Category Archives: ઘટના

કલ ,આજ ઔર કલ…./પ્રતિજ્ઞાબધ્ધ ? ઝ્લ્ફ?’

Lavjibhai Nakrani
તમારા લહેરાતા ઝ્લ્ફને બાંધો

હવે’
‘ના’
‘કેમ?’
‘એ પ્રતિજ્ઞાબધ્ધ છે”
‘પ્રતિજ્ઞાબધ્ધ ? ઝ્લ્ફ?’
‘હા,મહાભારતમાં પણ હતા
અને આજના ભારતમાં પણ…’
‘કેવી રીતે?’
‘ત્યારે દુર્યોધનો અને જરાસંધ હતા
આજે અધમો અને નરાધમો છે!’

No automatic alt text available.–યામિનીબેન વ્યાસ.

2 ટિપ્પણીઓ

Filed under કાવ્ય, ઘટના

હવે નથી………

mahendra thaker <mhthaker@gmail.com>

To:Pragna Vyas,…  

🙏આપણા જાણીતા હાસ્ય લેખક વિનોદ ભટ્ટ નું અવસાન થયું છે. ગુજરાત ને તેમની મોટી ખોટ પડશે. પ્રભુ તેમના આત્મા ને શાંતી આપે … ઓમ શાંતી 🌺🙏🌺
above links to see few pictures of vinod bhatt
હાસ્ય ને પણ ખડખડાટ હસાવી શકે એવી વિરલ હસ્તી મુ.શ્રી વિનોદ ભટ્ટપરમેશ્વર ના હાસ્ય દરબાર માસામેલ થઈ ગયા. …..
💐 આદરાંજલી.
                                                                        -અંકિત ત્રિવેદી.
                          કેટલાક લખે ત્યારે કાગળનું નથી વિચારતાં…! કેટલાક લખે ત્યારે કાગળનું પણ વિચારે છે…! કેટલાક લખે ત્યારે પેન કાગળને ભોંકાતી હોય છે. કેટલાક લખે ત્યારે કાગળને પોતાની પેન પંપાળતી હોય છે. કેટલાક લખે ત્યારે કોરા કાગળનું અકાળે મોત થયેલું લાગે ! કેટલાક લખે ત્યારે કાગળનો મોક્ષ થઈ જાય… વળી, કેટલાક કાગળની નારણબલી કરતાં હોય એમ લખે…! અને કેટલાક કાગળને અશોકનાં શિલાલેખ જેવી શાશ્વતી સમયનાં અક્ષરોને ઉકેલીને આપે…! એમની ભાષા સમાજનું દૂરબીન લાગે..! વિનોદ ભટ્ટ આમાંનું એક નામ…! નામ પ્રમાણેના ગુણો અને અટક પ્રમાણેનું બ્રાહ્મણપણું…! જ્યોતીન્દ્ર દવે, તારક મહેતા પછીની પેઢીનું બહુ મોટા કેનવાસ પર હાસ્યનું ચિત્રકામ કરી જાણ્યું છે. અત્યારે હાસ્ય પર ફાવટ એવી કે ડાબા હાથે લખે…! (એમને જમણા હાથમાં દૂ:ખાવાને કારણે ખરેખર ડાબા હાથથી લખે છે.) એમનું હાસ્ય જેટલું તરત સમજાય એટ્લે એમનાં અક્ષર ના વંચાય..! એ હાજરી અને ગેરહાજરી બંનેમાં વર્તાયા વિના રહે જ નહીં…!
                          સુરેશ દલાલની વિદાય પછી બહુ ઓછા સર્જકોને સામેથી ફોન કરવાનું ગમે છે. વિનોદ ભટ્ટ એમાંના એક અને અનન્ય. પુષ્કળ કાર્યક્રમો એમની સાથે કર્યા છે… અમદાવાદથી અમેરિકા સુધી… એવું કહેવું હોય તો કહી શકાય કે સંગીતનાં કાર્યક્રમો સહુથી વધારે પુરુસોત્તમ ઊપાધ્યાય જોડે કર્યા છે અને એ પછી સાહિત્યનાં કાર્યક્રમોમાં સુરેશ દલાલ પછી વિનોદ ભટ્ટ જ આવે…!
                          એકવાર મેં એમને અમસ્તાં જ પૂછેલું કે, ‘ વિ.જ.ભ. ( વિનોદચંદ્ર જશવંતલાલ ભટ્ટ – આખું નામ એમનું આ છે પરંતુ એમના મતે એમના સસરા પછી વિ.જ.ભ.ના નામે હું એકલો જ બોલાવું છું. ) હું તમારાં દરેક કાર્યક્રમમાં આવું છું. તમે મારા કાર્યક્રમમાં કેમ નથી આવતાં ?’ એમણે કહ્યું : ‘એક વાત સાંભળી લે. તું મારા બેસણાંમાં આવે એનો મતલબ એવો નહીં કે મારે પણ તારા બેસણાંમાં આવવાનું…!’ – આટલો બે-ધબકારા વચ્ચેનાં અંતર વગરનો સહજ હાસ્યસભર જવાબ કોણ આપી શકે ?
                           એટ્લે જ વિનોદ ભટ્ટ કહી શકે છે કે ‘મને મૃત્યુની બીક લાગે છે કારણકે મને જીવનની પડી છે.’ માંદગી એમને માટે અવારનવાર આવતી એકાદશી જેવી છે. ઉંમરને કારણે ઘણીવાર ખબર કાઢવા આવતાં મહેમાનની જેમ આવે અને ઘરધણી બનીને રોકાઈ પણ જાય…! તો ય એમનો તોર એવો ને એવો અકબંધ…! જેટલું જીવ્યા છે – અને જીવે છે એનું ગુમાન વિવેકી લાગે…! જિંદગી એટલી બધી વ્હાલી જેમ ડાયાબિટીસના દર્દીને મીઠાઇ વ્હાલી ! આ દિવાળીમાં ડાયાબિટીસ હોવા છતાં હવે આવતી દિવાળી નહીં હોય એમ માનીને મીઠાઇ ઉપર જીભને ઝંપલાવી…! અને માંદા પડ્યા તો ય ઘરે રહીને માંદગીને પ્રેમ કર્યો… વિનોદ ભટ્ટ માને બધાનું (યોગ્યતા અનુસાર ) પણ કોઈ સલાહ આપે તો જરા વસમું લાગે…! સાહિત્યમાં હાસ્યની સ્થિતિ જેવું… આ જ માણસ કહી શકે કે માંદગી હોય ત્યારે બધા જ સલાહ આપે છે. જાણે ઢળતી ઉંમરે સલાહનું ટ્યુશન લેતો હોઉં એવું લાગે છે…!
                           હાસ્યની ઊપાસના કરનારાં આ સાધક જીવને ક્યારેય ઉદાસ થતાં નથી જોયાં… ! ગુસ્સે થતાં જોયાં છે. એ ગુસ્સો ક્ષણવારનો હોય પણ વાજબી હોય. એમના ગમા અને અણગમાં સ્પષ્ટ છે. એ પોતે જ કહે છે કે જેટલું ધોધમાર જીવ્યો છું એટલું ધોધમાર ફરી જીવવા ન મળે તેનો સ્હેજ પણ અફસોસ નથી…! મૃત્યુને થોડાં સમયથી એમણે ભાઈબંધ બનાવ્યો છે. એટ્લે જીવવામાં રસ વધારે પડે છે. એમની પત્નીનાં હાથ નીચે ભણેલાં ડોક્ટરો પર એમને વધારે વિશ્વાસ છે, કારણકે એ પોતે પણ એમની પત્નીને ‘માસ્તર’ કહીને જ સંબોધે છે…
                           આટઆટલાં પુસ્તકો, ભરચક કાર્યક્રમો અને ધોધમાર લોકોને મળ્યા પછી તાજા ગુલાબની સુગંધ જેવું હાસ્ય એટ્લે વિનોદ ભટ્ટ…! એમને યાદ એટ્લે કર્યા કે આ લેખ એ વાંચે અને નવી પેઢીના લેખકો-વાચકો એમનામાંથી માત્ર ને માત્ર હસતાં શીખે…! નિર્દોષ હાસ્ય ઈશ્વરની ગેરહાજરીને સભર કરી આપે છે… બાકી આ એ જ વિનોદ ભટ્ટ છે જે બોલતા હોય અને બાજુમાં પદ્મશ્રી ગુણવંત શાહ બેઠાં હોય ત્યારે ઓડિયન્સની વચ્ચે માઈકમાં ગુણવંત શાહને એમ કહે કે “ ગુણવંતભાઈ હું બોલું છું તો બોર નથી થતાં ને ?” ગુણવંત શાહ ‘ના’ પડે પછી વિનોદ ભટ્ટ એટલું જ બોલે કે, ‘ જો બોર થતાં હોવ તો જામફળ લાવીએ…!’ ત્વરીત હાસ્યનો તરવરાટ વિનોદ ભટ્ટનો વિશેષ છે… ગુજરાતી હાસ્ય વિનોદ ભટ્ટથી સવિશેષ છે…
ઓન ધ બીટ્સ
               “ઘણા પુરુષોને એવી પત્ની જોઈએ છે કે ઘરરખ્હુ હોય, રૂપાળી હોય, કરકસરિયણ
                હોય અને ફક્કડ રસોઇયણ હોય… કમભાગ્યે કાયદો એક કરતાં વધારે પત્ની
                કરવાની છૂટ આપતો નથી…” -વિનોદ ભટ્ટ.

