્વી અને સામે એક લીટીમાં આવે ત્યારે પૃથ્વીની જે છાયા છે એ ચંદ્ર ઉપર પડે એટલે એ ભાગ દેખાતો બંધ થાય. એ ખસી જાય એટલે દેખાતો શરુ થઇ જાય. આખો અભિગમ બદલાઈ ગયો, દ્રષ્ટિકોણ બદલાઈ ગયો. એટલે આ પાંચ દેવો છે. એના પછી ઋષિ ઋણ છે. ઋષિનો અર્થ થાય છે, તાજું ચિંતન જે સમાજને આપે એનું નામ ઋષિ છે. તાજા ચિંતનમાંજ તમારા જીવનના પ્રશ્નોનો ઉકેલ હોય છે. માનો આજે તમારા ઘરમાં વીજળી ન હતી અને પાણી ન હોતું આવ્યું તો શું તમે કૂવો ખોદવા જશો? આ વાસી ચિંતન થઇ ગયું. તમારે તાજું ચિંતન કરવું પડશે કે જનરેટર વસાવો કારણકે વીજળીનો ભરોસો નથી. આ મૌલિક ચિંતન છે અને એમાં તમારા પ્રશ્નોનો ઉકેલ છે. ઋષિ ઋણ એટલે જે તમને વિદ્યા ભણાવે છે. જ્ઞાન આપે છે એ ઋષિ છે. @40.09min. આપણે ત્યાં પ્રાચીન કાળમાં ગુરુ પ્રથા નથી પણ અને આચાર્ય પ્રથા છે. એટલે આપણે ત્યાં आचार्य देवो भव લખ્યું છે, ગુરુ દેવો ભવ નથી લખ્યું. જે જે આચાર્યોએ તમને નિષ્કામ ભાવથી પુત્રવત સમજીને ભણાવ્યા હોય એ બધા આચાર્યો છે, એ દેવો છે, એજ ગુરુ છે. પછી તો જ્યાંથી વિદ્યા મળે એ પ્રાપ્ત કરવાની. પાટીદારના ગામની એક વાત સાંભળો. તમારે ગુરુજ જોઈતા હોય તો ભાગવતના ગુરુ લેજો કે જેવી રીતે દત્તાત્રયે ૨૪ ગુરુઓ કર્યા હતા. ચારે તરફ ગુરુજ ગુરુ છે, જો તમને જ્ઞાન લેતાં આવડે તો.ઋષિ એટલે હંમેશા નવમા નવું જ્ઞાન આપે. आचार्याय प्रियं धनमाहृत्य प्रजातंतुममा  व्यवतछित्सी…..उपनिषद. જે આચાર્યોએ તમારામાં વિદ્યા ઠાલવી તેને સમયે સમયે કંઈ આપી ઋષિ ઋણ અદા કરતા રહેજો.@45.34min. એટલે એ ઋષિ ઋણ એનો બીજો તાંતણો છે. પછી પિતૃ ઋણ, માં જે બાળકને ઉછેરવા શું નથી કરતી? ભલે એ અભણ હોય પણ એનું ઋણ માથા ઉપર છે. એમના નામનો એક રુમ બાંધવાનો, એમના નામની એક સ્કોલરશીપ જાહેર કરવાની, એક પરબ ખોલવાની, એમના નામથી કંઇકને કંઈક કરવાનું જેમણે તમને વારસો   આપ્યો, જ્ઞાન આપ્યું, તમારો વિકાસ કર્યો એનું ઋણ અદા કરવાનું ભૂલશો નહીં. આમ આ ત્રણ તાંતણા થયા. જેવું પુરુષને ઋણ છે, એવું સ્ત્રીને પણ છે, એટલે આમ છ તાંતણા ભેગા થયા એટલે દામ્પત્ય થયું, બેય ભેગાં થઈને કર્મ કરે. ખોળિયાં બે છે પણ આત્મા એક છે એટલે બેય એકબીજાને પ્રોત્સાહન આપે છે. પત્ની ડાહી હોય તો એના પુરુષને પ્રોત્સાહન આપે, સારાં કામ કરો, પૈસા વાપરો, સાથે કઈ આવવાનું નથી. હાઈસ્કૂલના ઉદ્ઘાટનની એક વાત સાંભળો. આખી હાઈસ્કૂલ ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થીઓએ બનાવેલી. એમાંનો એક જૂનો વિદ્યાર્થી આજે એક બહુ મોટો કોન્ટ્રાક્ટર છે, એની વાત સાંભળો.
 

1 ટીકા

Filed under અધ્યાત્મ

साधू मनका मान त्यागो – बिजोय चाँद.

