Category Archives: Uncategorized

 યામિની વ્યાસનું કાવ્ય ‘આવર્તન.’

 યામિની વ્યાસનું કાવ્ય ‘આવર્તન.’ બહુ જ સુંદર કાવ્ય છે.

Avartan Gurukul – YouTube

Apr 5, 2017 – Uploaded by V R Interactive Solutions Pvt Ltd – VRIS

Om Jayanti Mangala Kali… (In praise of Goddess Kali) | Kathak by Pali Chandra – Duration: 6:18. Learn …

Leave a comment

Filed under કાવ્ય, ઘટના, Uncategorized

તું મારી આસપાસ છે

Today i watched Tu Mari Aspass Chhe. 1st of all i cant belive that our team made this wonderful movie. Koi bollywood in movie jevi feel thati hati. Superb story line, screen play, action. When title song came mann ma sawal thayo ke aa song kharekhar main lakhelu chhe? I feel ke hu dream ma chhu. Very good composed by Pandya Shaunak . Story wise bollywood ne barabar takkar aapti movie. All actor act wonderful especially Yatin ParmarRaj JataniaHardika JoshiJayesh MoreDinesh BhagatjiYamini Vyas. Other also involve in charecter and do good Pravin Panpatil , Mitul Lankapati Jignesh Hingudirector Nilesh Patel direct wonderfully . Dop Jaysingh Rajpurohit done mind blowing job above all thank produce Bunty Teni who water this plan n make huge tree.

Watch the Full Video Song “Lage Chhe Mane” from A Gujarati Movie Tu Mari Aspass Chhe

Starring: Raj Jatania & Hardika Joshi

Music: Shaunak Pandya 
Singers: Jigisha Kheradia, Shaunak Pandya
Lyrics: Dr.Vidur Gotawala
Producer: Vipul (bunty) Teni, Rupal Teni
Director: Nilesh Patel

Leave a comment

Filed under સમાચાર, Uncategorized

એક બીજાના હ્રુદય સુધી /યામિની વ્યાસ

Image may contain: 1 person, text

1 ટીકા

by | ઓગસ્ટ 21, 2017 · 3:45 એ એમ (am)

કૃષ્ણાર્પણ / પરેશ વ્યાસ

Paresh Vyas
પ્રેમનાં પ્રકાર કૃષ્ણ એટલે પ્રેમ. કોઇ પણ સોચ વિના, કોઇ પણ છોછ વિના, મુક્ત મને જેને ચાહી શકાય. કૃષ્ણાયનમાં કેટલીય વ્યક્તિઓનો પ્રવેશ થયો હતો. માતા, પિતા, પ્રેમિકા, પત્ની, મિત્ર, સખા. એ તમામે કૃષ્ણને પ્રેમ કર્યો. કૃષ્ણએ તો એમનાં વિરોધીઓને પણ પ્રેમથી વશ કરવાની કોશિશ કરી હતી. કૃષ્ણ તો સર્વાંગ પ્રેમ. કૃષ્ણ જન્માષ્ટમીએ પ્રેમનાં પ્રકારો વિષે તો અમે શું લખીએ? પ્રેમ તો કરવાનો હોય. પ્રેમનું વળી પૃથક્કરણ હોય?!
પશ્ચિમી સંશોધકો પ્રેમનાં પ્રકારનું પિષ્ટપેષણ કરે ત્યારે લાગે કે પામર મનુષ્યએ હજી કેટલીય વાતો કૃષ્ણ પાસે શીખવાની છે. છતાં આ અર્વાચીન ચિંતન છે. સાંપ્રત વાતો, આધુનિક વાતો અહીં પ્રસ્તુત છે. સંદર્ભ બદલાતો જાય છે. કેનેડિયન માનસશાસ્ત્રી જ્હોન એલન લી ‘કલર્સ ઓફ લવ’માં પ્રેમનાં પ્રકાર સમજાવે છે. મૂળ ગ્રીક શબ્દોનો આધાર એમણે લીધો છે. ત્રણ પ્રાથમિક પ્રકાર અને ત્રણ દ્વિતીય પ્રકાર. પ્રાથમિક પ્રેમનો પહેલો પ્રકાર છે ઇરોસ. શૃંગારિક પ્રેમ. કામોદ્દીપક પ્રેમ. પ્રેમ જે પહેલી નજરે જ થઇ જાય. મન કરતાં ય તનથી જોડાઇ જવાની ઈચ્છા કાયમ રહે. મનોરંજન અને તનોરંજન સાવ એકાકાર. અને એને માટે ગમે તેવા જોખમ ખેડી નાંખે એવા પ્રેમીઓનો પ્રેમ એટલે ઇરોસ. એમને મન લગ્ન એટલે વિસ્તરિત મધુમાસ. પ્રેમનો બીજો પ્રકાર લ્યુડસ. લ્યુડસ એટલે રમત. મસ્તી, મજાક, હળવી છેડછાડ, હસવું, બોલવું અને સાથે જલસો કરવો. ઇન્ડોર પણ અને આઉટડોર પણ. એકબીજા પર કોઇ દબાણ નહીં એ લ્યુડસ. ત્રીજો પ્રકાર સ્ટોર્ગે. કૌટુંબિક પ્રેમ. કુંટુંબમાં સઘળા સભ્યો સાથે રહે, એકમેકને ચાહે, તકલીફમાં એકબીજાની પડખે ઊભા રહે. અહીં લોહીનાં સંબંધ હોય એવા લોકોનો પ્રેમ. લગ્ન જીવનથી જોડાયા હોય તો ય સ્ટોર્ગે પ્રેમ હોઇ શકે. અહીં પ્રેમ સંબંધને ટકાવી રાખવાની આતુરતા ભારોભાર અને ઇર્ષાભાવનો સદંતર અભાવ. આ થયા પ્રેમનાં પ્રાથમિક પ્રકાર. પછી ત્રણ દ્વિતીય પ્રકારનાં પ્રેમ. અહીં પહેલો પ્રકાર મેનિયા. અર્થ તો આપણે જાણી જ છીએ. પ્રેમનું પાગલપન. પ્રેમનું વળગણ. પ્રેમનો એકાધિકાર. પ્રેમમાં પડવાથી પીડા મળે એવી સંભાવના હોય તો તેઓને કોઇ પડી ન હોય. બીજો પ્રકાર અગેપ. સૌથી શુદ્ધ પ્રેમ. બસ બધું દઇ દેવાનું, લઇ લેવાની કોઇ ખેવના નહીં. કોઇ શરત નહીં. પ્રેમમાં શહીદી ય વ્હોરી લેવાની ત્રેવડ અહીં સદૈવ હોય જ. માલિકીભાવ નહીં, ઇર્ષ્યા તો હોય જ ક્યાંથી? શારીરિક સંબંધ હોય અને એમાં ઉન્નતિ કરવાની કોશિશ પણ કર્યા કરે એ અગેપ પ્રેમીઓ કહેવાય. અને છેલ્લે પ્રાગ્મા પ્રેમ. અહીં પ્રેમીઓ પ્રેક્ટિકલ હોય છે. દુનિયાદારીની સમજણ એમને હોય, વાસ્તવિકતાને સ્વીકારીને ચાલે. ભવિષ્યનું તેઓ વિચારે. કમાવા માટે બહાર જવું પડે તો એવા ચિર વિરહને સ્વીકારીને ચાલે. સમાન વિચારસરણીવાળા સાથે મળી જાય તો ગાડું બરાબર ગબડી જાય. આમ કુલ છ પ્રકારનાં પ્રેમ થયા. હવે મુશ્કેલી એ કે આપણે એમાં ક્યાં છીએ? પાછું એવું કે આમ આપણે ઇરોટિક (કામાતુર) હોઇએ પણ આમ જોઇએ તો આપણે પ્રાગ્માટિક (વ્યાવહારિક) પણ હોઇએ. અગેપ જેવો શુદ્ધ દેશી પ્રેમ પણ કરી નાંખીએ અને કોઇ વાર એમાં લ્યુડસનાં રમતિયાળપણાંની ભેળસેળ પણ કરી નાંખીએ. અને પછી મેનિયાકવેડાં ય શું કામ બાકી રહી જાય?! અને આપણી કૌટુંબિક ભાવના તો અનન્ય એટલે સ્ટોર્ગે પ્રેમ તો આપણી ખાસિયત કહેવાય. લિયો ટોલસ્ટોય કહેતા કે હું જે કાંઈ જાણું છું એ તમામ જ્ઞાન એ કારણે છે કારણ કે હું પ્રેમ કરું છું. તો હે પ્રિય ગુણીજનો, પ્રેમ કરતા રહો અને પ્રેમનું બળતું ઘર કૃષ્ણાર્પણ કરતા રહો..