Vinod Bhatt Best Comedy – YouTube

Jan 11, 2016 – Uploaded by Funny Videos

A Humorous Speech By Vinod Bhatt On ”Tame Yaad Aavya” At Dahilaxmi Library, Nadiad – Duration: 1 …

A Humorous Speech By Vinod Bhatt On ”Tame Yaad Aavya” At …

Jul 6, 2016 – Uploaded by SahityaPremi

A Spontaneous Speech And Interaction By The Great Humorist Vinod Bhattmeantime ”Granth No Panth …

Veteran Gujarati author, humorist Vinod Bhatt’s speech at Gujarati …

Feb 22, 2015 – Uploaded by DeshGujaratHD

Veteran Gujarati author, humorist Vinod Bhatt’s speech at Gujarati Sahitya Parishad.

laughing with Vinod Bhatt – YouTube

Dec 21, 2016 – Uploaded by GujLitFest

Laughing with Vinod Bhatt at GLF 2016 On 17 December.

Veteran humourist, Gujarati author Vinod Bhatt’s request to Gujarat …

Jan 31, 2015 – Uploaded by DeshGujaratHD

Veteran humourist, Gujarati author Vinod Bhatt in a book launch function in Ahmedabad’s Tagore hall shared …

Veteran Gujarati author,humorist Vinod Bhatt in ‘critical’ condition – Tv9 …

Feb 21, 2018 – Uploaded by Tv9 Gujarati

Veteran Gujarati author,humorist Vinod Bhatt in ‘critical’ condition Subscribe to Tv9 Gujarati: https://www

vinod bhatt on Future of Gujarati – YouTube

Aug 6, 2009 – Uploaded by urvish kothari

Well-known Gujarati umorist Vinod Bhatt/વિનોદ ભટ્ટ in conversation with Urvish Kothari/ઉર્વીશ કોઠારી reg. future of …

mhthaker

 

Leave a comment

Filed under ઘટના

કાઇનેસ્થેટિક એમ્પેથી: નૃત્યાનુભૂતિની વાત/પરેશ વ્યાસ

watch    Martha Graham IN PERFORMANCE – YouTube
Jun 20, 2014 – Uploaded by Martha Graham

Martha Graham … Top comments … Oh after Graham, Cunningham, Paul Taylor and few more.., Modern dance …