 
B –  UNJHAA AASHRAM – કોઈ શેઠને ત્યાં તમે નોકરી કરતા હોવ અને શેઠે તમને ધંધો શીખવાડ્યો તો શેઠ પણ તમારા ગુરુ છે. એવી રીતે આધ્યાત્મિક માર્ગમાં, અધ્યાત્મના ક્ષેત્રમાં કોઈ સાચો રસ્તો બતાવે તો એના પ્રત્યે તમે ગુરુભાવ રાખો, પણ કંઠી બંધાવવાની કે કાન ફૂંકાવવાની કઈ જરૂર નથી. વાડામાં પડવાની જરૂર નથી. જો તમે આવું રાખો તો પ્રજા વિભાજીત થતી અટકે. દત્તાત્રય જેમ ૨૪ ગુરુ કર્યા એમ તમે સાચું કહેતા હો તો તમે સાચું કહેતા હો તો તમે પણ મારા ગુરુ છો. ગાંધીજીએ કહ્યુ ગોખાલે મારા ગુરુ  છે, પણ રાજકારણમાં, રસ્કિન મારા ગુરુ છે પણ અર્થતંત્રના, ટોલસ્ત્રોય સ્ત્રોય મારા ગુરુ છે, પણ સમાજ ક્ષેત્રના. એટલે સજ્જનો આ જે ગુરુ પૂનમ આપણે ઉજવીએ છીએ, એના પાછળનો આ મેસેજ છે. આપણે બે કામ કરવાના છે, એકતો રીવર્સ પાછું જવાનું છે કે ભણો અને ભણાવો અને વિદ્યાર્થી સમાજને દરેક ક્ષેત્રમા ભરપુર બનાવો એ સાચો આચાર્યવાદ છે, સાચો ગુરુવાદ છે. આ ગુરુવાદનું પરિણામ અંધશ્રદ્ધામાં આવ્યું છે અને એના કારણે ભારતનું પતન થયું છે. તમારો છોકરો માંદો થયો અને હું આશીર્વાદ આપું અને મટી જાય? જો હું સાચો ગુરુ હોઉં તો કહું કે તું એને દવાખાને લઇ જા. કોઈ સારા ડોક્ટરને બતાવ. બીજા અંધશ્રદ્ધાના ઉદાહરણ સાંભળો. સાચું અધ્યાત્મ ચમત્કાર અને આશીર્વાદથી મુક્ત-પર હોય છે.બુદ્ધના સમયનું એક ઉદાહરણ સાંભળો. @5.10min.  હમણાં એક સજ્જને મને કહ્યું કે આપણા ફલાણા મુખ્ય મંત્રીએ મોંઘામાં મોંઘી ૭૦૦૦ રૂપિયે મીટરની ખાદી ગાંધી હોલમાંથી ખરીદી. તમે જયારે સાત હજાર રૂપિયે મીટરનું કપડું પહેરો તો એક ૨૫ રૂપિયે મીટરનું કપડું લઈને પણ કોઈ ગરીબનો ઝભ્ભો કરાવી શકો છો. આ ૨૫ રૂપિયાનું કાપડ તમારા મનની શુદ્ધિ માટે છે. શેઠાણીએ બુદ્ધને કહ્યું ભગવાન તમારી સાધ્વીઓને બબ્બે સાડી આપવાની આજ્ઞા કરો. બુદ્ધે પૂછ્યું કેમ? તો શેઠાણીએ કહ્યું, હું જતી હતી ત્યારે તમારી બે સાધ્વીઓ નદીમાં વસ્ત્ર વિનાની ન્હાતી હતી, કારણકે એની પાસે બીજી સાડી ન હતી, એટલે મને કરુણા થઇ એટલે મને આશીર્વાદ આપો કે હું દર વર્ષે બબ્બે સાડીઓ આપું. બુદ્ધે કહ્યું તથાગત (એટલે બુદ્ધ) શ્રાપ અને આશીર્વાદથી પર હોય છે. આપેલા શ્રાપ કે આશીર્વાદની અસર હોતી નથી. જે આંતરડીમાંથી જીભ ઉપર આવે એજ આશીર્વાદ કે શ્રાપ ફળે છે. @10.50min.  આશીર્વાદ તો તમારી માંનો લાગે. માંની આંતરડી ઠરે અને માં અંદરથી કહે કે જા બેટા ભગવાન તારું ભલું કરશે ત્યારે અવશ્ય થશે. પણ જો માંની આંતરડી કકળશે તો લીલા લહેર કરતાં હોય અને માં પાછલી જિંદગીમાં દુઃખી દુઃખી થઇ જાય તો નખ્ખોદ આવી જતાં વાર નહિ લાગે. એટલે સજ્જનો,અધ્યાત્મનો અર્થ ચમત્કાર નથી, આશીર્વાદ કે શ્રાપ નથી. આજે તો આશીર્વાદ આપવાનો પ્રચાર થાય છે, કે આશીર્વાદ લો, તમે આશીર્વાદ લો. તમે જો મને સમજી શક્યા હોવ અને હું તમારા જીવનમાં થોડો પણ રાહબર થઇ શકતો હોઉં તો તમે ઈશ્વરનું ભજન કરો, ઈશ્વરને શરણે જાવ, જપ કરો, ધ્યાન કરવું હોય તો ધ્યાન કરો પણ કોઈ વ્યક્તિ પૂજા ના કરો. સંતને સંત તરીકે માનો, કોઈ વ્યક્તિને ભગવાન માનશો નહીં. બીજી વાત છે, મેં સાધુ કેમ ન બનાવ્યા? જો બનાવ્યા હોત તો શિષ્યોના ટોળાં અહીં ચારે તરફ બેઠા હોત. મોર તો એની પાંખોથી સારો લાગે એમ મહંત એની જમાતથી સારો લાગે. આપણે ત્યાં પ્રાચીન કાળમાં ઋષિ પધ્ધતિ છે આ જે સાધુ પ્રથા છે, એ શ્રમણોની (બુદ્ધ અને મહાવીર) છે, પછી દેખા-દેખી આપણે ત્યાં આવી. આપણે ત્યાં તો ઋષિ પધ્ધતિ છે. વ્યાસ, કણાદ, કપિલ, વશિષ્ઠ બધા મહાન છે. એ સમાજનું અંગ છે. એ વૈરાગ્યનો ઉપદેશ આપે છે પણ સમાજ છોડાવતા નથી પણ કર્તવ્યનું ભાન કરાવે છે. પત્ની છોડવા માટે નથી. આશ્રમમાં એક પાટીદારનો છોકરો સાધુ થવા આવ્યો એ વાત સાંભળો. “કોઈ કોઈનું નથી રે” એવું નથી, સૌ કોઈ એકબીજાના મદદગાર છે.  રેલ આવી ત્યારે ડૂબવાની પણ કર્યા વગર પણ આપણા લોકો છત પર ત્રણ-ત્રણ દિવસથી બેઠેલા લોકોને પાણી તથા ખાવાનું આપવા ગયા હતા. એ લોકો સગાં-વહાલાં ન હતા પણ ગયા કે નહીં? કેમ કોઈ કોઈનું નથી? માણસ માણસને મદદ કરે છે, તમને મદદ કરતા અને લેતા નથી આવડતી એટલે કોઈ કોઈનું નથી રે એમ કહો છો. @15.09min. જેવી રીતે કોઈ માણસ(પતિ) મરી જાય એટલે એની પત્ની રોતી રોતી દરવાજે આવે એટલે લોકો એને પકડી લે, એમેય એની ઇચ્છાજ એવી હોય એમ ઉપવાસ પર ઉતારનારો પહેલેથીજ પારણાની વ્યવસ્થા કરતો હોય છે. પેલી બારણાની આગળ અટકી જાય એજ બરાબર છે. ચિતા પર ચઢી જાય તો શું થાય? એના છોકરાઓનું શું થાય?આ ઉપદેશજ ખોટો છે. તમે કે પત્ની મરી જાય તો જે બાકી છે, એણે જવાબદારી પૂરી કરવાની હોય એ કર્તવ્ય છે. એ ઋષિ માર્ગ છે. શ્રમણ માર્ગ નકારાત્મક છે. તેઓ કહેશે, લો ભેગું શું આવ્યું? આ બાબતમાં અંગ્રેજો બહુ સારું જીવન જીવી જાણે છે. અંગ્રેજો જયારે આફ્રિકા છોડે ત્યારે બધું એના નોકરોને આપી દેતા હોય છે. આપણાં લોકો જયારે આફ્રિકા છોડે ત્યારે પગ લુંછણીયા પણ સાથે લઇ જાય છે.આશ્રમમાં એક મણીબહેન રહેતા એની વાત સાંભળો. ૯૨ વર્ષની ઉંમરે ગુજરી ગયા હતા. તમારી પાસે પૈસા પડી રહ્યા હોય તો બસ આપોજ આપો. આનું નામ વૈરાગ્ય છે. મેં જોયું કે આ આખો શ્રમણ માર્ગ છે, એ બરાબર નથી, એમાં નકારાત્મકતા છે, એટલે મારે એને આગળ ચાલુ રાખવો ન જોઈએ. @20.06min. આ મારા આશ્રમો છે, પાછળથી કોઈ ગૃહસ્થ એનું સારી રીતે સંચાલન કરે, કોઈ તુકારામ હોય, કોઈ જલારામ જેવો કોઈ ગમે તે હોય. સ્ત્રી પવિત્ર છે, મારી બાયપાસ સર્જરીની બુકલેટમાં લખ્યું છે. આપણે સ્ત્રીઓ પર ખોટી ઘ્રણા કરાવી. વિરમગામમાં એક દંડી સ્વામી સાથેની વાત સાંભળો. તમે જેટલો આડંબર કરો, જેટલો દેખાવ કરો  અને એ દેખાવને જો તમે પૂજો તો તમારા હાથમાં કદી સત્ય આવવાનું નથી. બાળકની માફક નિર્દોષતા, નિર્ભયતા હોવી જોઈએ. એટલે હું કોઈ દિવસ તમારી સાથે મોઢું ચઢાવતો નથી, હંમેશા હસતો રહું છું. @24.51min. એટલે સજ્જનો, આજે જો તમે ભેગા થયા કે તમે આ પ્રકારની ગુરુ પ્રથાથી મુક્ત થાવ. આપણે એક ઈશ્વરવાદી છીએ, એમાં બધા ભગવાન અને માતાજી આવી ગયા. બધું એકજ તત્વ છે અને અમે એ પેઢીના મુનીમો છીએ, શેઠ નથી. અમારું કામ છે, શેઠની નોકરી કરવાની એટલે તમે બહુ બહુ તો અમને મુનીમ સમજો, એવું માનતા નહિ કે હું કોઈ દિવ્ય પુરુષ છું. એવી કોઈ ભ્રાંતિ ન રાખો કે હું કોઈ ફલાણો અવતાર છું અને ફલાણો ચમત્કાર કરું છું અને બધાનો ઉધ્ધાર કરવાનો છું, એજ મુખ્ય ઉદ્દેશ છે. આપણે હળીમળીને એકબીજાને જીવનમાં સાથ-સહકાર આપીએ અને જીવન વધારે કલ્યાણકારી બને એવા પ્રયત્ન કરીએ એવી પરમેશ્વરને, સદગુરુને પ્રાર્થના, આભાર, ધન્યવાદ, હરિઓમ તત્સત. @27.09min. શ્રીમદ ભગવદ ગીતા-ઊંઝામાંથી “ગુણલક્ષી સન્યાસ” નું દ્રષ્ટાંત સાંભળો. @46.18min. नानक भजन – साधू मनका मान त्यागो – बिजोय चाँद.