Leave a comment

Filed under Uncategorized

ધર્મયુદ્ધ અને પ્રજાનું ઘડતર

 
B – MAANAVTAA-VAADEE SANTO – DANTALI ASHRAM – માનવતાવાદી સંતો – દંતાલી આશ્રમ – સંતો કોઈ ધર્મ ગુરુઓ ન હતા. કોઈ ધર્મ ગાદી ઉપર, ધર્મ શાસન ચલાવનારા, ધર્મનો નિર્ણય આપનારા ધર્મ ગુરુઓ ન હતા. તેઓ કોઈ સંપ્રદાયમાં દિક્ષિત ન હતા તેઓ સ્વત: સિદ્ધ સંતો હતા. જ્યાં એ જન્મ્યા, ઉછર્યા, મોટા થયા ત્યાં આપોઆપ જે કંઈ સૂઝયું, જે કંઈ પ્રેરણા પ્રાપ્ત થઇ એના દ્વારા લોકોને પ્રેરિત કરવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જે ધર્મગુરુઓ હતા એમણે એમને સાથ ન આપ્યો, પણ એમણે સૌથી મોટામાં મોટો વિરોધ કર્યો. આ સંતો જ્યાં સુધી જીવતા હતા ત્યાં સુધી એમનો સ્વીકાર ન કર્યો. એની પાછળના કારણને સમજવું હોય તો ચાર વાતો યાદ રાખો. ધર્મ ચાર ભાગમાં વહેંચાયેલો હોય છે @4.11min. એક – આત્મવાદી ધર્મ, એની મૂખ્ય ધારા આત્મા તરફ છે. આખા ધર્મની શક્તિ આત્મા ઉપર લાગેલી છે. બે – વર્ણવાદી ધર્મ – આખા ધર્મની શક્તિ એક નિશ્ચિત વર્ણ ઉપર લાગેલી છે, એમાંથી એક આજીવિકા ઉત્પન્ન થાય છે, સ્થાપિત હિતો ઊભા થાય છે. ત્રણ – બંધુવાદી ધર્મ – એનો સૌથી વધારે ઝોક છે, હું અને મારો ભાઈ. ચાર – છેલ્લો અને મુદ્દાનો, માનવતાવાદી ધર્મ – એમાં આત્મા ઉપર બહું ભાર નહી, નિશ્ચિત વર્ણ ઉપર કે મારા ભાઈ ઉપર ભાર નહિ, પણ સમગ્ર વિશ્વની બધી જનતા ઉપર ભાર. આ ચારે વાદોમાં દુનિયા વહેંચાયેલી છે. @5.25min. કેટલાક લોકો આખો દિવસ આત્માનીજ વાતો કરતા હોય, આત્માની કોઈ, ના નથી, પણ ચોવીસે કલાક આત્માનીજ વાતો કરો અને તમારા ઘરની, સમાજની, દેશની ચર્ચા ન કરો, ઘટાકાશ-મઠાકાશ, રજ્જુ અને સર્પનીજ વાતો કરો પણ તમારો એક દેશ છે, સમાજ છે, કોઈ જગ્યાએ દુકાળ પડ્યો છે, કોઈ પાસે અનાજ નથી, કોઈ વિદ્યાર્થીની પાસે પુસ્તકો નથી વગેરે. તમે કહો કે, એ બદ્ધાયે પોત-પોતાના પ્રારબ્ધો ભોગવે છે, એ બધો પ્રપંચ છે અને એમાં પડવાથી તમારો જન્મ નકામો ચાલ્યો જશે, આને આત્મવાદ કહેવાય. આત્મવાદ ખોટો નથી પણ કોઈ પણ વાદ જ્યારે એક પક્ષીય થઇ જાય ત્યારે તે આપોઆપ નિરર્થક થઇ જાય, અવ્યહવારિક થઇ જાય. ઉદાહરણ સાંભળો. આત્મવાદ સાચો પણ આત્માની સાથે શરીર ખરું કે નહીં? કુટુંબ, ગામ ખરું કે નહીં? 1947માં આઝાદી મળી ત્યારે આત્માનું કલ્યાણ કરવા સરદાર પટેલ હિમાલય ચાલ્યા ગયા હોત તો એ વધારે ઉપયોગી થયા હોત? કે એમણે નિઝામ, જુનાગઢ અને રજવાડાં ભેગા કરી આપ્યાં તે વધારે ઉપયોગી થયા? પેલો યોગી વધારે મહત્વનો કે આ રાજયોગી વધારે મહત્વનો? પેલા યોગીમાં એકનું મહત્વ છે અને તે પણ ચોક્કસ નથી, પણ જેણે સમાજનું, દેશનું, માનવતાનું કામ કર્યું એ મહત્વનો? કે જેની સિદ્ધિઓ પ્રત્યક્ષ છે. @11.28min. કડીમાં છગનબાપાનું ઉદાહરણ સાંભળો. આજે કડીમાં લોકો છગનબાપાને કેમ યાદ કરે છે? अनाश्रित:  कर्मफ़लम्…….न निरग्निर्न चाक्रिय: (गीता 6-1).  જે લોકો માટે જીવે છે, જે કોઈનો દ્વેષ નથી કરતો, કોઈની પાસે કંઈ આકાન્ક્ષા નથી રાખતો એનું નામ છે સન્યાસી. છગન બાપાએ કડીમાં ઘણી સંસ્થાઓ બનાવી. ઉઘરાણા કરવા, સંસ્થા ચલાવવી, પૈસા ભેગા કરવા એ રમત વાત નથી. આપણે ત્યાં આત્મવાદને એકાંગી બનાવી દેવામાં આવ્યો, એમાં દેહ, સમાજ, રાષ્ટ્ર, માનવતા બકાત થઇ, મારે કંઈ લેવા-દેવા નહીં, હું મારું કલ્યાણ કરી લઈશ. @17.11min. બીજો વર્ણવાદમાં, મારી જાતના માણસોને સતત લાભ થયા કરે એવી વ્યવસ્થા કર્યા કરો. આ વર્ણવાદે એક સ્થાપિત હિત ઊભું કર્યું. ધર્મ બધે છે પણ ધર્મને આજીવિકાનું સાધન બનાવી દેવામાં આવે અને આજીવિકા જયારે તૂટવાના કારણો ઉભાં થાય ત્યારે આજીવિકા તોડનારો દુશ્મન થાય કે નહીં? સંતોએ જે માર્ગ બતાવ્યો, એમાં પરંપરાની આજીવિકા આપોઆપ તૂટતી હતી અને એ સહન કરવા કોઈ તૈયાર થાય નહીં. સંતોએ બે વાતો કરી કે ભગવાનનું ભજન કરો અને પરમાર્થ કરો, એમાં ત્રીજા માણસની જરૂર નથી. નીતિથી રહો અને પ્રભુનું ભજન કરો, સહજ અને સરળ ધર્મ. ભગવાન તમારા અંતરની ભાષા જાણે છે. સ્થાપિત હિતોને થયું કે જો આ વાતને ચાલવામાં આવે તો અમારું તો આખું દેવાળુંજ નીકળશે, એટલે ભારતમાં બાદબાકીઓ થઇ, સરવાળા થઇ શક્યા નહિ. @18.58min. ત્રીજી વાત – બંધુ વાદ – Brotherhood – આ મુસ્લિમોનો વાદ છે. હું અને મારો ભાઈ, એને માટે જે બની શકે તે કરી છૂટીશ. આપણે એ વાતજ ન રહેવા દીધી. તરતજ પૂછવાનું કે કઈ ન્યાતના છો? ન્યાતના આધારે વ્યહવાર નક્કી થાય. કયા ધર્મના છો? એવું નહિ પૂછવાનું, હિંદુ ધર્મ તો છેજ પણ એની અગત્યતા નથી. @19.44min. માનવતા વાદ – માનવતા ઉપર પ્રત્યક્ષ ધર્મોએ પ્રત્યક્ષ ભાર ન મૂક્યો પણ સંતોએ માનવતા ઉપર ભાર મુક્યો. માણસ કોઈ ઊંચ કે નીચ નથી, ભગવાનના દરબારમાં બધા સરખા છે. માનવતાવાદે આ દેશ ઉપર બહું ઉપકાર કર્યો, આ દેશને બચાવ્યો હોય તો આ સંતોએ. એમણે ટોળાં ભેગાં ન કાર્ય પણ ટોળાં આપોઆપ ભેગા થઇ ગયા. ઉદાહરણો સાંભળો. વેદ-મંત્રોનો પ્રચાર ઘર-ઘરમાં કેમ નથી થઇ શકતો? કબીરની સાખી અને તુલસીની ચોપાઈનો પ્રચાર કેમ થઇ શકે? કારણકે એ તમારી ભાષા છે અને તમારા હૃદય ઉપર અસર કરે છે. લોકોની ભાષા, લોકોથી પાળી શકાય એવો ધર્મ, લોકો આચરી શકે એવો ભક્તિ માર્ગ અને લોકો સહજ પચાવી શકે એવો પરમાર્થ, આટલું જેનામાં ભેગું થયું એનું નામ થયું સંત માર્ગ. @24.30min. ઉપનિષદમાંથી પ્રગટ અને અપ્રગટ બ્રહ્મ વિષે એક દાવલપુરા ગામના, સ્વામીનારાયણ સંપ્રદાયના સજ્જન સાથેની વાતચીત સાંભળો. બે ભગવાનજ ન હોય તો કોઈ નાના-મોટા હોવાનો પ્રશ્નજ નથી. બ્રહ્મ એકજ છે, એકજ પરમેશ્વર છે અને આ પરમેશ્વર અમૂર્ત છે, એની આપણે મૂર્તિ કેવી રીતે બનાવીએ છીએ? તે સાંભળો. જે મૂર્ત (વિદ્યમાન) છે, એની મૂર્તિ કરીને શું કરવાના હતા? ત્યારે ધર્મનો જે ફીલોસોફીનો પાર્ટ છે, એમાં કલાનો પ્રવેશ થાય ત્યારે એ ફિલોસોફી કલામાં આવે, તે સ્ટેચ્યુ ઓફ લીબર્ટી (STATUE OF LIBERTY)ના ઉદાહરણથી સમજો, તમારા હિન્દુઇઝમને સમજો.  @37.31min. ધર્મયુદ્ધ અને પ્રજાનું ઘડતર @44.12min. लगनबिन लागे ना निर्मोही – श्री जगजीत सिंग.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