કાઇનેસ્થેટિક એમ્પેથી: નૃત્યાનુભૂતિની વાત

આપને યાદ કરાવી દઉં. ‘એમ્પેથી’ શબ્દ વિષે અમે લખી ચૂક્યા છીએ. યાદ છે સોનુ નિગમનો એ વિડીયો જેમાં સોનુ અંધ ભિખારીનાં સ્વાંગમાં મુંબઈની ફૂટપાથ પર ગીત ગાય છે. લોકોને ખબર નથી કે આ મશહૂર ગાયક સોનુ નિગમ પોતે છે. એને જોઇને કેટલાંક ઇનડિફરન્ટ વર્તે છે. એવા છે જેમને કોઈ પડી નથી. પણ કેટલાંકને સિમ્પથી છે. સિમ્પથી એટલે સહાનુભૂતિ. અને કેટલાંક એવાં છે જેમને એમ્પેથી છે. એમ્પેથી એટલે સિમ્પથીથી કાંઈક વધારે. સામાવાળાની પીડા ખુદ પોતે જાતે અનુભવવી તે. પણ આજે તાજેતરમાં રીલીઝ થયેલાં એક વિવાદિત વાઈરલ વિડીયો પરથી મળેલાં મજેદાર શબ્દ કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથી (Kinesthetic Empathy)ની વાત કરવી છે.
વિડીયોનું નામ છે ‘ધીસ ઈઝ અમેરિકા’. એનાં મુખ્ય કલાકાર ડોનાલ્ડ ગ્લોવર એનાં ઓનસ્ક્રીન કેરેક્ટર ચિલ્ડીસ ગમ્બિનો તરીકે ગાઈ રહ્યાં છે, નાચી રહ્યાં છે અને સાથે સાથે સાંપ્રત અમેરિકાની સ્થિતિ બખૂબી બયાન કરી રહ્યાં છે. ગમ્બિનો અશ્વેત છે. એની છાતી ઉઘાડી છે. એક ખૂબ મોટી વખારમાં આખું ગીત વિડીયોગ્રાફ થયેલું છે. ધીસ ઈઝ અમેરિકા રેપ સોંગ છે. તમે એને ગાયેલું નહીં પણ બોલાયેલું ગીત કહી શકો. શબ્દો છે ધીઝ ઈઝ અમેરિકા, ડોન્ટ કેચ યૂ સ્લિપિંગ અપ, લૂક વ્હોટ આઈ વ્હીપિંગ અપ. એટલે કે ભૂલમાં ય ભૂલ કરતા નહીં. જુઓ હું તમને જાગ્રત કરી રહ્યો છું, ઉશ્કેરી રહ્યો છું. પછી ગમ્બિનો નાચતો જાય છે, ગાતો જાય છે, પાછળ બેકગ્રાઉન્ડમાં ક્યારેક સ્કૂલ યુનિફોર્મ પહેરેલાં અશ્વેત વિદ્યાર્થીઓ છે તો ક્યારેક અશ્વેત ધર્મગુરુઓ. અને પછી પોતે બંદૂક લઈને બેધડક અને બિંદાસ ગોળીબાર કરીને અનેક લોકોને મારતો જાય છે. અને પછી જાણે કાંઈ થયું જ નથી એ રીતે ફરીથી ડાન્સ કરતો જાય છે. આ વિડીયોનાં વાયોલન્સની ટીકા થઇ રહી છે. તો એનાં બચાવમાં ઘણાં લોકો એવું પણ કહે છે કે આવું જ છે ભાઈ… કારણ કે અમેરિકામાં લાગણી નાં લપેડામાં આવ્યા વિના અનેક નિર્દોષોને ભડાકે દેવાની ઘટના તો બનતી જ રહે છે. આ આખો વિડીયો ડાન્સ સાથે ગન વાયોલન્સથી ખીચોખીચ ભરેલો છે. શ્વેત પોલિસનાં અશ્વેત લોકો પરનો જુલમ પણ દર્શાવાયો છે. શું ડાન્સની અસર કાંઈ અનોખી છે? અને અમને શબ્દ મળે છે કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથી.
કાઈનેસ્થેટિકમાં બે શબ્દો છે. એક છે કાઈનેઇન (Kinein) અને બીજો શબ્દ ઈસ્થેસિસ (aisthesis). ગ્રીક મૂળનો ઇંગ્લિશ શબ્દ ‘કાઈનેઇન’ એટલે હલવું, ગતિમાં આવવું. એનાં પરથી આવેલો શબ્દ ‘કાઈનેટિક’ એટલે ગતિજન્ય. એ જ રીતે ‘ઈસ્થેસિસ’ એટલે સંવેદન ક્ષમતા અથવા ભાવના બોધ. એનો વિરોધાર્થી શબ્દ ‘એન્સેથેસિયા’ આપણે જાણીએ છીએ. શીશી સુંઘાડવી કે બેભાન કરવા વપરાતું રસાયણ. એનાથી સંવેદન બિલકુલ જતું રહે અને પછી ડોક્ટર વાઢકાપ કરી શકે. ટૂંકમાં કાઈનેસ્થેટિક એટલે શરીરની, શરીરની માંસપેશીની, માંસપેશીનાં જોડાણની ગતિ કે હલનચલનની સંવેદના. ‘એમ્પેથી’ તો અગાઉ કહ્યું એમ, પરકાયા પ્રવેશ. અન્યને જે લાગણી થાય છે, જે સંવેદના થાય છે એ પોતે અનુભવવી અને એ પ્રમાણે વર્તવું તે. જ્યારે