Leave a comment

Filed under અધ્યાત્મ

संत तुलसी दास जी जयंती -२०१७

સુપ્રસિધ્‍ધ ગ્રંથ શ્રી રામચરીત માનસ ગાનના રચયિતા સંત તુલસીદાસનો જન્‍મ વિ.સ.૧૫૫૪ ના પવિત્ર શ્રાવણ માસના શુકલ પક્ષની સાતમે સંદ્‍યા સમયે બાંદા જીલ્લામાં રાજપુર ગામે થયેલો ચિત્રકુટથી દસ ગાઉ દુર આ ગામ હતું એમના પિતાનુ નામ આત્‍મારામ દુબે તથા માતાનું નામ હુલસી હતું.નવાઇ લાગે એવી વાત છે આ બાળકના જન્‍મ થતાની સાથે જ તેને બત્રીસ દાંત પણ હાતા અને જન્‍મ પછી તુર્તજ રામ બોલ્‍યા હતા બાળવયમાં માતાનુ અવસાન થતા દાસી યુનિયાએ તેનો ઉછેર્યો પણ તેને પણ સાપ કરડતા તેનું અવસાન થયું. તેને પિતાએ પણ બાળકને તરછોડયો આમ બાળક અનાથ બન્‍યો.

   તુલસીને હરિપુરમાં બાલ્‍યાવસ્‍થામાં ભીખ માંગતા જોઇ ગયેલા નરહરાનંદજીએ તેને સનાથ બનાવીને સરયુતટે યજ્ઞોપવીત સંસ્‍કાર કરાવ્‍યો પોતે જયાં જતા તેને સાથે લઇ જતા અને માર્ગમાં કથા પુરાણ કહેતા ત્‍યારબાદ નરહરાનંદજીએ તેને કાશીમાં શેષ સનાતન નામના મહાત્‍માને સોપ્‍યો અને તેમણે વેદ, પુરાણ, કાવ્‍ય, ઇત્‍યાદીનો અભ્‍યાસ તુલસીને કરાવ્‍યો પંદર વર્ષના અધ્‍યયન બાદ પોતે પર્યટન કરતા કરતા જન્‍મભૂમી તરફ ગયા અને પોતાના જર્જરીત ઘરને વ્‍યવસ્‍થતિ કરી ત્‍યાંજ રહીને લોકોને રામકથા કરીને જીવન નિર્વાહ કરવા લાગ્‍યા.

   સમય જતા દીન બંધુ પાઠક નામના સંસ્‍કારી બ્રાહ્મણનો પરીચય થયો અને તેમણે તેમની પુત્રી રત્‍નાવલી સાથે સં ૧૮૫૩ ના જેઠ સુદ તેરસના રોજ મધરાત્રે મંગલ ફેરા કરાવીને લગ્ન કરાવ્‍યા તુલસી લગ્ન બાદ સૌંદર્યવાન પત્‍નીના રૂપનાં મોહમાં જ રહેતા અને તેનાથી જરા પણ અળગા રહેતા નહી. એક વખત માતાની માંદગી સબબ પત્‍ની પીયર જતા પોતે પણ પાછળ ગયાં.

   અચાનક પતિને આવેલા જોઇ પત્‍ની રત્‍નાવલીએ નાગણની જેમ ફુંફાડા મારતા શબ્‍દો રૂપી તીર છોડયા અને સંભળાવ્‍યુ કે આ હાડચામના શરીરમાં આટલો અનુરાગ રાખો છે તેના કરતા એટલો પ્રેમ જો પ્રભુશ્રી રામ પ્રત્‍યે રાખ્‍યો હોત તો દળદળ ફીટી જાત અને લાખ ચોરાશીના ફેરા મટી જાત, બસ રત્‍નાવલીના આ વાકયે તેનામાં પરીવર્તન આણ્‍યુ મનમાં વૈરાગ્‍ય ઉઠયો અને સંસારમાંથી સીધા પ્રયાગ ભણી જ પહોચ્‍યા ત્‍યાં સ્‍નાન કરી,ગૃહસ્‍થ વેશ ત્‍યજયો,સંસાર ત્‍યાગી, તીર્થટન કરવા લાગ્‍યા અને ચાર ધામ,અયોધ્‍યા, બદરીકાશ્રમ, માનસરોવર, તથા કૈલાસની યાત્રા કરી યાત્રા દરમ્‍યાન દેશની તથા સમાજની દુર્દશા જોઇ મુસ્‍લિમ રાજયકર્તા દ્વારા ઇસ્‍લામનો વ્‍યાપક પ્રચાર થતો હતો. તે પણ તેઓએ જોયો છેલ્લે પ્રજાના કલ્‍યાણ માટે પ્રભુ શ્રી રામના ચરણોમાં આત્‍મ સમર્પણ કરી દેશ બાંધવોના કલ્‍યાણ માટે નિヘય કર્યો અને અનેક સ્‍થળોએ ધુમ્‍યા.