માનવતા

 
 
A – MAANAVTAA – RUNGTAA VIDYALAY, BHARUCH – માનવતા – રુંગટા વિદ્યાલય – ભરૂચ – કોઈપણ ધર્મની સફળતા અથવા નિઓષ્ફળતા જો એને આપવી હોય તો ઓછામાં ઓછા ત્રણ પ્રશ્નો એ ધર્મની સામે કરવાના. પહેલો પ્રશ્ન એ કે એ ધર્મ માનવતાના કેટલાં કર્યો કરે છે? બીજો પ્રશ્ન એ છે કે એ શૈક્ષણિક પ્રવૃત્તિઓ કેટલી કરે છે? ત્રીજો પ્રશ્ન એ છે કે એ કેટલો ભાઈચારો-પ્રેમ વધારે છે? આ ત્રણે પ્રશ્નોના જવાબ જો હકારમાં આવે  તો તમે એમ માની શકો કે એ ધર્મ ખરેખર કલ્યાણકારી છે. પ્રત્યેક ધર્મને શાસ્ત્ર હોય છે. ધર્મ, શાસ્ત્ર વિનાનો હોતોજ નથી. શાસ્ત્ર એક પ્રકારનું બંધારણ છે. એ બંધારણથી આખો ધર્મ અને સંપ્રદાય ચાલે. શાસ્ત્ર મીણના નાક જેવું છે. એટલેકે એ ધર્મ શાસ્ત્રની વ્યાખ્યાને આધીન છે. મીણના નાકને જે તરફ વાળવું હોય એ તરફ વળી શકાય. એકજ શાસ્ત્રમાંથી જો ધર્મગુરુ ધારે તો ફરિસ્તા પેદા કરે, દેવદૂતો પેદા કરે, માણસો-ઇન્સાન પેદા કરે અને એજ શાસ્ત્રમાંથી ધર્મગુરુ જો ધારે તો શેતાન પેદા કરે, આતંકીઓ પરદા કરે. શાસ્ત્ર એનું એજ છે. વ્યાખ્યા કરનાર કેવો છે એ વાત મહત્વની છે. તમે આખી દુનિયાના લગભગ બધા શાસ્ત્રોનું અધ્યયન કરશો તો લાગશે કે બધામાં કંઇનું કંઈ સારું લખેલું છે. એકલું પિત્તળ સોનાના ભાવે લાંબો સમય વેચાય નહીં. પિત્તળને પણ જો તમારે સોનાના ભાવે વેચવું હોય તો એ પિત્તળમાં થોડુંક સોનુ તો ભેળવવુંજ પડે. એમ તમે કોઈપણ ધર્મ, કોઈપણ સંપ્રદાય લઈને બેસો તો એમાં થોડીક સારી વાતો તો ઉમેરવીજ પડે. વ્યાખ્યાતાજ મહત્વની ભૂમિકા કે એ એની સારી વાતને ગ્રહણ કરે કે નબળી વાતને ગ્રહણ કરે. તમે જે ધારો એ એમાંથી પેદા કરી શકો. તમે શાંતિ પેદા કરી શકો અને ધારો તો અશાંતિ-યુદ્ધ પણ પેદા કરી શકો. એટલે મુખ્ય વસ્તુ એ છે કે ધર્મગુરુ શાસ્ત્રનો ઉપયોગ કેવો કરે છે? એમાંથી વ્યાખ્યા કેવી કરે છે? @5.00min. એક બીજો મુદ્દો યાદ રાખજો. દરેક સમયે ધર્મગુરુઓ જુદી જુદી વ્યાખ્યાઓ આપતા હોય છે, એમાં એક મુખ્ય પણ બાકીની ગૌણ હોય છે. વર્ષો પહેલા આખો દેશ પશુબલિના નામે હિંસા તરફ વળી ગયો હતો. ધર્મગુરુઓએ કહ્યું કે જો તમારે ભગવાનને રાજી કરવા હોય તો એમને બલિદાન આપો. લોકોમાં પણ એક પ્રકારનો ક્રેઝ (ગાંડપણ) હોય છે, પછી એ ધાર્મિક હોય કે સામાજિક, આર્થિક હોય કે પછી કંઈ પણ હોય. તમે જોયું હશે કે હર્ષદ મહેતા પછી બધા શેરો ખરીદવા માંડયા. શિક્ષકોએ ભણાવવાનું બંધ કરી, કયો શેર કેવી રીતે, ક્યાંથી ખરીદવો એજ આખો દિવસ જોયા કરે. પછી બધા ન્હાઈ ઊઠ્યા. આશ્રમમાં આવા ન્હાઈ ઉઠેલા ત્રણ-ચાર માણસો વડોદરાથી આવ્યા અને કહ્યું, સ્વામીજી મારો તોયે તમે અને તારો તોયે તમે. આ બધાએ લાખો રૂપિયા ગુમાવી કંગાળ થઇ ગયા હતા. સ્વામીજીને કહ્યું કંઈ રસ્તો બતાવો. સ્વામીજીએ તરતજ બાજુમાં બેઠેલા છોકરાને કહ્યું મારા જુના ત્રણ-ચાર ડગલાં ઉપરથી લાવી આવ અને બધાને પહેરાવી દે. ના, ના, ના, એવું તો નહીં. સ્વામીજી કહે મારા પાસે તો એજ રસ્તો છે. મને જો શેર ખરીદતા આવડયું હોત તો હું બાવો શા માટે થાત? એમ એક સમયે આ દેશમાં એવો ક્રેઝ ચાલેલો કે બસ પશુઓ કાપો અને બલિ ચઢાવો એટલે ભગવાન રાજી થાય, એમ બહુ મોટી હિંસા થવા લાગી. એટલે એક બહુ મોટા ધર્મગુરુએ આપણને એક સુત્ર આપ્યું अहिंसा परमो धर्म. એક મુદ્દો લોકો નથી સમજતા કે જે નિર્દોષ, ઉપયોગી અને હિતકારી પશુઓ છે, જેનો નાશ થઇ રહ્યો છે, એના સામે આ સુત્ર આપેલું છે. પણ પછી તો લોકોએ એનો અતિરેક કર્યો કે પાણી પીવામાંએ પાપ છે. શ્વાસ લેવામાં, ન્હાવામાંએ પાપ છે કે આખું જગત બેક્ટેરિયાથી ભરેલું છે. સ્વામીજીએ રશિયામાં ટ્રેનમાં મુસાફરી કરી તો ચાર-ચાર દિવસ સુધી નહાવાનું નહિ મળે. @10.03min. ટ્રેન ચાલુજ હોય એટલે પેલું નાનું પાણીનું ટબ હોય એમાં રૂમાલ નાંખી, આખા શરીરને લૂછીને પંચ કરી લેવાનું. પણ પછી ભાન થયું કે રૂમાલથી શરીરને ઘસી-ઘસીને સાફ કરો તો વધુમાં વધુ હિંસા થાય, એટલે એક ટાઈમ હતો કે કોઈ મહાપુરુષે આપણને સુત્ર આપ્યું કે अहिंसा परमो धर्म પણ એ પરમો ધર્મ કરતાં-કરતાં આપણે છેક છેડે પહોંચી ગયા અને જોયું તો માણસ બિલકુલ તાકાત વિનાનો નમાલો થઇ ગયો, હવે એ ગુલામ ન થાય તો બીજું થાય શું? ધર્મનું કામ પ્રશ્નો ઉકેલવાનું છે, પ્રશ્નો ઉભા કરવાનું નથી. ધર્મ જો પ્રશ્નો ઉકેલતો બંધ થઇ જાય તો ચાલે, પણ ઉપરથી જો પ્રશ્નો ઉભા કરતો થાય તો એ ભાર રૂપ બની જાય. ધર્મને જો ભાર રૂપ બનતો અટકાવવો હોય તો હંમેશા એને પ્રશ્નો ઉકેલતો રાખવો જોઈએ. પ્રશ્નોના ઉકેલનું નામજ સાધના છે. તમે કેટલા ઉપવાસ કરો છો? તમે ડુંગળી ખાઓ છો? લસણ ખાઓ છો? એને કંઈ લેવા-દેવા નથી પણ તમે પ્રશ્ન ઉકેલો ને? વિધવાના પ્રશ્નો, ત્યક્તાના પ્રશ્નો, યુવાનોના પ્રશ્નો, બધા પ્રશ્નોજ પ્રશ્નો છે. તમે જો એ પ્રશ્નોને ઉકેલતા હોવ તો ધર્મને કંઈક સમજી શક્યા છો. એટલે જયારે પણ તમારે કોઈ ધર્મનું મૂલ્યાંકન કરવું હોય તો. પહેલામાં પહેલું જોવું કે એ ધર્મે માનવતા માટે શું કર્યું? કે એ ધર્મ માનવતા માટે શું કરી રહ્યો છે? એનાથી માનવતાને શું મળે છે? એ ધર્મે કેટલા આલીશાન મંદિરો બાંધ્યા, કેટલા સોનાના કળશો ચઢાવ્યા કે કેટલા ગજની ધજા ચઢાવી એ કશું મહત્વનું નથી. હા, એની જગ્યાએ એનું મહત્વ છે, પણ પ્રાણ હશે તો ખોળિયાની મહત્તા છે. આવનારો સમય, કયા ધર્મે કેટલા મંદિરો બાંધ્યા, કેટલી મસ્જિદો બાંધી, કેટલા ચર્ચો બાંધ્યા એની નોંધ નહિ લે, પણ એ નોંધ લેશે કે કયા ધર્મે કેટલા માનવતાના કામો કર્યા? શિક્ષણ માટે કેટલી સ્કૂલો ઊભી કરી? એની નોંધ લેશે. પચાસ વર્ષ પહેલા જે બારમું કરતાં એની આજે કોઈ નોંધ લેવા તૈયાર નથી. @15.05min. પ્રશ્નો દોડે છે અને એ પ્રશ્નોના સાથે એના સમાધાનો પણ દોડે છે. આજે બારમું વિગેરે અપ્રસ્તુત થઇ ગયું છે. હવે લોકો એને પ્રેત ભોજન કહે છે. સમયની સાથે પસ્તુતતા અને અપ્રસ્તુતતા રહેતી હોય છે. આજે ઇંગ્લેન્ડ   અમેરિકામાં કેટલાયે ચર્ચો તાળાં મારેલાં બંધ પડયાં