આપણે કોઈને સન્મુખ સાંભળીએ છીએ ત્યારે આપણે માત્ર એનો અવાજ જ નથી સાંભળતા પણ એની શારીરિક હેરફેરને પણ અનુભવીએ છીએ. એટલે નરેન્દ્ર મોદી પોતાનાં હાથ આડાટેડા કરે કે રાહુલ ગાંધી વારેવારે બાંયું ચઢાવે, એ હલનચલનને પણ મનમાં ને મનમાં આપણે પ્રોસેસ કરીએ છીએ. એને પણ સમજીએ છીએ. આપણા પર એની પણ અસર થાય છે. ડાન્સ એક એવું ફોર્મ છે કે જેમાં શરીરની વિવિધ કલાત્મક હલનચલન હોય છે. જાણીતા ડાન્સ ક્રિટિક જ્હોન માર્ટિન લખે છે કે પ્રેક્ષકો ઉપર ડાન્સની અસર ચેપી હોય છે. એટલે બહારથી લાગે કે પ્રેક્ષકો પોતાની ખુરશીમાં સ્થિર બેસીને માત્ર ડાન્સ પરફોર્મન્સ જોઈ જ રહ્યા છે પણ અંદરથી એમની એક એક માંસપેશી એ ડાન્સની સાથે તદ્રુપ થઇ જતી હોય છે. મન પછી નાચે છે, મોર બની થનગાટ કરે છે. ૧૯૯૦નાં દાયકામાં થયેલી રીસર્ચ મનનાં મિરર ન્યુરોનની વાત કહે છે. મન માંકડું છે. નકલચી બંદર જેવું. કાંઈ જુએ તો એની નકલ કરે. એક ડાન્સરનાં પરફોર્મન્સ મારફત કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથી એ જ રીતે આપણે અનુભવીએ છીએ. એની પીડા, એની વેદના આપણે અનુભવી શકીએ છીએ. ટૂંકમાં કહેવાનું એ કે કોઈ પોતાની વાત નૃત્યનાં માધ્યમથી કહે તો એની અસર સૌથી વધારે અને સચોટ થાય છે.
કહે છે કે બોલાયેલાં શબ્દો સાથે ગવાયેલા શબ્દો હોય તો એની અસર વધારે પડે છે. બાપૂઓ કથા કરે ત્યારે ગીત, સંગીત કે ધૂન એમનો સાથ પૂરે છે. આ માત્ર ખાલી જગ્યા પૂરવાની ચેષ્ટા નથી. ગીત સંગીતથી ભક્તજનો ગુરુઓની સંવેદના સ્વયં અનુભવે છે. એની સાથે જો નૃત્ય હોય તો સુગંધમાં સોનું ભળે. પછી તો ભક્તજનો એમનાં સ્થાપિત ગુરુ સાથે એકાકાર થઇ જાય. એવા ગરુઓની શારીરિક ચેષ્ટા ભક્તજનોનાં મન ઉપર સ્થપાઈ જાય. પછી ગુરુ નાચે એટલે ભક્ત પણ અંદરખાને તાતાથૈયા કરે જ. એની અસર સૌથી વધારે પડે છે. ભક્તો આસાભૂત, સોરી, વશીભૂત થઈ જાય છે. અમને તો નવાઈ લાગે છે. શા માટે આપણા રાજકીય નેતાઓ જાહેર ચૂંટણી સભામાં નૃત્ય નથી કરતાં? તેઓ જો નાચવા લાગે તો લોકો ગોપીભાવથી તેમને પૂર્ણતઃ વશ થઇ જ જાય. પછી મત મતાંતરની કોઈ ગુંજાઈશ ક્યાં રહે? પછી તો તેઓ ઈચ્છો તે જ બટન લોકો દબાવે. ઈવીએમ ગોટાળા જેવું કાંઈ નથી સાહેબ, આ તો કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથીની અસર છે. જસ્ટ જોકિંગ યાર!
સોશિયલ મીડિયામાં પણ વિડીયો મારફત વાત કહેવાય છે. એની અસર ગાઢ છે. બનાસકાંઠાનાં શિક્ષક રોહિત પટેલ પોતાની શાળાનાં બાળકોને અભિનય ગીતથી સમાજશાસ્ત્ર ભણાવે છે. એની અસર એ થઇ છે કે બાળકો શાળામાં આવીને રડતાં નથી. વિદ્યાર્થીઓ સંખ્યા પણ ૨૦૦માંથી વધીને ૩૭૬ થઇ ગઈ છે. આ કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથી છે. નૃત્યથી પરકાયા પ્રવેશ સુગમ બને છે. આદિકવિ નરસિંહ મહેતા કહી ગયા છે કે મેહુલો ગાજે ને માધવ નાચે. અને માધવ નાચે ત્યારે આખી દુનિયા નાચે છે. આ કાઈનેસ્થેટિક એમ્પેથી છે. આ નૃત્યાનુભૂતિ છે. આ નૃત્ય સંવેદના છે. માટે વાત કહેવી હોય તો નાચગાનથી કહો..
શબ્દ શેષ:
“નૃત્ય એ આત્માની છૂપી ભાષા છે.” –મહાન ડાન્સર, કોરિયોગ્રાફર માર્થા ગ્રેહામ (૧૮૯૪-૧૯૯૧)