   ચૌદ વર્ષના ભ્રમણ બાદ તુલસીને હનુમાનજીનો સાક્ષાત્‍કાર થયો અને હનુમાનજીએ તેમને ચિત્રકુટ જવાની અને રામ ભજનમાં લીન થવાની આજ્ઞા આપી. સં.૧૬૦૭ ની મૌની અમાસીે રામઘાટ પર મેળો ભરાયેલો રામસ્‍મરણ સાથે તુલસીદા ચંદન ઘસતા હતા તે વખતે બે સ્‍વરૂપવાન યુવાનો આવ્‍યા અને બાલાજી ચંદન લગાવો કહ્યું.છેક રાત્રે તુલસીદાસને ભાવ સમાધિમાંથી કોઇ સંતે જગાડયા અને શ્રી રામનુ રહસ્‍ય વર્ણન કર્યુ આ સંત પોતે શ્રી હનુમાજી હતા.

   તુલસીદાસના હૃદયમાં ભકિત જાગતા તેમણે શ્રી રામગીતાવલી,શ્રી કૃષ્‍ણ ગીતાવલી, રચી કાશી જતા રસ્‍તામાં દિગપુર પાસેના સીતામઢી સ્‍થળે તેમણે પ્રસિધ્‍ધ ગ્રંથ શ્રી રામચરીત માનસની રચના કરી પ્રાકૃતિક લોક બોલીમાં તેમણે આખો ગ્રંથ રચ્‍યો સં.૧૬૩૧ ના ચૈત્ર સુદ ૯ થી સં.૧૬૩૩ ના માગસર માસમાં માનસ પૂર્ણ કર્યુ તેમની આ રચનામાં વિદ્વવતા સ્‍વાધ્‍યાય,મનન, શાષાજ્ઞાન, તથા જીવનના અનુભવનો નીચોડ જોવા મળે છે. તેમણે ત્‍યારબાદ દોહાવલી, કવીતાવલી, વિનય પત્રિકા, રામ ગીતાવલી આદી રચનાઓ પણ કરી.

   તુલસીદાસની ખ્‍યાતી તથા પ્રતિષ્ઠા વધતી જોઇ કાશીના પંડિતોને ઇર્ષ્‍યા થઇ અને તેમણે સ્‍વામી મધુસુદન સરસ્‍વતીને ફરીયાદ કરી, પછી પંડીતો વીફર્યા તેમણે રાત્રે શિવમંદીરમાં શિવજીની સામે બધા જ શાષાો,પુરાણોનો ખડકલો કર્યો અને સૌથી નીચે રામચરીત માનસ ગ્રંથ રાખ્‍યો. અને શિવાલયનો દરવાજો બંધ કયોૃ અને ઠરાવ્‍યુ કે સવારના મંદિર ખોલતા જે ગ્રંથ સૌથી ઉપર હશે તેને સર્વોપરીતા માનવો. સહુના આヘર્ય વચ્‍ચે સવારે મંદિરનો દરવાજો ખોલતા માનગાન સહુથી ઉપર રહેલુ જોઇને પંડીતો ભોંઠા પડયા,લજજીત થયા અને તુલસીદાસને ચરણે પડી ક્ષમા માંગી.

   તુલસીદાજી પરમ જ્ઞાની હતા તેઓનુ અવલોન સુક્ષ્મ હતું લોક કલ્‍યાણના હિમાયતી હતા મર્યાદા પુરૂષોતમ પ્રભુ શ્રી રામના જીવન દ્વારા એમણે જનતાને લોક મર્યાદાનો માર્ગ ચીંધ્‍યો.તુલસીદાસ સમર્થ યુગ દ્રષ્ટા કવિ મનાય છે. તેઓ સરળ સ્‍વભાવના,નમ્રતાની મૂર્તિ સમાન હતા અનેક કષ્ટ વેઠનાર આ સંત ધ્‍યાના સાગર પણ હતાં. અકબરના પ્રસિધ્‍ધ વજીર અને કવિ અબ્‍દુર રહીમ ખાનખાના અને તુલસીદાસ વચ્‍ચે અત્‍યંત સ્‍નેહ હતો. તુલસી લોક પરંપરાના અને કલ્‍યાણકારી નિયમોના પાલનના આગ્રહી હતા.મહાત્‍મા ગાંધીએ તુલસીના અનેક આદર્શોમાંથી પ્રેરણા લીધી હતી. તુલસીદાસે મુસ્‍લિમ શાસન કાળમાં પ્રભુમાં સ્‍વાલંબન અને સ્‍વાભીમાન જાગૃત કર્યા,જ્ઞાન તથા ભકિતનો વ્‍યાપક પ્રચાર કર્યો ક્રાંતિ આણી રામનામના મશાલ ધારણ કરીને સમાજમાં સમૂળી ક્રાંતિ આણી રામનામના ગાયકે ૧૨૭ વર્ષનુ આયષ્‍ય ભોગવી સં.૧૬૮૦ ના શ્રાવણ વદ ત્રીજ ને શનિવારે ત્‍યાગ કર્યો આપણે સંત તુલસીદાસની જન્‍મ જયંતિએ તેમને અંજલી આપીએ. પ્રભુશ્રી રામના ગુણગાન ગાવાની પ્રેરણા લઇએ સંત તુલસીના ચરણોમાં શતકોટી વંદન રામચરીત માનસ રચયિતાને લાખો પ્રણામ

संत तुलसी दास जी जयंती – YouTube

Aug 2, 2014 – Uploaded by Sant Amritvani

To Watch FREE LIVE Webcast of Sant Shri Asharamji Bapu on Mangalmay TV Visit : http://www.ashram.org/live

Significance of Tulsidas Jayanti Biography of Tulsidas – YouTube

Aug 20, 2015 – Uploaded by Gyan-The Treasure

Tulsidas Jayanti is celebrated every year in the honor of Goswami Tulsidas. It is held on the seventh day after …

Shri Ram Bhajans by Tulsidas in Voice of Anup Jalota … – YouTube

Aug 8, 2016 – Uploaded by bhaktisongs

Shri Ram Bhajans by Tulsidas in Voice of Anup Jalota | Ram Navami … Album:Tulsidas Bhajans Singer: Anup …

Shri Hanuman Chalisa Bhajans By Hariharan [Full Audio … – YouTube

Apr 14, 2014 – Uploaded by T-Series Bhakti Sagar

Click on duration to play any song Shree Hanuman Chalisa 00:00 Sankatmochan Hanuman Ashtak 09:45 …

Full Sunderkand by Ashwin kumar Pathak – YouTube

Oct 14, 2011 – Uploaded by Abhaya Dev Sharma

Please be kind and SHARE with your all friends these two links of Sunderkandvideos by Shri Ashwin Pathak .

1 ટીકા

Filed under અધ્યાત્મ, કાવ્ય, ઘટના

ડામચિયા પર…/યામિની વ્યાસ

ડામચિયા પર

વરસોના વરસો દોડે છે ડામચિયા પર
વીતી ગયેલી પળ બોલે છે ડામચિયા પર

રાતે આંખોના ફળિયામાં લ્યો આળોટી
શમણા ભેગા થઈ પોઢે છે ડામચિયા પર

કાળ! સમયની ગોદડીઓને ઢાંકી રાખી
જાણે બચપણને શોધે છે ડામચિયા પર

સાફસફાઈ ક્યાં પૂરી થઈ આખા ઘરની?
એક હજી જાળું ડોલે છે ડામચિયા પર

પોતપોતાની રીતે શૈયા થાય ભલેને
સાથે કેવા સહુ શોભે છે ડામચિયા પર !