છે. આપણે હિંદુઓ ખરીદીએ છીએ. ક્રિશ્ચિઅનોમાં એટલી ઉદારતા છે અને કહે કે ભલે હિંદુઓ મંદિર બનાવે, ભગવાનનું નામ તો લેવાયને? તમે ભારતમાં આવી કલ્પના ના કરી શકો કે કોઈ મસ્જિદ હિંદુ ખરીદે અને મૂર્તિ મૂકે કે કોઈ મુસ્લિમ મંદિર ખરીદે અને એમાં મસ્જિદ બનાવે. ક્રિશ્ચિઅનો આપણને સામેથી સાથ આપે ત્યારે આપણને એમ લાગે કે કોઈ જગ્યાએ કોઈ ઉદારતા જન્મી રહી છે. એટલે આવનારા પચાસ વર્ષો પછી તમે જોશો કે કોઈ એમ નહિ કહે કે તમે કેટલા મોટા યજ્ઞો કર્યા? આ અપ્રસ્તુત છે પણ ફરીથી આપણે એનો ઉભરો લાવી રહ્યા છીએ કે अश्वमेघ यज्ञ કરો. મેં એક ભાઈને પૂછ્યું કેમ? તો કહે વિશ્વશાંતિ માટે. તમારા ઘરમાં તો શાંતિ નથી અને આખી દુનિયાનો ભાર લઈને ચાલો છો. આ તો એક રિસર્ચનો વિષય છે કે જ્યાં જ્યાં આવા યજ્ઞો થયા, ત્યાં ત્યાં શાંતિ થઇ કે અશાંતિ? વર્ષો પહેલા શિહોરમાં આવો વિશ્વશાંતિ માટે યજ્ઞ થયેલો એ વિષે સાંભળો. એ યજ્ઞમાં દુલા ભાયા કાગને બોલાવેલા. ગજબનો કવિ છે. આવા કવિઓ નાભિમાંથી બોલતા હોય છે. કોઈની સહે-શરમ રાખ્યા વિના બોલે અને એજ ઈશ્વરની વાણી બને. એક સભામાં દૂઝણી ભેંસની વાત સાંભળો. @21.00min. કવિની અંદર એક ક્રાંતિ હોય છે. ઉપનિષદમાં લખ્યું છે, कविहि क्रांत द्रष्टा:, પરમેશ્વરનું નામ છે. પરમેશ્વરના જુદા જુદા નામ છે એટલે કવિની વ્યાખ્યા કરી છે, क्रांत द्रष्टा એટલે જેને માત્ર ભૂતકાળ નથી દેખાતો પણ આવનારા ૨૫-૫૦-૧૦૦-૨૦૦ વર્ષો દેખાય, એને કવિ કહેવાય. કવિ દુલા ભાયા કાગને એક મેળા ઉપર ઉતારો આપેલો અને ત્યાંથી પેલો મંડપ દેખાય. લાખો યજ્ઞ તણા ભડકે ભડકે, પેલા દીન જનોની ચિતા સળગે. કવિને તો આમાં ગરીબોની ચિતાજ દેખાય છે. પ્રશ્નો ઉકેલાતા નથી, પણ નવા-નવા ઉભા થાય છે. અત્યારે પગપાળા સંઘનો ક્રેઝ ચાલે છે કે ડાકોર જવું છે, અંબાજી જવું છે, વીરપુર જવું છે, ફલાણે જવું છે અને રસ્તા ઉપર ચાલવાની જગ્યા નથી. હરેક કિલોમીટરે ભજીયાં-ચા, ખીચડી-છાસની લારીઓ લાગી છે. આ એક ક્રેઝ છે. પહેલા આટલો પગપાળો ન હતો થતો. પગપાળા નીકળનાર લોકો ભલે એમની શ્રદ્ધા ભક્તિથી યાત્રા કરતા હોય, પણ પ્રશ્નો તો ઉભા ન કરે. ટ્રાફિકનો એક મોટો પ્રશ્ન ઉભો થયો છે. એટલે એક ટાઈમ હતો કે ત્યારે મહાપુરુષને કહેવું પડયું, अहिंसा परमो धर्म. એને આપણે એટલી છેવટમાં લઇ ગયા કે જીવવુંજ મુશ્કેલ થઇ જાય. આશ્રમમાં આવેલી એક સાધ્વીની વાત સાંભળો. સાધ્વી રેફ્રિજરેટરમાં રાખેલું દૂધ નથી પીતી. જો તમે બુદ્ધિથી વિચારો તો રેફ્રિજરેટરમાં મૂકેલું દૂધમાં ઓછામાંઓછા બેક્ટેરિયા હોય છે. @25.01min. સાધ્વીએ થોડી ખાંડ માંગી અને એને છાસમાં નાંખી. સ્વામીજીએ કહ્યું કે આ છાસ પણ ફ્રીઝમાંજ હતી. સાધ્વીએ કહ્યું અમારા દેખતાં ફ્રીઝમાંથી નથી કાઢી એટલે અમારા માટે એ ચાલશે. આને આચાર ના કહેવાય પણ લકીરના ફકીર કહેવાય. એમ આ अहिंसा परमो धर्म વાત મધ્યમાં ન રહી પણ એકદમ છેડા ઉપર પહોંચી ગઈ. આજે લોકોને કયા સુત્રની જરૂર છે? મારુ જો ચાલે તો હું લોકોને સૂત્ર આપું,  वीरता परमो धर्म. મહાભારત અને રામાયણ આખાં વીરતાથીજ ભર્યાં છે. વીરતાને અને અહિંસાને કોઈ વિરોધ નથી. બંને એક સાથે રહી શકે છે. હું ખાસ ભલામણ કરું છું કે તમારે ત્યાં કોઈ છોકરો પેદા થાય તો તમારે અપેક્ષા રાખવાની કે એ વીર બને, બહાદુર બને, દેશનું રક્ષણ કરે, ધર્મનું રક્ષણ કરે, સંસ્કૃતિનું, ન્યાયનું, ગરીબોનું, દુર્બળોનું રક્ષણ કરે. બધા ગુણો આપોઆપ આવી જશે. તમારા લેટર પેડ ઉપર છપાવજો अहिंसा परमो धर्म. અહિંસાની વાત હવે પુરી થઇ છે. અમારા ગામમાં છોકરાઓએ ભૂંડ યજ્ઞ કર્યો. એટલાં ભૂંડ-રોજ વધી ગયા કે ખેતીજ ના થાય. રોજ તો ઉપરનું ખાય પણ ભૂંડ અંદર ખોદીને મૂળિયાં સહીત ખાય જાય. આ પંજાબમાંથી આવે છે, એનીએ ખેતી શરુ થઇ ગઈ છે. અમુક જે શીખ જેવા દેખાતા લોકો ભૂંડ મૂકી જાય છે અને સમય આવ્યે પાછા પકડી જાય. આ રોડ ઉપર બધી હોટેલો છે, એમાં એજ વપરાય છે. આખું ગામ ભૂંડ પકડવા પહોંચી ગયું એમાં જૈનો પણ ખરા. તમે પ્રશ્ન ન ઉકેલો તો તમારો ધર્મ ચેતના વિનાનો થઇ જશે. ગાંધીજીએ આપણને સુત્ર આપ્યું, જન સેવા એજ પ્રભુ સેવા. એ અર્થમાં કે એ સમયમાં પ્રભુ સેવા બહુ થતી હતી કે આપનો ભગવાન જેટલું અને જેટલીવાર ખાય છે એટલું તો આખી દુનિયાનો કોઈ ભગવાન ખાતો નહિ હોય. સવારથી જે બાળભોગ શરુ થાય તે અડધો કલાકે ચાલ્યાજ કરતું હોય. @30.02min. મારે જો કેસરિયા દૂધ પીવું હોય તો કહું કે બહેન, ठाकुरजीके लिए केसरिया दूध ले आना. બધીજ બહેનો લઇ આવશે અને ઠાકોરજી બિચારા એટલા સજ્જન કે એક ટીપુએ પિતા નથી. એ તો બધું આપણેજ પીવાનું. આટલું બધું ભગવાનને સવારથી સાંજ સુધી ધરાવીએ છીએ પણ કોઈ ગરીબના પેટમાં , કોઈ અનાથના પેટમાં એક દાણોયે ના જાય.એટલે પેલા કવિએ (કરસનદાસ માણેક) આક્રોશ લખવો પડયો, તે દિન આંસુ ભીના રે હરિના લોચનિયાં મેં દીઠાં. પેલો થાળ ધરાવનાર કહે છે, મારો ભગવાન કેટલો ખુશ છે, તો પેલો કવિ કહે છે કે જો, જો તારો ભગવાન રડી રહ્યો છે. એ થાળના બધા પડીકા બાંધવાના છે અને એનો ભૂકો પણ કોઈ ગરીબના પેટમાં જવાનો નથી. એટલે ગાંધીજીએ સુત્ર આપ્યું, જન સેવા એજ પ્રભુ સેવા. સેવા શું કરવાની? અહીંયા કેટલાયે લોકો ભૂખે સુઈ જાય છે, કેટલાયે પાસે ઓઢવાના ધાબળા નથી, કોઈ વિદ્યાર્થીને ફી ભરવાના પૈસા નથી, કોઈ વિધવાને સાડી નથી. આ તમારો ભગવાન છે, એને કંઈક આપ. એની અસર થઇ. જયારે પણ કોઈ ઊંચી જગ્યાએથી કોઈ વાક્ય નીકળે તો એની અમુક ટાઈમ સુધી તો અસર રહેતીજ હોય છે. એટલે તમારે મૂલ્યાંકન કરવાનું કે તમે કેટલા માનવતાના કામો કર્યા? કેટલી પ્રેરણા આપી? ચારે તરફ લોકો દુઃખી છે, તો એ દુઃખી માણસો માટે ધર્મ શું કરે છે? જો એ ધર્મ કશું ન કરતો હોય  તો ભલે એ છપ્પન ભોગ ધરાવતા હોય, છપ્પન ગજની ધજા હોય, આલીશાન મંદિર હોય, ચમકદાર ગ્રેનાઈટના પથ્થરો હોય પણ એ એકડા વિનાના મીંડા છે. પણ ઘાસની ઝૂંપડી હોય અને ત્યાં કોઈને રોટલો મળતો હોય, કોઈનું પેટ ઠરતું હોય તો એ માનવતા