4 ટિપ્પણીઓ

Filed under ઘટના, પરેશ વ્યાસ, સમાચાર

અશ્રુઘર/ પરેશ વ્યાસ

                                                                                                                           અશ્રુઘર

रोने वालों से कहो उन का भी रोना रो लें जिन को मजबूरी-ए-हालात ने रोने न दिया -सुदर्शन फ़ाकिर

રડવાનો ય રૂમ હોય. રડવા જેવું લાગે તો ત્યાં જઈને રડી શકાય. તાજા સમાચાર છે કે અમેરિકાની ઉટાહ યુનિવર્સિટીમાં એક ‘ક્રાઈંગ ક્લોઝેટ’ રાખવામાં આવ્યું છે. ક્રાઈંગ ક્લોઝેટ એટલે લાઈબ્રેરીની અંદર લાકડાની એક અંધારી ઓરડી જેમાં સ્ટફડ ટોયઝ રાખવામાં આવ્યા છે. વિદ્યાર્થીઓને લાગે કે પરીક્ષા છે, ભારે ટેન્સન છે, શું કરવું?- તે સમજાય નહીં તો ત્યાં જઈને રડી શકાય અને રડીને હળવા થઇ શકાય. અલબત્ત આ અંધારિયા અશ્રુઘરમાં એક સાથે એક જ છોકરો કે છોકરી જઈ શકે. બે જણ જાય તો ન થવાનું ય થાય; એટલે આવી ચોકસાઈ રખાઈ છે. રડવા માટે દસ મિનીટની સમય મર્યાદા છે. પછી પાછા બહાર આવી જવું પડે અને જે કારણોસર રોણું આવ્યું હોય એ કારણોનો મુકાબલો કરવો પડે. આ વ્યવસ્થાની જો કે ટીકા પણ થઇ. અલ્યાં ભઈ, આમ રડ્યાં કરશો તો દુનિયાનો સામનો કેવી રીતે કરશો? પણ રડવું સારું છે, સાહેબ.. દીપિકા પદૂકોણને રણવીર સિંઘ ગમે છે કારણ કે એ મર્દ હોવાં છતાં રડી શકે છે. લો બોલો, અમને પહેલેથી ખબર હોત તો અમેય રડીને રડીને દીપુને ઈમ્પ્રેસ કરવાની કોશિશ કરત! હેં ને?
માંહે દુ:ખનાં ડુંગર ભર્યા હોય પણ મર્દાનગીનું મુખોટું પહેરીને, નહીં રડવાનો સંકલ્પ સારી વાત નથી. ‘હફિંગ્ટન પોસ્ટ’ અનુસાર આંસુનાં ત્રણ પ્રકાર છે. આંખમાં કાંઈ કચરું પડે કે ધુમાડો જાય અને આવે એ ‘રિફ્લેક્ષિવ’ આંસુ, બીજું પાંપણ પલકે અને આંખોને સતત ભીની રાખે એ ‘કન્ટીન્યુઅસ’ આંસુ અને ત્રીજું ખુશી કે ગમમાં આવી પડે એ ‘ઇમોશનલ’ આંસુ. આ લાગણીનાં આંસુની વ્યવસ્થા માત્ર માણસ જાતમાં જ છે. પશુ પક્ષી આમ લાગણીથી રોઈ શકતા નથી. રડવાનાં ઘણાં ફાયદા છે. રડવું મૂડને સુધારે છે. નેધરલેન્ડમાં એક પ્રયોગ અંતર્ગત કેટલાંક લોકોને અત્યંત દુ:ખભરી ફિલ્મ દેખાડવામાં આવી. કેટલાંક ખૂબ રડ્યાં. કેટલાંક તો રડ્યાં જ નહીં. પણ જેઓ રડ્યાં એ બધાં ફિલ્મ પતી ગયા પછી વીસ મિનીટમાં જ નોર્મલ થઇ ગયા. જ્યારે જેઓ રડ્યાં જ નહોતા, તેઓ નેવું મિનીટ સુધી દુઃખી દુઃખી જ દેખાતા રહ્યાં. આંસુમાં રહેલું એસીટીએચ હોર્મોન એવાં તમામ કેમિકલને ધોઈ નાંખે છે જે મનની અંદર ટેન્સન કે તાણ વધારે છે. તનની તકલીફમાં પણ આંસુ સારવા સારી વાત છે. ડુંગળી સમારતા આંખમાં ઊડતી ઝેણથી બનતા સલ્ફ્યુરિક એસિડને આંસુ ધોઈ નાંખે છે. આંસુમાં રહેલું લેસોઝાઈમ એન્ટી-બેક્ટેરિયલ, એન્ટી-વાઈરલ છે જે આંખને બચાવે છે. મનોચિકિત્સક જ્યુડીથ ઓર્લોફ કહે છે કે આંસુ નાકનાં પેસેજને પણ નરમ અને બેક્ટેરિયા મુક્ત રાખે છે. રડવાથી ચિંતા કે તાણ ઘટે છે એવું અમેરિકન મનોરોગ સંશોધન કેન્દ્રનું તારણ છે. એનાં વડા ડો. ફ્રેય કહે છે કે સ્ત્રીઓ દર મહિને સરેરાશ ૫.૩ વખત રડે છે. પુરુષો મહિનામાં માત્ર ૧.૩ વખત રડતા જોવા મળ્યા છે. ભાયડા અને બાયડીઓની શરીર રચના અલબત્ત જુદી છે. ક્યાંક આપણી સંસ્કૃતિ અને પરંપરા પણ કહે છે કે ભાયડાથી આમ રડાય નહીં. આ માન્યતા ખોટી છે. નર કે નારી, રડવાનો ફાયદો ભારી- એ સાચી વાત છે.
એક યહૂદી કહેવત છે. જે કામ સાબુ શરીર માટે કરે છે, એ કામ આંસુ આત્મા માટે કરે છે. માટે રડો. સાદું રૂદન સ્વાસ્થ્યવર્ધક છે. અને હા, એ યાદ રહે કે રડવું અને રડાકૂટ, એ બે વચ્ચે ભારે ભેદ છે. એ ભેદ પારખીને રડો. કામચલાઉ રડવાથી મોટે ભાગે કામ ચાલી જતું હોય છે. કાયમી રડવું નિષેધ છે. રડવું સાવ પોતીકું છે. પોતપોતાનું રૂદન તો સ્વયં પોતે જ કરવું પડે. અહીં રૂદાલીની વ્યવસ્થા નથી એટલે સમય વર્તે સાવધાન થઈને રડો. ‘અમર પ્રેમ’નાં ફેમસ ડાયલોગનું મોડિફાઈડ વર્ઝન…ફિર તેરી આંખોમેં પાની, મૈને કિતની બાર તુમસે કહા હૈ પુષ્પા, કે યે આંસુ મુઝે… અચ્છે લગતે હૈ, આઈ લવ ટીઅર્સ!                                                                                                           

Crying Closet is a place to cry for the students who feel tension during exams. I have explored the subject of crying

11 ટિપ્પણીઓ

Filed under ઘટના, પરેશ વ્યાસ, પ્રકીર્ણ, સમાચાર

Even words aren’t enough to express my love for you my beloved mother. I do not know what I would do without you! Happy Mother’s Day!+|| છપ્પન ભોગ એટલે શું ? ||

Your infinite love and care has made me the person I am today mom. You have turned a notorious kid into a smart individual. No amount of thank you will ever be enough. Happy Mother’s Day!

………………………………………………………………………………………………………………………………….