આ ઓશિકા ને ચાદર ત્યાં નવરા બેઠાં
સંબંધોના પડ ખોલે છે ડામચિયા પર

ઉજાગરાના ટોળેટોળાં જાગી જાગી
પરંપરાઓને જોડે છે ડામચિયા પર

યામિની વ્યાસ…………………….ઢોલિયો, છાશનું વલોણું, શણગારેલું બળદગાડું, પિત્તળનાં વાસણો, પાણીયારું, ડામચિયા ને પટારા સહિ‌તનું આપણું ઘર હતું. નાનપણમાં ઘણી વાર રડવું આવે. બા કહે, ‘અહીં નહીં રડવાનું. ડામચિયામાં મોઢું સંતાડીને રડો.’ અને હું ખરેખર ડામચિયાની ઓરડીમાં ભરાઈ ગાદલાં ગોદડાંમાં મોઢું સંતાડી રડતી. પછી તો એ ટેવ જ પડી ગઈ. આજેય રડવું આવે ત્યારે ડામચિયો જ યાદ આવે ! આજે ડામચિયા પર જોયું કે બાએ મને લગ્ન પછી આપેલી પેલી પોચી ગોદડી ઉપર દાદીનાં જ લૂગડાંની ખોળ છે. દાદી મરણ પામ્યાં પછી થોડાં જ વખત બાદ બાએ એમનું આ સારું લૂગડું આપ્યું, તેની મેં ખોળ કરી હતી. એ ઓઢીને પહેલી વાર સૂતી ત્યારે જાણે દાદીના ખોળાનો ભાસ થયો. બાળપણમાં ઘણીવાર ગોદડીનાં પોલાં થયેલાં ટાંકા કે ફાટેલી ખોળમાં અંદર કપડું ખેંચી જોતી કે આમાં કયું લૂગડું કે કયું કપડું છે. ત્યારે ઘણીવાર પારવાર આશ્ચર્ય થતું કે અરે ! આમાં તો આ લૂગડું છે ! આ માં તો આ કપડું છે ! આના પહેલાં આ ખોળ હતી ?
જુદાજુદા અવસર મનમાં મહોરે છે.આમે ય કોઇએ કહ્યું છે ને?

”અવસરના ટુકડા જોડી જો ચન્દરવો નહીં કરો,
ડામચિયો આયખાનો સજાવી નહીં શકો”
હવે તો અમારે આ – રાજેન્દ્ર શુક્લ નો
અગધપગધ રચિયો ડામચિયો

તે પર મેલ્યો દીવો રે!

અજવાળે અજવાળું ખેલે

ઝલમલ ઝલમલ જીવો રે!

લઘરવઘર લહેરાઈ રહ્યાં

આ દૃશ્યો સહુ પહેરાઈ રહ્યાં

પરોવો શ્વાસ, શબ્દની શૂળ લઈને

મોજ પડંતું સીવો રે!

ઘટ ઘટમાં ઘૂંટાઈ રહ્યા

ઘર બાહિર પણ લૂંટાઈ રહ્યા;

ઘટ ફોડીને આ ઠીબઠીકરે

પરગટનો રસ પીવો રે!
નો રા………હ

No automatic alt text available.

3 ટિપ્પણીઓ

Filed under અધ્યાત્મ, કાવ્ય

ગુરુ પૂર્ણિમા /

હરિ ૐ 
Swami Sachchidananji, a karmayogi sant, is an eminent thinker and a preacher in his own right with a deep faith in Universal truth and science. He is a social reformer, a humanitarian, a philosopher, a welfare activist and many more. He belongs to no “panth”. He probes into human pitfalls with an aim to uplift the human values and the whole society at large. He preaches to the people to be free from magic, blind faiths, beliefs and miracles. “A Social and Cultural Reformist” I am not here to convert you from your faith, nor do I want to create any followers. I do not belong to any religious sect, nor do I seek donations. What I say may hurt your feelings and your beliefs, and sound like poison to your ears, but for the religion I was proudly born in and the country that I so dearly love, I will truthfully speak my mind, until the day I die. – SWAMI SACHCHIDANAND
 
EDUCATED PEOPLE LISTEN THE MOST
 
 