વિનાના ભવ્ય મંદિરો કરતાં અનેક ઘણું સારું કામ કરે છે. પણ આવા મંદિરોમાં તો પૈસાદારોના હાથ પકડી પકડીને જમાડે છે, જેને પહેલેથીજ ડાયાબિટીઝ થયો છે. કેમ? ધર્મસ્થાનો કોમર્સીઅલ થઇ ગયા. કોણે કેટલું આપ્યું? શું આપ્યું? એના આધારેજ નિર્ણયો કરવાના. ભરૂચમાં તો દર વર્ષે રેલ આવતીજ હોય છે અને તમારો બંગલો ઊંચો છે તો રેલમાં ફસાયેલાને આસરો આપજો. @35.00min. પણ જે માણસને વાંસડા ઊંચા કરીને, નાના છોકરાઓને લઈને રાત્રે ભાગવું પડે છે, તમે કદી એની કલ્પના કરી કે એનું શું થતું હશે? કેવી રીતે એ જીવતો હશે? બહુ સરળ સમાધાન ખોળી કાઢ્યું કે પૂર્વના કર્મો બધા ભોગવે છે. આ સમાધાનોએ એવડો મોટો અનર્થ ઉભો કરી દીધો કે તમે માનવતા તરફ ન વળી શક્યા. કારણકે લોકોએ કહ્યું એને ભોગવી લેવા દો. પૂર્વના કર્મોના નામે લોકોને ગુમરાહ કરવામાં આવ્યા. એક વૃદ્ધ સજ્જન આશ્રમમાં આવે એની વાત સાંભળો. આ શરીર, આ શરીર એમ વેદાંતની ભાષામાંજ વાત કરે. આત્મા અને અધ્યાત્મ સિવાયની કોઈ વાત ના કરે. મેં ખાધું, હું આવ્યો એવું ના કહે પણ આ શરીરે ખાધું, આ શરીર આવ્યું એવીજ વાતો કરે. કારણકે હું તો આત્મા છું, આ શરીર કોઈ કાળમાં નથી. એવા એક દંડી સ્વામી પણ આશ્રમમાં આવેલા. થોડી વાર બેઠા પછી કહ્યું, આ શરીરને ખજૂર ખાવું છે, એટલે એને ખજૂર આપ્યું. પછી કહે, ખજૂરમાં ઘી ખાવું છે, એમને ઘી આપ્યું. પછી સ્વામીજીએ ટપાલમાંથી એક ટાંકણી કાઢીને જરા અડાડી તો ચમક્યા !! ડોળા કાઢવા લાગ્યા. સ્વામીજીએ કહ્યું, તમને નહિ, આ શરીરને. કદી આવું અધ્યાત્મ માનશો નહીં. પેલા વૃદ્ધને આખા શરીરે દાદર થઇ અને લવુર-લવુર કરે. એટલે સ્વામીજીએ આશ્રમના દવાખાનામાંથી દવા લેવા કહ્યું તો કહે ના, હોં, આ બધી જીવાત ગયા જનમના લેણિયાત છે. જો એમને હું મારું તો મારે એને બીજા જનમમાં કરડાવવા પડે. એટલે એમને કહું છું, કરડો, મને કરડો. ફરી મહિના-બે મહિના પછી આવ્યા તો શરીર બધું ફદફદી ગયેલું. સ્વામીજીએ કહ્યું દવા કરો. તો કહે તમે આજ્ઞા કરો તો દવા કરાવું એટલે જીવાત મરવાનું પાપ સ્વામીજીને લાગે. કચ્છમાં લોકોની બહુ મદદો આવી, કેમકે હવે માનવતાની વાત લોકોને ગળે ઉતરી રહી છે. ખાવાપીવાનું અને કપડા વિગેરેના ઢગલે ઢગલા થઇ ગયા. @40.09min. કચ્છમાં એક સાધ્વીબેનની વાત સાંભળો કે એટલું બધું ચવાણું આવેલું કે જગ્યાના અભાવે સંડાસ અને બાથરૂમમાં ભરી દીધું. લોકો કહે, ખવડાવોને, પણ કોઈને આપે નહિ અને રાત્રે બધું પૂર્વાશ્રમના ઘર ભેગું કરી દે. સાધુઓ માટે એક બહુજ મોટી તકેદારી મુકેલી છે કે સાધુએ એના પૂર્વાશ્રમ જોડે સંબંધ રાખવો નહીં. પણ લોહીની સગાઇ બહુ પ્રબળ હોય છે. ઉદાહરણો સાંભળો. લોકોએ પોતાના છોકરાઓને ગાદીએ બેસાડી દીધા. કોઈએ પોતાના ભત્રીજાઓને બેસાડી દીધા તો કોઈએ પોતાની ભત્રીજીને બેસાડી દીધી હોય કે પછી તે યોગ્ય હોય કે નહીં? વૃદ્ધાવસ્થામાં આવો મોહ થતો હોય છે. આ મોહન કારણે પછી એ સંસ્થા તૂટી પડતી હોય છે, એટલે એમ ગુણ પૂજાની જગ્યાએ વંશ પૂજા થઇ જતી હોય છે. છેલ્લે એનું પતનજ થતું હોય છે. એટલે પહેલો પ્રશ્ન છે કે એ ધર્મ માનવતાના કેટલા કામો કરે છે? દંતાલી આશ્રમમાં હિંદુ, મુસ્લિમ, ખ્રિસ્તી કોઈ પણ આવે એને એક સરખું ભેદભાવ વિના અનાજ આપવામાં આવે છે. ઘણા લોકોએ દબાણ કર્યું કે આ મુસલમાનોને નહિ આપવાનું. સ્વામીજી કહે, એ ગરીબ છે અને હું તો ફક્ત માણસોજ જોઉં છું. અમે જોઈ લઈશું એમ કહીને સ્વામીજીને ચેલેન્જ આપેલી. ઘણા લોકો ધર્મ કરે પણ ટીલું જોઈને. કે આપણો હોય એનેજ આપવાનું. એ માનવતા ના કહેવાય પણ સાંપ્રદાયિકતા કહેવાય. મોગલો સાથે શીખોનું યુદ્ધ થયેલું ત્યારે એક સૈનિક ભાઈ કનૈયાએ ઘાયલ થયેલા મુસલમાન સૈનિકોને પણ પાણી પાયેલું. ગુરુ ગોવિંદસિંહને ખબર પડી ત્યારે ભાઈ કનૈયાને છાતી સાથે લગાવી દીધો. આ ઇન્સાનિયત છે, માનવતા છે. મરી ગયેલા માણસ સાથે ભેદ ના થાય કે આ હિંદુ છે કે મુસલમાન? વિવેકાનંદ અમેરિકા ગયા અને જોયું કે આ ક્રિશ્ચિયન લોકો આખી દુનિયાને દવા, અનાજ, કપડાં વિગેરે આપે છે. ૨-૫ કિલો અનાજ આપે એટલે માણસ ડાયલામાંથી ડેવિડ થઇ જાય છે. સિદ્ધપુરમાં વિશ્વ હિંદુ પરિષદનું એક સંમેલલ ભરાયેલું, એ સમયે કુંભમેળો પણ ભરાવાનો હતો. અને ત્યારે એ કુંભમેળાનો ખર્ચ ૮૦૦ કરોડ રૂપિયા હતો. અત્યારે તો ૩૦ અબજ રૂપિયા ઉપર થાય છે. @45.04min. સ્વામીજીએ કહ્યું, આપણે બધા કુંભમેળામાં ૮૦૦ કરોડ રૂપિયા ખરચવાના છીએ અને પાંચ પકવાન જમવાના છીએ, તો એ કુંભમેળો બંધ કરો અને એ ૮૦૦ કરોડ દુકાળમાં જ્યાં ડાયલો ડેવિડ થઇ જાય છે અને મણિલાલ મેથ્યુ થઇ જાય છે ત્યાં અનાજ આપવા ખરચો તો ખરેખર એ સાચો કુંભમેળો થશે. લોકોને ખુબ ગમ્યું, ખુબ તાળીઓ પાડી અને પેપરવાળાએ બીજા દિવસે મોટું હેડિંગ આપ્યું પણ અમારા ગુરુ લોકોને ના ગમ્યું. આપણે ના જાગ્યા. આજે એને ૨૫-૩૦ વર્ષ વીતી ગયા, હવે આંખ ઊઘડી છે, પણ ઘણું મોડું થઇ ગયું છે. સ્વામીજીએ એક પુસ્તક લખેલું કે આ છેલ્લી ટ્રેન છે અને એ આપણે ચૂકી ગયા. આપણે માનવતા તરફ ના વળ્યા, તો આપણે કઈ તરફ વળ્યા? આપણે બ્રહ્મ ભીજ્ન તરફ વળ્યા. સ્વામીજીની ચોરાસી જમવાની વાત સાંભળો. સ્વામીજીએ કહ્યું કે કોઈ આખા ગામની વિધવાઓને ભેગી કરીને એમને  જમાડવાની વાત તો કોઈ કરતુંજ નથી. કેમ? આખું દાન વર્ણલક્ષી થઇ ગયું. એના પરિણામો આપણે ભોગવી રહયા છીએ. જ્યાં વેક્યુમ થયું ત્યાં પેલી મિશનરી આવે. એ મિશનરી આજે કામ કરે છે અને ત્યારે પણ કરતી હતી. આપણે પણ કરી શક્યા હોત પણ આપણે શુદ્રો, દલિતોને કહ્યું, દૂર રહો-દૂર રહો, એનાજ પરિણામો આજે આપણે ભોગવી રહ્યા છીએ. મારો એક ઓળખીતો છે, એ મહા ઉસ્તાદ છે. આ ભાઈ કોઈપણ તીર્થક્ષેત્રમાં જાયત્યાં પેલા સાંભળે એમ ઉતરતાની સાથેજ ડોલરની વાતો કરે, એટલે તરતજ VIP સગવડ મળવાની શરુ થઇ જાય. હું તમને એક ખાસ વાત કરું, બધે ભેદભાવ કરજો પણ ધર્મસ્થાનમાં, મંદિરમાં અને એમાંએ જમવામાં કદી ભેદભાવ કરશો નહીં.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