 

:
|| છપ્પન ભોગ એટલે શું ? ||
ઘણા વૈષ્ણવો ને કુતુહલ થાય કે શ્રી ઠાકોરજી ને ૫૬ ભોગ ધરાવાય, તેમાં શુ સામગ્રી હોતી હશે.
સમગ્ર વિશ્વમાં માત્ર અને માત્ર એક ‘ કમળ- જ એવું ફૂલ છે જે સાતે સાત રંગોમાં ખીલે છે. લક્ષ્મીજીનું આસન જ કમળ છે. વિષ્ણુ ભગવાનને એટલે જ સ્તો ‘ કમળાપતિ’ પણ કહેવાય છે. દ્વારકાધીશ શ્રીકૃષ્ણ ભગવાન વિષ્ણુ ભગવાનના આઠમાં અવતાર છે. દ્વારકાધીશ અને રણછોડરાય (ડાકોર)ને ૫૬- છપ્પનભોગ ધરાવવામાં આવે છે એમાં કમળનું ફૂલ નિમિત છે. કઈ રીતે ? આવો.. જાણીએ.
કમળના ફૂલમાં સામાન્ય રીતે ત્રણ પડ હોય છે. સૌથી પહેલા પડમાં આઠ, બીજા પડમાં એનાથી ડબલ સોળ અને ત્રીજા પડમાં એનાથી ડબલ બત્રીસ એમ કુલ મળી છપ્પન પાંખડીઓ હોય છે. આ છપ્પન પાંખડીઓ ખુલી જાય તેની મધ્યમાં ભગવાન બિરાજે છે. પછી દરેક પાંખડીઓ એક એક ગોપી ( રાધા સહિત) ભગવાનને છપ્પન વાનગીઓ ખવરાવે છે તે મુજબ જે છપ્પન અલગ અલગ વાનગીઓ ધરાવવામાં આવે છે તેને જ છપ્પન ભોગ કહેવામાં આવે છે.
કમળ- એ બ્રહ્મનું પ્રતીક છે. ત્રણ પડ એ ત્રણ લોકનું પ્રતીક છે. આઠ પાંખડી શ્રીકૃષ્ણની આઠ પટરાણીઓનું ઃ ૧૬- સોળ પાંખડી એ સોળ શણગાર અને સોળ કળાનું અને બત્રીસ પાંખડી એ શરીરના બત્રીસ કોઠાનું પ્રતીક છે. છપ્પનભોગની વાનગીઓ સગવડ-અગવડ મુજબ સ્થળ અને સમયને ધ્યાનમાં રાખીને કંઈક અંશે ફેરફારને આધીન રહેતી હોય છે.
સામાન્ય રીતે ૫૬ (છપ્પન) ભોગ માટે ૭૦(સિત્તેર) ડબા શુદ્ધ ઘી, ૨૫૦ (બસોપચાસ) કિલો મેંદો, ૫૦ (પચાસ) ગુણી ખાંડ, અન્ય સૂકામેવા અને પૂરક સામગ્રી વપરાય છે. છપ્પન પ્રકારની મી સામગ્રી બનતી હોઈ તેને ૫૬ (છપ્પન) ભોગ કહેવાય છે. સામગ્રીઓ નીચે મુજબ હોય છે.
૧) બુંદી-છૂટી
૨) મોતીચૂર
૩) અડદિયા
૪) ચોખાના લાડું
૫) મગનોશીરો
૬) મોહનથાળ
૭) મૈસૂરઘેબર
૮) બરફીચૂરમું
૯) પેડાં-સાદા
૧૦) શીખંડ
૧૧) રબડી
૧૨) કાજુકાતરી
૧૩) પકવાન
૧૪) બાસૂદી
૧૫) દૂધપાક
૧૬) ચણાલોટશીરો
૧૭) રવાનો શીરો
૧૮) લાપસી
૧૯) સક્કરગુંજા
૨૦) બિરંજ
૨૧) ચંદ્રકળા
૨૨) ગુલાબજાંબુ
૨૩) કેસરપેંડા
૨૪) કંસાર
૨૫) ખાજલી
૨૬) માલપુઆ
૨૭) ગગન
૨૮) સેવ
૨૯) સક્કરપારા
૩૦) છાશ
૩૧) દહીં
૩૨) ઘી
૩૩) માખણ
૩૪) પૂરી
૩૫) રોટલી
૩૬) રોટલા
૩૭) ભાખરી
૩૮) પાપડ
૩૯) ચણાદાળ
૪૦) મગદાળ
૪૧) તુવેર દાળ
૪૨) ખીચડી
૪૩) ભાત
૪૪) તમામ કઠોળ
૪૫) બટાટાવડાં
૪૬) ગાંઠિયા
૪૭) ભજિયાં
૪૮) કચોરી
૪૯) પેટીસ
૫૦) દહીંવડાં
૫૧) રાયતું
૫૨) જલેબી
૫૩) પાતરાં
૫૪) ખાંડવી
૫૫) ખમણ
૫૬) તમામ લીલાં શાકભાજી
સૌજન્ય mhthaker

1 ટીકા

Filed under અધ્યાત્મ, ઘટના

શું જીવનસાથીના મોબાઈલફોનની જાસૂસી કરવી યોગ્ય છે?/ પરેશ વ્યાસ

શું જીવનસાથીના મોબાઈલફોનની જાસૂસી કરવી યોગ્ય છે?