(A) GURU POORNIMAA – ગુરુ પૂર્ણિમા – July 8, 1917
 
 
गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णु गुरुर्देवो महेश्वर:
गुरु साक्षात परब्रह्म तस्मै श्री गुरुवे नम:
આ ભાવનાત્મક શ્લોક છે, સિદ્ધાંતાત્મક નથી. ભાવાતિરેકમાં માણસ આ શ્લોક બોલતો હોય છે. ગુરુ બ્રહ્મા, ગુરુ વિષ્ણુ અને ગુરુ મહેશ એ તમારા વ્યક્તિગત જીવનના છે, જેને તમે ગુરુ કહો છો. એ ગુરુએ આ સૃષ્ટિની રચના કરી નથી એટલે એ બ્રહ્મા નથી. એ પાલન નથી કરતો એટલે એ વિષ્ણુ નથી અને એ આ સૃષ્ટિનો સંહાર પણ નથી કરતો કારણકે એનો પોતાનોજ સંહાર થઇ જાય છે, એટલે એ મહેશ પણ નથી. એટલે આ સિદ્ધાંતાત્મક શ્લોક નથી પણ પોતાના ગુરુ માટેનો ભાવાત્મક શ્લોક છે. – સ્વામી સચ્ચિદાનંદ.
A – GURU POONAM-NO SANDESH – UNZAA AASHRAM – ગુરુ પૂનમનો સંદેશ – ઊંઝા આશ્રમ – પ્રવચનમાં એવી કોઈ વાત કહેવી છે, જે તમને ગમશે નહીં. અકબર અને બીરબલની એક બહુ પ્રસિદ્ધ કથા છે. બીરબલને અકબરે પૂછ્યું આ દિલ્હીની અંદર કેટલા પૈસાદાર માણસો કેટલા છે? બીજો પ્રશ્ન પૂછ્યો આ દિલ્હીની અંદર કલાને પારખનારા કેટલા છે? બીરબલે કહ્યું આ બંને વસ્તુ ગણવી પડે. પૈસાદારને ગણવું અઘરું કામ નથી, પૈસાદાર પોતેજ ગણાવા ઉતાવળો થયો હોય છે. માણસ પૈસાદાર હોય અને એની ગણતરી ગરીબમાં થતી હોય તો એને દુઃખ લાગે છે. પણ ગરીબ માણસની ગણતરી પૈસાદારમાં થતી હોય તો એને એક ગૌરવ મળતું હોય છે. અકબરે કહ્યું કે ભલે ત્યારે તું ગણી કાઢ. થોડા દિવસ પછી બીરબલે બહુરુપીનો વેશ ધારણ કર્યો. એક સરસ મજાના વાછરડાનું રૂપ ધારણ કરી, શહેરમાં નીકળ્યો. જે જુએ તે ખુશ થઇ જાય. એટલી સરસ કલા કરેલી કે સચોજ વાછડો લાગે. પૈસાદાર માણસ પૈસાનો ઢગલો કરી નાંખે. પણ એણે હાથમાં જે પાત્ર રાખેલું, એ પૈસા લેતો જાય અને એને ઊંધું કરતો જાય. આખું શહેર ફર્યો પણ એના પાત્રમાં એણે એક પણ પૈસો લીધો નહીં. શહેર પૂરું થવાનું આવ્યું, ઓટલા ઉપર એક ગરીબ છોકરો ઉભેલો એણે જોયો, ત્યાં ગયો તો એણે એક કાંકરી મારી અને પછી એના પાત્રમાં એક પૈસો નાંખ્યો. બીરબલે બહુ પ્રેમથી એ પૈસાનો સ્વીકાર કર્યો. પછી અકબર પાસે ગયો. અકબર વિચારમાં પડી ગયો કે આ વાછડો અહીં ક્યાંથી? કોઈકે કહ્યું એ તો બહુરૂપી થઈને બીરબલ આવ્યો છે. અકબરે સોના મહોરો નાંખી, બીરબલે પાત્ર ઊંધું કરી નાંખ્યું. અકબરે પૂછ્યું, પેલી ગણતરી કરી હોય તો પૈસાદાર કેટલા? બીરબલ કહે, પાર વિનાના. કલાકારની કલાને ઓળખનાર કેટલા? બીરબલે કહ્યું એક છોકરો. અકબરે પૂછ્યું હુંએ નહીં?  કેમ? કેવી રીતે? @5.00min. મારું વાછાડાનું રૂપ જોઈ આખી દિલ્હીએ મને પૈસાથી નવડાવી નાંખ્યો, પણ મારી કલાને કોઈ ઓળખી ન શક્યું. એક છોકરોજ કલાને ઓળખી શક્યો. કેવી રીતે? એણે મને પહેલા એક કાંકરી મારી, એ જોવા માટે કે કોઇપણ ઢોરને, શરીરના કોઇપણ ભાગ ઉપર કાંકરી મારો તો એ ભાગ હલાવી નાંખે. અને મેં એ ભાગ હલાવી નાંખ્યો. એટલે છોકરો ખુશ ખુશ થઇ ગયો કે આ પૂરો વાછડો થયો છે. અને પછી મને એક પૈસો આપ્યો, એ મેં સ્વીકાર્યો, કારણકે એ મારી કલાને પારખી શક્યો. આ એક પૈસો મારા માટે લાખ રૂપિયા બરાબર છે. બીજા બધાએ લાખ આપ્યા, એમાં તમેય આવી ગયા, પણ મારી કલાને કોઈ પારખી ન શક્યા. સોનામહોર તો તમે આપી પણ મારી કદર ન કરી શક્યા કે આમાં ઉપરનો આકારાજ છે કે અંદર કઈ છે? આટલાં વર્ષોથી હું તમારા વચ્ચે રહું છું, ફરું છું, તમે મારા પુસ્તકો વાંચ્યા હશે, મારી કેસેટો સાંભળતા હશો પણ તમને કદી પણ બે પ્રશ્નો થયા, કે તમે શિષ્ય કેમ નથી બનાવતા? કેમ કોઈને સંન્યાસ નથી આપતા? આ બે પ્રશ્નોમાંથી તમને એકેય પ્રશ્ન ન થયો હોય તો તમે અકબર બાદશાહ તો થઇ શકો પણ પેલા છોકરાની કક્ષામાં ન આવી શકો. જીવનના બે રૂપ છે, એક સૈધ્ધાંતિક જીવન જીવવું અને એક પ્રવાહ જે ચાલી રહ્યો છે, એ પ્રવાહમાં ગબડવું. જે પ્રવાહ ચાલ્યો આવે છે, એનો તમે લાભ લ્યો અથવા તો તમે કોઈ સિદ્ધાંતને વરેલા માણસ છો, તો તમે એક તમારું સિધ્ધાંત ભર્યું જીવન જીવો. જે લોકો સિધ્ધાંત-નિષ્ઠાથી જીવન જીવ્યા એ લોકોએજ દુનિયાને કંઈક આપ્યું છે, પછી તે સામાજિક ક્ષેત્ર હોય કે રાજકીય ક્ષેત્ર હોય કે પછી ધાર્મિક ક્ષેત્ર હોય.. જે લોકો ચાલુ પ્રવાહમાં લોલે-લોલ ગરબા ગાતા હોય છે, એ કદી પણ સમાજને, દેશને કે ધર્મને કશું આપી શકતા હોતા નથી. જો મેં કંઠીઓ બાંધી હોત , કાન ફૂંક્યા હોત તો તમે કલ્પના કરી શકો કે મારું ટોળું બધા કરતાં મોટું ટોળું થયું હોત? તમને કોઈ વાર વિચારજ નથી આવતો કે કેમ કે મેં કોઈને કંઠીઓ નથી બાંધી અને કાન નથી ફૂંક્યા? આજે પ્રસંગ છે એટલે મારે થોડી વાતો કરવાની છે કે જે પ્રકારે દેશમાં ગુરુપ્રથા ચાલી રહી છે, એ બરાબર નથી. એનાથી નુક્શાંજ નુકશાન છે અને એમાંથી પ્રજાને બચાવવી જોઈએ.  @10.12min. પહેલું નુકશાન તો એ છે કે આ ગુરુ પ્રથાના કારણે પ્રજાનું વિભાજન થાય છે. મારું કામ છે, આ બધી પ્રજાને એક કરવાનું. મારા નામે જો તમે ગ્રુપ ઉભું કરો તો હું સમજી શકું છું કે તમે મને ઓળખી શક્યા નથી. હિંદુ પ્રજાની મોટામાં મોટી આપત્તિનું કારણ એનું વિભાજન છે. આટલી વિશાળ સંખ્યા હોવા છતાં તમારી શક્તિ કેમ નથી? કોઈવાર તો વિચાર કરો, શીખો ફક્ત દોઢ કરોડ છે, પણ તમે તો ૭૦ કરોડ છો. એ દોઢ કરોડ જે શક્તિ ઉભી કરી શકે છે, એ તમે કરી શકતા નથી. જૈનો ફક્ત ચાલીસ લાખ છે, છતાં એમની જે શક્તિ છે, એ ૭૦ કરોડમાં નથી. કેમ નથી? કારણકે આ પ્રજાનું બધી રીતે વિભાજન થયું છે. દુઃખ એ વાતનું છે કે વિભાજન કરનારના પગ પૂજાય છે. પહેલા એ ગુરુ સ્થાને આવે, પછી ભગવાનના સ્થાને આવે એટલે હિંદુ પ્રજાને એક નવો ભગવાન મળે અને જુના ભગવાનને મંદિરમાંથી કાઢી લેવામાં આવે. આ બધાના પરિણામે પ્રજાના ટુકડે-ટુકડા થઇ જાય છે અને એવી પ્રજા કોઈ દિવસ શક્તિશાળી પ્રજા થઇ શકે નહીં. તો પ્રજાના ટુકડા કરવા એ પુણ્યનું કામ કહેવાય કે પાપનું કામ કહેવાય? એટલે ધર્મના ટુકડા કરવા, સમાજના ટુકડા કરવા કે રાષ્ટ્રના ટુકડા કરવા એ પાપ છે. હિન્દુસ્તાનમાંથી પાકિસ્તાનનો ટુકડો કર્યો એ પાપ કહેવાય. ધર્મના ટુકડા કરનારને તમે ભગવાન માની લો, એની આરતી ઉતારો તી એ આરતી ઉતારનાર, પગને પૂજનાર છે એ પાપીને પૂજનારી પ્રજા કહેવાય. આવી પ્રજાનો ઉદ્ધાર તો પરમેશ્વર પણ ન કરી શકે. તો આમાંથી બચવું કેવી રીતે? પ્રજાને વિભાજનથી મુક્ત કરવી જોઈએ. તમે ગુરુ પૂનમે આવ્યા, સારું કર્યું. @15.02min. વર્ષોથી તમે મારી સાથે છો, જો મારી થોડી વાત પણ તમારા મગજમાં ઉતરી હોય તો પ્રસાદ લેતાં પહેલા મનોમન પ્રતિજ્ઞા કરો કે અમે કોઈ વાડાબંધીમાં પડીશું નહીં. કારણકે આ વાડાઓ હિંદુ પ્રજાનું વિભાજન કરે છે. જેટલા વધારે સંપ્રદાયો થશે એટલું તમારું વિભાજન થશે. એટલે અમે બધાજ દેવ-દેવીઓની જય બોલીએ છીએ, કારણકે અમારા માટે બધું, એકજ બ્રહ્મ છે, એકજ પરમાત્મા છે. આપણો મૂળ ધર્મ સનાતન ધર્મ છે. અમારે રોજ રોજ ધર્મ બદલવા નથી, પણ આ બદલાવે છે કોણ? બદલાવનારા છોકરાંઓને ફોસલાવે એમ માણસોને ફોસ્લાવે છે, કે અમારા ધર્મમાં આવો તો તમે પૈસાદાર થઇ જશો. પાટીદારને પૈસાદાર થવાની બહુ તાલાવેલી હોય છે. જો કંઠી બંધાવીને પાટીદાર પૈસાદાર ન થયો તો બીજા પાસે કંઠી બંધાવે છે. આને ઈમાન ભ્રષ્ટ, નિષ્ઠા ભ્રષ્ટ અને શ્રદ્ધા ભ્રષ્ટ કહેવાય. પ્રાચીન કાળમાં આપણે ત્યાં આચાર્ય પધ્ધતિ હતી, એટલે ઋષિઓએ લખ્યું છે કે,“मातृ देवो भव, पितृ देवो भव, अतिथि देवो भव आचार्य देवो भव” આચાર્ય એજ ગુરુ છે. એક્ડેથી માંડીને છેલ્લે સુધી જે વિદ્યા આપે તે આચાર્ય કહેવાય. આચાર્ય એટલે ગુરુ અને આ પદ્ધતિનું પરિણામ એ હતું કે, આખા દેશમાં વિદ્વતાજ વિદ્વતા, જ્ઞાનજ જ્ઞાન. અત્યારે સ્કુલોમાં, કોલેજોમાં પુરેપુરી વિદ્યા ભણાવવામાં આવતી નથી. પણ જો પુરેપુરી વિદ્યા ભણાવવામાં આવતી હોત તો આ દેશ કેવો હોત? આ દેશની શકલ કંઈક જીદીજ હિત. આને એડમિનીષ્ટ્રેશનનો દોષ કહેવાય. જે નથી ભણાવાતું એ થીયરીટીકલ દોષ છે. પહેલા આ દોષ ન હતો કારણકે ગુરુને-આચાર્યને પોતાનેજ ભણાવવાની ગરજ હોય. @19.56min.  आमायान्तु ब्रह्मचारिण स्वाहा, विमायान्तु ब्रह्मचारिण स्वाहा  હે ભગવાન મને ભણનારા વિદ્યાર્થી આપ. આચાર્ય કદી એવી પ્રાર્થના ન કરે કે મારા આશ્રમમાં કોઈ મોટા શેઠીયાને, પૈસાદાર માણસને મોકલ. અમારા આશ્રમતો અત્યારે એવી કક્ષાએ પહોંચ્યા છે કે દરવાજા ઉપર એક વોકી-ટોકીવાળા માણસને બેસાડ્યો હોય અને તે કયો માણસ કઈ ગાડીને લઈને સુચના આપે એટલે ગાડી પ્રમાણે એની સાથે બોલવાની, બેસાડવાની, જમવાની, રહેવાની વ્યવસ્થા થાય. આ ધર્મનું પતન છે. ઋષિ કહે છે, મારી પાસે જ્ઞાનની છોળો ઉછળી રહી છે, મારે કોઈ વિદ્યાર્થી ઉપર એ જ્ઞાન ઢોળવું છે. ઋષિ વિદ્યાર્થીને માલામાલ કરી દે છે અને કહે કે હવે તું ઘરે જા, માં-બાપ, સમાજની, દેશની સેવા કર. આ આપણી પ્રાચીન પધ્ધતિ છે. આ પદ્ધતિમાં પરિવર્તન આવ્યું અને ગુરુવાદ આવ્યો. ગુરુવાદમાં જે વિકૃતિ આવી એના લીધે ગુરુ ભગવાનની જગ્યાએ ગોઠવાઈ ગયો. આવા અનેક ગવાનો થયા, પ્રજાના ટુકડે-ટુકડા થયા અને દરેક ભગવાનના લાખો અને કરોડો રૂપિયાના મંદિરો બંધાયા. જે સાચા હતા, ભગવાન ન થયા એ બધા ભૂલાય ગયા. જે ભગવાન થયા, એના હજારો અને લાખોના ટોળાં થયાં. આ ટોળાંઓ એ એક જાતની પ્રોપર્ટી થઇ. હવે એ ગુરુ દેવ થાય પછી એ ગુરુનો માનીતો શિષ્ય કે એનો વંશ કાયમને માટે ગુરુ થાય અને પેલા ટોળાંઓ પણ કાયમને માટે શિષ્યો થાય. આ પધ્ધતિથી જ્ઞાન મળે ખરું? આના કારણે દેશમાં અજ્ઞાન વધ્યું. હંમેશાં એક નિયમ છે કે સાચી નોટને તોડી પડવી હોય તો એને ફાડી ન આંખો પણ પેરેલલ બનાવટી નોટ ઉભી કરી દો એટલે સાચી નોટ આપોઆપ ખત્મ થઇ જશે. બજારમાં ડુપ્લીકેટ માલનો ભરવો કરો તો અસલ માલની વેલ્યુ ખતમ થઇ જશે. @25.26min. પશ્ચિમ કેમ સમૃદ્ધ થયું? ભારત કેમ નથી થઇ શકતું? કારણકે પશ્ચિમમાં કોઈ ડુપ્લીકેટ માલ ઉભો કરતું નથી. આપણે ત્યાં તો કોઈ મોરારી બાપુનું જામે એટલે તરતજ કામળો નાંખી, ચશ્માં પહેરીને છોટે મોરારી ઉભા થાય. એટલે ધાર્મિક ક્ષેત્ર પણ આ રોગથી પીડાય છે. એટલે મારા ગુરુએ કહ્યુએ કહેલું કે देख सच्चिदानंद किसीको शिष्य नहीं बनाना, परन्तु अपने आप खुद शिष्य हो जाना કેટલી ઊંધી વાત છે, અહિયાં ગુરુ થવા લોકો તલપાપડ થઇ રહ્યા છે તો મારા ગુરુ કહે છે, તું શિષ્ય થઈને જીવન જીવજે. એટલેકે આખી જીંદગી તારે શીખવાનું છે, સૌની પાસેથી જ્ઞાન લેવાનું છે. એની વ્યાપકતા તમને ભાગવતમાંથી મળશે કે ભગવાન દત્તાત્રય ચોવીસ ગુરુ કર્યા હતા. ૨૪ ગુરુ તો ઉપલક્ષણ છે. પણ જો તમારે દત્ત થવું હોય તો આખા વિશ્વની પાસે જ્ઞાન લેવાનું. એક કુંવારી કન્યાનું ઉદાહરણ સાંભળો. કન્યા ખાંડણીયાથી અનાજ ખાંડતી હતી, ત્યારે હાથની ચૂડીઓ અવાજ કરતી હતી એટલે એક સિવાય બાકીની ઉતારી દીધી. દત્તે આ જોયું અને તરતજ કંઠી બાંધી કે જો તમારે ખડખડાટ વિનાની સાધના કરવી હોય તો એકાંકી રહેવું. “एकाकी विचार यति: कुमारियायुव कंकणम”સાધકે કુમારીના કંકણની માફક સાધન ન લેવા. હમણાં મહારાષ્ટ્રનો ઉછીનો કાજીઓ ગુજરાતમાં લઇ આવ્યા. મહારાષ્ટ્રમાં બધું શાંત થઇ ગયું પણ ગુજરાતમાં સળગ્યું છે. @30.40min. ક્યારે શાંત થશે? એ ભગવાન જાણે. ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરો કે અમને સારો નેતા મળે. પણ તમને શું કહું? તમને ડાહ્યો મળે કે શાણો મળે, ૨૨ લાખની ચાંદીએ તોળવાના તે તોળવાના. પણ પહેલા જુઓ તો ખરા કે ન કરવા જેવાની પૂજા થશે તો ખરેખર યોગ્ય માણસને ઠોકર વાગવાનીજ છે. એમ ધાર્મિક ક્ષેત્રમાં એક બહુ મોટું પરિવર્તન આવ્યું કે ઈશ્વરની જગ્યાએ માણસ ગોઠવાયો. એટલે ગુરુવાદ શરુ થયો. પ્રત્યેક માણસને ધાર્મિક ક્ષેત્રમાં ભોમિયાની-રાહબરની જરૂર હોય છે. એ મળે તો બરાબર છે, પણ એ હોય તો ને? નાના બાળકની માં એની રાહબર છે, એને જીવનનો રસ્તો બતાવે છે. અહિયાં મંદિરમાં નાનાં છોકરાં આવે અને એની માં માથું નમાવે છે, એની પાસે પૈસા મુકાવે છે, એનો લાભ એ છોકરાંઓને આખી જિંદગીભર મળતો હોય છે કે એને  આપતાં આવડે. કોઈ છોકરાને લેતાં શીખડાવવાની તો જરુરજ નથી. જિંદગીમાં જે લોકો આપતાં હોય છે, એજ લોકો તરી જતા હોય છે. @36.15min. એક વાત યાદ રાખજો, ભગવદ ગીતામાં દૈવી સંપત્તિના લક્ષણોમાં रि શબ્દનો પ્રયોગ કરી એક લક્ષણ બતાવ્યું છે, સંકોચ, એનો અર્થ થાય છે લજ્જા. સંકોચ વિનાના માણસો તેજસ્વી નહિ થઇ શકે, ઉદાહરણ સાંભળો. તમે ના પાડો પણ સામે વાળો તમારો મિત્ર આગ્રહ કરી કરીને ચાહ પીવા લઇ જાય તો પીનાર અને પીવડાવનાર બંનેના ચહેરા પર તેજ હોય. સંકોચ વિનાનો માણસ કોડીનો છે. એમ ધાર્મિક ક્ષેત્રની અંદર જે આચાર્ય વૃત્તિ હતી, ભણવું, ભણાવવું, વિદ્યા આપવી, વિદ્વતાનો પ્રચાર કરવો એની જગ્યાએ આખી વાતજ બદલાય ગઈ કે ગુરુમાંજ પરમેશ્વરની ભાવના કરવી. ગુરુ પોતેજ ભગવાન. માણસને ગુરુભાવ થયો ત્યાં સુધી તો ઠીક છે. પછી એમાં ભગવદભાવ થવાનો અને એને એટલી કક્ષાએ લઇ જવાનો કે આ માણસ છે, એજ તમારો ઉધ્ધાર કરશે. આટલા વર્ષોથી, મેં તમને કશું કહ્યું નથી કે હું તમારો ઉધ્ધારક છું. કોઈ કોઈનો ઉધ્ધારક નથી.“उद्धरेदात्मनात्मानं…..रिपुरात्मन:…..(गीता 6 -5).  @40.40min. તારો આત્માજ તારો મિત્ર છે અને તારો આત્માજ તારો શત્રુ છે, આ ગીતા કહે છે. પેલા એમ કહે છે કે એમનાથીજ તમારો ઉધ્ધાર થશે. એટલે પગ ધોઈને પીવાના. પ્રાચીન સંસ્કૃતિ એવી છે કે તમારે ત્યાં દૂરથી મહેમાન ચાલીને આવે એટલે એમના પગ ધોવા માટે પાણી આપવું, પણ પગ ધોયેલું પાણી પીવાનું નહીં. તમારા ઘરે જે મહેમાન આવે એની સાથે વ્યહવારમાં તમારી નામ્રતા હોવી જોઈએ, અભિમાન ન હોવું જોઈએ. પગ ધોયેલું પાણી પીવાથી મોક્ષ થાય એવી અંધશ્રદ્ધા ફેલાવી. આ બહુ ચાલ્યું કે ગુરુ લોકોને ગમ્યું અને પગ લાંબા કરીને બેસી જાય. તમે જો મને સમજી શક્યા હોવ તો કદી પણ આવું પાણી પીવું નહીં. @45.29min. એક લીસ્ટર-ઇંગ્લેન્ડમાં મંદિરના ઝગડાની વાત સાંભળો. અહિ લખતાં સંકોચ અનુભવું છું એટલે સાંભળી લેવું. સ્વામીજી કહે છે, મોક્ષનાં નામે એટલું બધું ચાલ્યું કે મારાથી કહી શકાય નહીં  હું આ પ્રકારની ગુરુપ્રથાને સ્વીકારતો નથી. આપને ઈશ્વરની પૂજા કરવાની છે. કોઈ ભોમિયા તરીકે કે કોઈ રાહબર તરીકે કે કોઈ માર્ગદર્શક તરીકે તમારા-મારા જીવનમાં ભાગ ભજવે તો એના પ્રત્યે પૂજ્ય ભાવ રાખવાનો. શાસ્ત્રમાં લખેલું છે કે તમારા માતા-પિતાથી કોઈ મોટો ગુરુ નથી.
courtesy BJ Mistry <bmistry@sbcglobal.net>
 

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under અધ્યાત્મ

No one saves us…

Leave a comment

by | જૂન 27, 2017 · 4:00 પી એમ(pm)