જન્માષ્ટમી 

JANMAASHTAMEE – જન્માષ્ટમી 
 
Inline image
AUGUST 14, 2017
A – SHREE KRISHNA PRAAGATYA – BHADARAN – શ્રી કૃષ્ણ પ્રાગટ્ય – ભાદરણ – સ્વર્ગસ્થ ચુનીભાઈ ભુલાભાઇ પટેલની પુણ્ય સ્મૃતિમાં આપેલું પ્રવચન – કથાના બે મુખ્ય પાત્રો હોય છે, એક વક્તા અને એક શ્રોતા. વક્તા અડધું બોલે છે અને શ્રોતા એના પાસે અડધા ઉપરનું બોલાવે છે. વક્તૃત્વ પ્રેરણાથી આવતું હોય છે.સામે બેઠેલો વર્ગ જો પ્રોત્સાહન આપે તો ગાનારને, બોલનારને એક પ્રકારનું તાન ચઢે, રસ ચઢે છે. જો એનું હૃદય ઠરે, જો એનો આત્મા તૃપ્ત હોય, જો એનું મન તૃપ્ત હોય તો ગાય જેમ પારો મૂકે અને વાછરડાના ઉપર વ્હાલ કરીને મુકેલા પારામાં પવાલી ભરીને દૂધ આપે એમ વકતા છે, ગાયક છે, એનું હૃદય પણ જો ઠરે, એનો આત્મા પણ જો પ્રસન્ન હોય તો અંદરથી પરાવાણી નીકળે. કોયલને કોઈ કહેવા નથી જતું કે તું ટહુકા કર, પરંતુ એ ટહુકા કર્યા વગર રહી નથી શકતી. એમ વક્તા પોતે નથી બોલતો, પણ શ્રોતા એને બોલાવે છે. વક્તાની અંદર તો પરા, પશ્યન્તિ, માધ્યમ અને વૈખરી એમ ચાર સ્તરની વાણી હોય છે. @5.02min. પોતાનું હૃદય ઠરે, મનની ઊર્મિઓ જાગે એટલે આપોઆપ અંદરથી એક ધોધ-પ્રવાહ નીકળતો હોય છે. શુકદેવ અને પરીક્ષિત એકબીજાને પ્રાપ્ત કરીને કૃતકૃત્ય થયા. જો એ બંને ન મળ્યા હોત તો આપણને આ ભાગવત ના મળ્યું હોત. એટલે જેટલું શ્રેય શુકદેવને મળે એટલુંજ શ્રેય પરીક્ષિતને પણ મળે. પરીક્ષિતની જગ્યાએ કોઈ ઊંઘણસી કે કોઈ આંટીઘૂંટી રમનારો માણસ બેઠો હોત તો આ ભાગવત ના મળ્યું હોત. બંને એકબીજાને જોઈને બંનેની પરાવાણી નીકળે. એટલે सुख मुखात गलितं – આ શુકન મોઢામાંથી પડેલું એક પાકું રસફળ છે. જેના નશીબમાં હોય એ પીલો, ફરી ફરીને આ રસ પીવાનો મળશે નહિ. આ તો પરમેશ્વરે બહુ દયા કરી કે મૃત્યુના ઉપર પડદો પડી દીધો, એટલે હું રાજી છું, તમે રાજી છો એટલે બધા આપણે આનંદમાં રહીએ છીએ. બાકી કાલે મૃત્યુ થવાનું છે, એવી ખબર પડે તો અત્યારથીજ મરી જઈએ. આપણે ભાગવતના છેલ્લા ભાગને મહત્વ આપીએ છીએ, જેને આપણે શ્રી કૃષ્ણ ચરિત્ર કહીએ છીએ. એમાં વૈષ્ણવોનીજ વાત છે. એનું રહસ્ય બે ધરી તલવાર જેવું છે. એમાંની પહેલી ધાર કૃષ્ણને પુરેપુરો બદનામ કરનારી છે અને બીજી ધાર કૃષ્ણને પૂર્ણ પરબ્રહ્મ પરમાત્મા અખંડ સચ્ચિદાનંદ ઘન બતાવનારી છે. દુર્ભાગ્યવશ ભાગવત સાંભળનારા અને વાંચનારા તો ઘણા હોય છે પણ એ બીજી ધારા તરફ ધ્યાન નથી આપતા. આપણે આ બીજી ધારા ઉપર થોડું ધ્યાન આપવાનું છે. એના રહસ્યોને જાણવા અને પામવાનો પ્રયત્ન કરીએ તો હું માનું છું, એમાં લખ્યું છે, इति परमहंस्याम संहितायाम કે આ પરમહંસોની સંહિતા છે. જરા કલ્પના કરો કે પેલો જે પરીક્ષિત છે, જેના મૃત્યુનો પાંચમો દિવસ ચાલી રહ્યો છે અને મરવાના બેજ દિવસ બાકી છે ત્યારે એને ગોપીઓની લીલા સંભળાવવાની શી જરૂર? અહીં તો ૧૬૦૦૦ ગોપીઓની કથા છે અને એક મુમૂર્ષુ મરવાની તૈયારીમાં પડેલો જે વ્યક્તિ છે, એને સંભળાવવાની છે તો એમાં કંઈ રહસ્ય છે. આવો, આપણે એની શરૂઆત કરીએ. કંસ અને દેવકી બંને સગા ભાઈ અને બહેન. દુનિયામાં ભાઈ અને બહેન તો મળશે પણ ભાઈ અને બહેનની સંસ્કૃતિ દુનિયામાં મળશે નહીં. આ એક હિંદુ સંસ્કૃતિ મુખ્યતઃ:એવી છે કે જેમાં ભાઈ અને બહેન બંને છે. એમાંએ પાટીદારોની અંદર તો મોસાળું ભરવાનું, ભણેજાની જરૂરિયાત નિભાવવાની એમ ઠેઠ સુધી ચાલ્યા કરતું હોય છે, એટલે એમ એને ઢૂંસડા ખેંચવા પડતા હોય છે. @10.04min. એ કેટલાયેના ઢૂંસડા ખેંચતો હોય છે. ધોરીભાઈનો અર્થ સાંભળો. એટલે ભાઈ અને બહેનની જે સંસ્કૃતિ છે, એ ભારતમાં બહુજ સમજણ પૂર્વકની જોવા મળે છે કે જેથી સ્ત્રી જાતમાં એક પવિત્ર દ્રષ્ટિ રહી શકે. એટલે વિવેકાનંદે અમેરિકામાં જયારે સંબોધન કર્યું, બહેનો અને ભાઈઓ ત્યારે લોકોને નવાઈ લાગી કે અહીં તો લોકો કોઈને બહેન કહેતુંજ નથી.આ સંસ્કૃતિના પાયાનો ભેદ છે. એટલે પેલો કંસ પોતાની બહેનને કેટલાંયે દિવસ પોતાના મહેલમાં રાખ્યા પછી બહેનને વિદાય આપે છે અને ભાઈ ઉમળકાભેર ઘરની સારી-સારી વસ્તુઓ ભેટ આપે છે. હાથી, ઘોડા, દાસીઓ આપે છે કે મારા ઘરમાં ઢગલા છે, પણ મરી બહેન દુઃખી થાય એ નથી જોવું. આ પ્રાચીન કાળની વાત છે પણ આજે હજી એજ વાત ચાલુ છે. માંનું મન દીકરીમાં હોય અને દીકરીના મનમાં હંમેશા માં હોય છે. માંને જરાક કંઈ થયું હોય તો એ પોતાનું અડધું કામ મૂકીને દોડતી આવે અને દીકરીને કંઈ થયું હોય તો માં દોડતી જાય. એનું નામ તો સંયુક્ત જીવન છે, કૌટુંબિક જીવન છે. એટલે આપણે ત્યાં માત્ર પતિ-પત્નીનું જ રૂપ નથી પણ ભાઈ-બહેનનું પણ રૂપ છે. એમાં સ્ત્રી જાતિની પવિત્રતા અને પુરુષ જાતિની નિર્મળતા આ બંને એક જગ્યાએ ભેગા થાય છે. ઇતિહાસ જોજો, એક રાણી સામેના રાજા ઉપર રાખડી મોકલાવે અને કહે કે હું તારી બહેન છું, તો એ રાજા એના પતિ ઉપર આક્રમણ ના કરે. ઇતિહાસ આખો બદલાઈ જાય. એક ટાઈમ હતો જયારે ધરમની બહેન હતી અને ધરમનો ભાઈ હતો, એનો પણ ઇતિહાસ છે. કંસે એની બહેનને ઢગલાબંધ આપ્યું. બહેનને પૈસો મળે એનો એટલો આનંદ ના થાય કે જેટલો આનંદ એને સાસરાની અંદર છાતી કાઢીને પગ મૂકીને ઉભા રહેવાની હિમ્મત આવે કે મારા પિયરિયાં જેવા તેવા નથી. એનામાં એક હિમ્મત આવે, એક શક્તિ આવે. એટલે પેલી બહેન દેવકીને આનંદ છે, કંસને આનંદ છે, સૌને આનંદ છે. દેવકીને રથમાં બેસાડીને જ્યાં વિદાય કરવાનો પ્રસંગ છે, ત્યાં તો આકાશમાં ગડગડાટ થયો, સૌની નજર આકાશ તરફ ગઈ. એક ચિત્કાર કરતો અવાજ આવ્યો, કંસ તને ખબર છે, તારી બહેનનો આઠમો ગર્ભ તારો કાળ થશે, તારો નાશ થશે? બસ, અહીંથી સંસારની બીજી બાજુ શરુ થઇ. એક બાજુમાં હરખ છે, ઉલ્લાસ છે, ઉત્સાહ છે, એક-બીજાને રાજી કરવાની વૃત્તિ છે. आत्मनस्तु कामाय सर्वं प्रियं भवति, नवारे पत्यु कामाय पतिप्रियो भवति, आत्मनस्तु कामाय पतिप्रियो भवति, जायाये कामाये जाया प्रिया भवति, आत्मनस्तु कामाय जाया प्रिया भवति. ઉપનિષદમાં યાજ્ઞવલ્કય એક બહુ સમર્થ ઋષિ છે. @15.00min. જેને સન્યાસ લેવો છે, પણ એની બે પત્નીઓ છે. એની પત્ની કાત્યાયિનીને બધી મિલકત આપી દે છે પણ બીજી પત્ની મૈત્રેયી આત્માનું કલ્યાણ કરવા એની સાથેજ આવે છે. જેને શૃંગાર જોઈએ એને શૃંગાર મળે તો રાજી થાય અને જેને વૈરાગ્ય જોઈએ એને વૈરાગ્ય મળે તો રાજી થાય. પછી યાજ્ઞવલ્કયે મૈત્રેયી આગળ બ્રહ્મ વિદ્યાની ચર્ચા કરી છે, તે સાંભળો. પતિમાંથી પત્નીને સુખ મળે છે એટલે પતિ વહાલો લાગે છે પણ એજ પતિ જો ક્લેશદાયી થઇ જાય તો કાચ વાટીને ખવડાવે, ઝેર પીવડાવી દે, વગર મોતે મારી નાંખે, એટલે પતિમાં પ્રિયતા નથી. પતિ સુખ મેળવવા એને ઇચ્છિત વસ્તુઓ આપે છે એટલે પત્ની પતિને સુખ આપે છે. પણ જે દિવસે એ પત્ની દુઃખદાયી થશે, અડચણરૂપ થશે, વિઘ્નરૂપ થશે એ દિવસે એને પ્રાઈમસ મૂકીને મારી નાંખશે. પછી લોકોના આગળ ઢોંગ કરશે કે બળી મરી, દાઝી ગઈ, અકસ્માત થઇ ગયો, એમ એનું કાશળ કાઢી નાંખશે. મૈત્રેયી, કોઈ પતિ પ્રિય નથી, કોઈ પત્ની પ્રિય નથી, પણ સુખ પ્રિય છે. જ્યાં સુધી માણસને સુખ મળતું હોય ત્યાં સુધી માણસને સુખ વહાલું લાગતું હોય છે. પણ જયારે એ સુખ અપાતું બંધ થાય અને દુઃખ મળવાનું શરુ થાય, એટલે માણસમાં કોઈ પ્રિયતા રહેતી નથી. માટે મૈત્રેયી, આખી જિંદગી ગમે તે કર્યું હોય પણ વૃદ્ધાવસ્થામાં તો પરમેશ્વર તરફ ધ્યાન આપવુંજ જોઈએ. આજ નિયમ શ્રી મદ ભાગવતની જે કૃષ્ણ ચરિત્રની ઉથ્થાનિકા છે, એમાં બિલકુલ બરાબર બંધબેસતી થઇ ગઈ. આકાશવાણી થઇ એટલે કંસની આંખ બદલાઈ ગઈ. જે આંખમાંથી અમૃત ઝરતું હતું એમાંથી નાની, લાડકી, વ્હાલી બેન માટે ઝેર ઉભરાતું થઇ ગયું. કંસે તરતજ દેવકીનો ચોટલો પકડયો અને રથમાંથી એને નીચે પછાડી અને તલવાર કાઢી એના ટુકડા કરવા તૈયાર થઇ ગયો. લોકો હાહાકાર કરી ઉઠયા, અરેરે !! આ શું કરી રહ્યા છો? સ્ત્રી હત્યા અને એ પણ સગી બહેનની હત્યા. લોકોએ ઘણા પ્રયત્નો કાર્ય પણ એને સમજાવી ના શક્યા. मूरख हृदय न चेत, जो गुरु मिलइ बिरंचि सम. મૂરખ માણસને કોઈ બ્રહ્મા આવીને ઉપદેશ આપે તો પણ એને જડતા દૂર ન થાય અને એમાં ચેતના ના આવે તે નાજ આવે. @20.04min. વસુદેવ વચ્ચે પડયા. વસુદેવમાં વ્યહવાર કુશળતા હતી. એણે કહ્યું, કંસ આ મહાપાપ છે, લોકો તારી નિંદા કરશે, તને બહેનનો હત્યારો કહેશે. પછી એ કંસ સાથે સંધિ કરે છે કે હું તને દેવકીનો આઠમો બાળક આપી દઈશ. પછી તો તને કંઈ વાંધો નથી ને? કંસને વાત તો બરાબર લાગી પણ કોઈએ એને કાન ભમ્ભેરણી કરી કે આઠમો કોને કહેવો? ક્યાંથી ગણવો? એટલે કંસે એક પછી એક બધાજ બાળકો આપવા પડશે એમ કહ્યું અને તમારે બંનેએ મારી જેલમાં રહેવું પડશે. એટલે કંસે તોતિંગ જેલમાં વસુદેવ અને દેવકીને પુરી દીધાં. એક પછી એક પુત્રો થવા લાગ્યા. પહેલો પુત્ર થયો એને આકાશમાં ઊંચો ઉછાળ્યો અને પથ્થર ઉપર એના પગ પકડી પછાડયો એટલે એના છોતરે છોતરાં નીકળી ગયા. ખડખડાટ હાસ્ય કરીને ચાલ્યો ગયો. બે થી છ બાળકો સુધી બધાની એવીજ ગતિ કરી. જયારે સાતમો બાળક જન્મવાનો હતો ત્યારે અંત: પ્રેરણા થઇ અને એને દેવકીના ગર્ભ માંથી રોહિણીના ગર્ભમાં મૂકી દેવામાં આવ્યું, આ વસુદેવની બીજી પત્ની છે અને એ એના ઘેર છે. પછી એમ કહેવામાં આવ્યું કે અધૂરા માસે ગર્ભપાત થયો છે. એટલે કંસે સમજી મન વળી લીધું. પેલો બાળક રોહિણીને ત્યાં જન્મ્યો અને એનું નામ બલરામ પડયું. એનું બીજું નામ સંકર્ષણ પણ છે, કારણકે એનું ગર્ભમાંથી કર્ષણ થયું હતું. હવે આઠમા ગર્ભની વારી આવી. દેવકીને છેલ્લા દિવસો જઈ રહ્યા છે અને દેવકીની ચિંતાનો પર નથી. વસુદેવ પણ મોઢું ઉતારીને બેઠેલા છે. પુરુષ નમાલો થયો છે. @25.22min. જેના સાત બાળકો આ રીતે નષ્ટ થયા હોય, એ માંની તમે કલ્પના કરી શકો છો? એના અંદર શું વિતતું હશે? દુનિયાના ઇતિહાસમાં જોજો, જયારે જયારે પણ કોઈ જગ્યાએ ક્રાંતિ થઇ છે તો એના મૂળમાં સ્ત્રી હોય છે અને એ નમાલા પુરુષને જગાડતી હોય છે. या देवी सर्व भूतेषु शक्ति रूपेन संस्थिता, क्रांति रूपेन संस्थिता, नमस्तस्ये नमस्तस्ये नमस्तस्ये नमो नम: દેવકીએ કહ્યું, તમે ચૂડીઓ પહેરો, કેમ તમે કંઈ પ્રયત્ન કરતા