સાઉદી અરેબિયાએ તાજેતરમાં સાયબર લો સુધારા કાયદો કર્યો કે પરિણીત પુરુષો કે સ્ત્રીઓ પોતાના જીવનસાથીનાં મોબાઈલ ફોન કે લેપટોપ ઉપર જાસૂસી કરશે તો એ હવે અપરાધ ગણાશે. ઈન ફેક્ટ, જીવન સંગિની (કે જીવન સંગિનો)નાં ખાનગી જીવનમાં માથું મારવું સંગીન અપરાધ ગણાશે. જો કોઈ પતિ કે પત્ની એમ કરતા પકડાશે તો એને પાંચ લાખ રીયાલ એટલે કે સાડા છ્યાસી લાખ રૂપિયાનો દંડ અને એક વર્ષની સજા થશે. આપણા દેશમાં આવો તો કોઈ કાયદો નથી. પણ જીવનસાથીનાં મોબાઈલ ફોનની જાસૂસી કરવી યોગ્ય છે?
પતિ નામે પતંગિયું છે. સૂના હાઈવે ઉપર સ્પીડ લિમિટ બહાર ગાડી હંકારવી એની તાસીર છે. ક્યારેક તો ભીડભાડવાળી સડક પર પણ એ બિંદાસ થઇ જાય છે. લફરું એનો જન્મ સિદ્ધ અધિકાર છે એવું એ માને છે. સામે પક્ષે પત્ની પણ એવું કરી શકે. પતિ પત્નીની લાગણી સમજે નહીં, પત્નીને અવગણે કે સમય ન આપે તો પત્ની પણ અન્યત્ર લટક મટક લફરું કરી શકે. આવા સંજોગોમાં લાઈફ પાર્ટનરનો મોબાઈલ ફોન ખદખદ થતી ખાનગી માહિતીનો ભંડારાયેલો ભંડાર છે. એ સંજોગોમાં લાઈફ પાર્ટનરનાં મોબાઈલ ફોન પર આમ અમથી ચોરીછૂપી ચકોર નજર નાંખી લઈએ તો એમાં થઇ શું જાય? હવે તો એવાં સોફ્ટવેર આવે છે જે મોબાઈલમાં ચોરીછૂપી નાંખી દો તો પોતાનાં પાર્ટનર ક્યાં અને કઈ રાસલીલા રમી આવ્યા, એ ખબર પડી જાય.
જાણકારો કહે છે એમ કરવું યોગ્ય નથી. દરેક વ્યક્તિને પોતાની પ્રાઈવસી ઉર્ફે અંગતતાનો પૂર્ણ અધિકાર છે. પણ શંકા ભૂત છે ‘ને મંછા ડાકણ. અથવા કહીએ કે ભૂત જેવું કાંઈ છે જ નહીં. આપણી શંકા જ ભૂત છે. અને આપણી મંછા ઉર્ફે ઈચ્છા ડાકણ છે. પાર્ટનરનો મોબાઈલ ફોન જોશો તો ઘણાં પ્રશ્નો થશે. નાની બાબત ય શંકાનું કારણ બની જશે. અને આનંદ બક્ષી સાહેબ કહી ગયા છે કે દોસ્તો, શક દોસ્તીકા દુશ્મન હૈ, અપને દિલમેં ઉસે ઘર બનાને ન દો….પણ એ પણ શક્ય છે કે તમારી વાત સાચી ય નીકળે. તો એનાં પરિણામ વિષે વિચારો. અથવા શંકા સાચી ન ય નીકળે. પણ એવા સંજોગોમાં એકબીજા પરનો વિશ્વાસનો સેતુ તૂટી જાય. વધારે મુશ્કેલી ત્યારે થાય ત્યારે આ જાસૂસી આદત બની જાય. પાર્ટનરની અંગત બાતમી મેળવવા થતી જાસૂસી એ પ્રેમ નથી. સંદેહ એ પ્રેમ નથી. સતત અસુરક્ષિતતાની લાગણી પ્રેમ નથી. પણ જો પતિ અથવા પત્નીની લાગે કે જીવન સાથી ખરેખર અન્યત્ર લંગર નાંખી રહ્યો છે કે રહી છે તો મોબાઈલ ફોન ચેક કરતા પહેલાં એક વાર સીધેસીધી વાત કરો. હાવભાવ કે પ્રતિક્રિયાથી ખબર પડી જશે. શક્ય છે કે પાર્ટનર જૂઠ્ઠું બોલે. ઘણાં પતિ કે પત્ની જૂઠ બોલવામાં માહેર હોય છે. ખાસ કરીને પતિદેવો તો બોર્ન એક્ટર હોય છે. પણ હા, એને પૂછી નાંખો તો આગોતરી ચેતવણી તો મળી જાય. અને તો પણ ફેર ન લાગે તો જાસૂસી કરતા પહેલાં પોતાની જાતને એવો સવાલ ચોક્કસ પૂછી લેજો કે જો પાર્ટનર દ્વારા મારાં મોબાઈલની જાસૂસી થાય તો મને ગમશે? અને હા, જો હું લફરું શોધી કાઢું તો આ સંબંધ તોડવા માટે હું તૈયાર છું? પાર્ટનર પર અવિશ્વાસનાં કારણો ફરી એકવાર જોઈ જવા જોઈએ. એવું તો નથી ને કે તમે પરિસ્થિતિનો તાગ મેળવવામાં થાપ ખાઈ ગયા છો અને વાતનું વતેસર કરી રહ્યા છો. ઘણી વાર ઘણી વાત જાણ્યાંનું ઝેર હોય છે.
અમેરિકન સંગીતકાર લેખક ડેવ વિલિસ કહે છે કે ગુપ્તતા એ નિકટતાની દુશ્મન છે. દરેક તંદુરસ્ત સંબંધ વિશ્વાસ અને પ્રામાણિકતાનાં પાયા ઉપર બંધાતો હોય છે. જો પ્રેમ હોય તો પછી એક બીજાનાં મોબાઈલ ફોનમાં ડાફોડિયાં મારવાની જરૂર નથી. જો બેવફાઈ હોય તો તો ડફોળ બન્યા જ છીએ. બધું વાજતે ગાજતે બહાર આવશે જ. ત્યાં સુધી ધીરજ ધરો..ઘણીવાર સમય વર્તે સૌ સારાવાના થતા જ હોય છે. હેં ને?
If you are in Saudi Arabia and if you spy on mobile phone of your spouse and if you caught and if you are proven guilty, you will be slapped fine of local currency equivalent to 86.5 lacs of Indian rupees and 1 year imprisonment. A look at the issue of spying on the spouse in my Arvachintnam article as published in Gujarat Samachar RaviPurti today.

1 ટીકા

Filed under ઘટના, પરેશ વ્યાસ

કિંમત-એ-પૈસા; મૂલ્ય-એ-પ્યાર…/પરેશ વ્યાસ

કિંમત-એ-પૈસા; મૂલ્ય-એ-પ્યાર…

और कुछ भी मुझे दरकार नहीं है लेकिन

मेरी चादर मिरे पैरों के बराबर कर दे -शाहिद मीर

અમદાવાદમાં મોગલ-એ-આઝમ જોઈ આવ્યા? જેણે નથી જોયું એ વગર પૂછ્યે નહીં જોવાનાં કારણો આપે છે કે નાટ્યગૃહ દૂર છે, ઘરે મહેમાન આવવાનાં છે, દીકરીની પરીક્ષા છે, યર એન્ડીંગનાં હિસાબો ચાલે છે અથવા…. ગર્વસે કહો, હમ મોગલ ડ્રામા નહીં દેખતે….જે જોઈ આવ્યા છે એ ગાથા-એ-મોગલ-એ-આઝમ ગાતા થાકતા નથી. ફોન, ફેસબુક, વોટ્સએપ, ટ્વીટર કે ઇન્સ્ટાગ્રામ પર ફોટા અપલોડ કરે છે. તારીફ પે તારીફ…તારીફ પે તારીફ… અમે લઇ ગયા, તમે રહી ગયા-એવું અન્યને હાડોહાડ લગાડીએ નહીં, ત્યાં સુધી એમને ઝીલ્લે ઇલાહી જેવી ફીલિંગ આવતી નથી. અને આપણે એવાં અફસાના થઈને રહી જઈએ છીએ કે તડપના, ચૂપકે ચૂપકે, આહ ભરના, ઘૂટકે મર જાના…પણ નાટક જોઈ આવેલાં એક મિત્રએ જ્યારે અસલ અમદાવાદી અભિપ્રાય આપતા કહ્યું કે ઠીક છે, આ તો અમારે પાસ હતા એટલે જોઈ આવ્યા, બાકી પાંચ દૂ દસ હજાર ખર્ચીને નાટક જોવા જવાઈ નહીં, ત્યારે દિલમાં ટાઢક થઇ ગઈ. હાશ, બચી ગયા. પૈસા આમ વેડફાઈ નહીં. પૈસાની ય કિંમત હોય. મારી પાસે પૈસા તો છે. પણ સવાલ એ થાય છે કે મને સામે એવું વળતર મળે છે? વેલ્યૂ ફોર મની.. યૂ સી!
હું આજે ડર્યા વગર લખી રહ્યો છું કે કારણ કે ડરી જાય એ મહોબ્બત નથી, ઐયાસી છે, ગુનાહ છે. જ્યારથી આપણે મોબાઈલ ફોનનાં રવાડે ચઢ્યા છીએ ત્યારથી વેલ્યૂ ઓફ મનીનું મેથેમેટિક્સ રમણભમણ થઇ ગયું છે. દેખાદેખી મારી તાસીર થઇ ગઈ છે. ના ખર્ચવાની જગ્યાએ, ના ખર્ચવાની આઇટેમ ઉપર પૈસા ખર્ચાઈ જાય છે. પછી પ્રસંગોપાત પૈસા ઉધાર ઉછીના લેવા પડે, વ્યાજખોર નીચોવી નાંખે અને જીવતે જીવ દીવાલમાં ચણાઈ જવા જેવો અનારકલી નૂમાં અનુભવ થઇ જાય. મારાં કુંટુંબીજનોને હું સારી સવલતો આપી શકતો નથી એનો પછી મને રંજ રહે. તેમાં આ દેખાદેખી ડીપ્રેશનીય મનોસ્થિતિ સર્જે છે. શું કરવું? દૂર રહો એવાં નાલાયક લોકોથી, જે બીજાને નીચા પાડવા પોતાનાં વૈભવનું પ્રદર્શન કરતાં રહે છે. પણ આવું તો કોઈને કોઈ વર્ચુઅલ ફ્રેન્ડ રોજ કરતો ફરે છે. કેટલાંથી દૂર રહેવું? તો પછી એવી ટેવ પાડો કે એનાં આનંદમાં આપણને આનંદ મળે. અને હા, ઓછાં પૈસે કે વગર પૈસે આનંદ મળે એવાં ય ઘણાં કામ અને કારણો છે. તમે જેને પ્રેમ કરો છો એને કહેલાં બે બોલ પણ ભારે અસર છોડી જાય છે. એમાં પૈસાની ક્યાં જરૂર છે? ગલીનાં નાકે લારીએ પીધેલી આદૂયુક્ત ચાયની ચૂસકી લેતાં ચપ્પટ થતાં બે હોંઠ, મિનરલ વોટરયુક્ત પાણીપૂરી ખાતા ફૂલી ગયેલાં બે ગાલ, મેટિની શોમાં સજોડે ગુજ્જુભાઈ મોસ્ટ વોન્ટેડ જોતાં જોતાં સાંગોપાંગ હાસ્યની જુગલબંધી, મોંઘા થયેલાં ગુલાબની અવેજીમાં સસૂરાલ ગલગોટા ફૂલ-ની ગમ્મત વગેરે વગેરે સસ્તામાં પતે છે પણ એનો આનંદ અમૂલ્ય છે. પ્રિયજન સાથે હીંચકે બેઠાં હોઈએ અને એ યાદ કરે એ ગીત ઈન્ટરનેટ મોબાઈલથી બ્લુટૂથ સ્પીકર પર ફટ્ટ દઈને વગાડવાની સિદ્ધિ કોઈ નોબેલ પ્રાઈઝથી કમ નથી. ગાજર મોંઘા થાય તે પહેલાં દીકરાને ભાવતો ઘીમાં લસલસતો ગાજરનો હલવો બનાવીને ખવડાવી દેતી મા અને દીકરો સાંજે ઓફિસેથી પાછો આવે ત્યારે મા સાથે બેસીને આજે ઓફિસમાં શું થયું?-એની થોડીવાર વાતો કરતો દીકરો વેલ્યૂ ફોર લવ છે. પિતા રીટાયર થયો હોય તો ય એનો માભો જળવાતો રહે અને સામા પક્ષે પિતા પણ બદલાયેલી સ્થિતિમાં હું કરું, હું કરું-નું રટણ મુકી દે અને પુત્ર-પુત્રીઓને ગમતું કરવા દિયે તો કેવું મઝાનું કૌટુંબિક કોષ્ટક રચાઈ જતું હોય છે.
ઓસ્કાર વાઈલ્ડ(૧૮૫૪-૧૯૦૦) એવું કહી ગયા હતા કે અત્યારનાં જમાનામાં લોકો દરેક ચીજની કિંમત જાણે છે, પણ કોઈ પણ ચીજનાં મૂલ્યથી સાવ અજાણ છે. ચાલો, સવાસો વર્ષ પછી આપણે ઓસ્કાર વાઈલ્ડને ખોટો ઠરાવીએ…એ મુહબ્બત જિંદાબાદ.. દૌલત કે ઝઝીરોસે તું રહેતી હૈ આઝાદ.. એ મુહબ્બત જિંદાબાદ. તંઈ શું?

Ae khuda rait ke sehra ko samundar kar de (Jagjit Singh) – YouTube

. All about Value for money and value of love..

Leave a comment

Filed under ઘટના, પરેશ વ્યાસ