નથી? રાત્રે બાર વાગ્યાની તૈયારી હતી, કાળી ગડગડાટ કરતી મેઘલી રાત હતી, જમુનાજી ઘુઘવાટા લઇ રહી હતી, બધે જળ બમ્બાકાર છે અને એજ સમયે ભગવાન શ્રી કૃષ્ણનો પાદુર્ભાવ થયો, પ્રગટ થયા. કૃષ્ણ કનૈયા લાલકી જય. પાદુર્ભાવ થતા પહેલાં વસુદેવ આજે વીર-મર્દ બન્યો હતો. એને થયું કે ગમે તે ભોગે મારે આ બાળકને આજે બચાવવું છે. જોયું તો પેલા પહેરો ભરનાર ઊંઘી ગયેલા હતા. હાથ લાંબો કરીને ચાવી ખેંચી, જરા હિમ્મત આવી, જુસ્સો આવ્યો, સાહસ આવ્યું અને દરવાજો ખોલ્યો અને દેવકીને કહ્યું તારા બાળકને લઇ જાઉં છું. સામા કિનારે મારા મિત્રને આપી આવીને તરત પાછો ફરીશ. એમ કહી, ટોપલામાં બાળક મૂકી ગાઢ અંધકારમાં નદી પાર કરવા નીકળી પડયા. વસુદેવ આજે મર્દ બન્યો છે. જયારે તમારું મનોબળ દ્રઢ હોય, તમારો સંકલ્પ દ્રઢ હોય એટલે પરમેશ્વર हिम्मते मर्दा तो मददे खुदा આપોઆપ તમારી વ્હારે આવે છે. એટલે વસુદેવ જમુનાજી પાર કરી મિત્ર નંદને ત્યાં પહોંચી ગયા. ભાગવતકારે જે એનું રૂપ આપ્યું છે, એમાં જમુનાજી પાર કરતી વખતે શેષનાગ ફેણ ધરી રહ્યા છે. વસુદેવ મિત્ર નંદને રાત્રે જગાડે છે અને કહ્યું આ મારુ આઠમું બાળક છે અને અત્યારે હું જેલમાંથી આવ્યો છું. નંદ, હું અભાગી છું. છતા બાળકે પણ હું બાળકનું સુખ નથી લઇ શકવાનો. આ બાળક જો સવારે કંસ જોશે તો એને માર્યા વગર નહિ રહે. માટે તું એને ઉછેર. હું દૂરથી જોઈને રાજી થઈશ. તું આ બાળકને લઇ લે અને પોતાનો બાળક કરીને રાખ. @30.05min. અને તારા પાસે કોઈ બાળક હોય તો આપ, તો હું ત્યાં જઈને મૂકી દઉં. .નંદે કહ્યું હમણાં બે-ચાર કલાક પહેલાંજ મારા ઘરમાં પ્રસુતિ થઇ છે. જશોદા ઘસઘસાટ ઊંઘે છે એને ખબર નથી કે શું થયું છે. દીકરી થઇ છે અને એ દીકરી હું તને હમણાંજ આપી દઉં છું. વાસુદેવ દીકરી એજ ટોપલામાં લઇ, એજ મુસળધાર વરસાદમાં પાછા આવ્યા ત્યારે જોયું કે આખું જેલખાનું ઘસઘસાટ ઊંઘી રહ્યું છે. વાસુદેવ ચુપચાપ અંદર આવ્યા અને પેલી બાળકીને મૂકી દીધી. દેવકીને કહ્યું, તારું બાળક હવે સુરક્ષિત છે. આ બાળકીને પોતાની માની લે. દેવકીનેએ બાળકીને છાતી સાથે ચાંપી દીધી. સવાર થયું એટલે વાસુદેવે જેલરને કહ્યું, જાઓ કંસને ખબર કરો કે આઠમું બાળક જન્મ્યું છે. કંસ તો ધમપછાડા કરતો આવ્યો, જેલનું કેદખાનું ખોલાવ્યું અને દેવકી પાસે આવ્યો ત્યારે દેવકીએ કહ્યું ભાઈ, આ મારુ  છેલ્લું બાળક છે, હવે પછી મારે બાળક થવાનું નથી. કંસ કહે મારે આ છેલ્લું બાળકજ જોઈએ છે. કંસે બાળકીને કહોંચાવી લીધી અને એને નીચે પછાડવા ગયો ત્યાં તો પેલી બાળકી આકાશમાં ચાલી ગઈ. ખડખડાટ હસ્તી હસ્તી બોલતી ગઈ કંસ, તું મને શું મારવાનો હતો તને મારનારો તો વ્રજમાં કિલકિલાટ કરી રહ્યો છે. પછી તો કંસ વિલે મોઢે પાછો ફર્યો. દેવકી અને વસુદેવને છુટા કર્યા. પણ મનમાં એક ડર પેસી ગયો કે નક્કી કોઈ જન્મ્યું છે. અહીંની વાત અહીં રહેવા દો, આગળની વાત પછી કરીશું. રહસ્ય – પણ હું તમને ખાસ વાત કરું છું કે આગળની ઘટના સાંભળતા પહેલા નક્કી કરો કે આ આખી ઘટના કોઈ વાસ્તવિક ઐતિહાસિક ઘટના છે, કે આ ઘટનાના મૂળની અંદર વ્યાસજી કોઈ પરમહંસોના ગૂઢ રહસ્યો મુકવા માંગે છે? અને જો એવું હોય તો પેલા મુમૂર્ષુ પરીક્ષિતને સંભળાવો એ બરાબર છે. જરા વિચાર કરો કે જયારે આકાશવાણીએ કહ્યું કે કંસ દેવકીનો આઠમો બાળક તારો કાળ જન્મશે તો આકાશવાણીને આટલી બધી ઉતાવળ કેમ આવી ગઈ? સાત બાળકો ખોટાં મારી નાંખ્યા ને? અને એ આકાશવાણી કોઈ રાક્ષસની વાણી તો નહીંજ હોય ને? એ દૈવી વાણીમાં વગર જોતા સાત બાળકોનો નાશ કરાવી દીધો. બીજું કંસે આકાશવાણી સાંભળ્યા પછી બંનેને સાથે રાખવાની ભૂલ કેમ કરી?વસુદેવને કહી દેવાનું હતું કે, જાઓ ચરોતરમાં ઘણી કન્યાઓ છે, કોઈ એકને પરણી લેજો, હવે મારી બહેનને તમારા સાથે કાંઈ લેવા-દેવા નથી. આ સહેલામાં સહેલો ઉપાય હતો. પણ કંસે એવું ના કર્યું અને બંનેને એક સાથે જેલમાં પૂર્યા. એક પછી એક જેમ પ્રસૂતિઓ થઇ એને મારતો રહ્યો. એટલે તમે નક્કી સમજજો કે આ તો પરમહંસોની સંહિતા છે અને આ તો રહસ્યોનો ગ્રંથ છે. આ માત્ર લૌકિક ઘટના નથી. બીજી વાત કહું છું, એ એના આધ્યાત્મિક પક્ષમાં છે. @35.00min. ભાગવતના બે પક્ષો છે, આધ્યાત્મિક પક્ષ અને વ્યહવારિક પક્ષ. કૃષ્ણનો ફોટો તમારા ઘરમાં હશે. લોકો નાની-નાની બાબતો માટે રડતા હોય છે. કોઈ ગંભીર દુઃખ પડયું હોય અને તમે રડો તો બરાબર છે, એવા સંજોગોમાં ભગવાન જરૂર દુઃખ દૂર કરે. લોકો ભગવાનને હેરાન-હેરાન કરી નાંખે છે. તમે કૃષ્ણને જઈને પૂછજો તો જન્મની પહેલી ઘડીથી એનો ઇતિહાસ સંભળાવશે. તમને કહેશે કે, મારા ઉપર જે દુઃખ પડયાં છે, એના સો-મા ભાગના દુઃખ પણ તમારા ઉપર નથી પડયા. હું તો જેલમાં જન્મ્યો હતો, તમે જેલમાં તો નથી જન્મ્યા? મારો જન્મ રાત્રે બાર વાગ્યે થયો અને જન્મતાની સાથેજ મારે ભાગવું પડયું. મને માંનું દૂધ નથી મળ્યું, માંનો ખોળો નથી જોયો, બાપનું વ્હાલ નથી અનુભવ્યું. જયારે આખી દુનિયા ઘસઘસાટ ઊંઘતી હતી ત્યારે મારા પ્રાણ બચાવવા વરસતા વરસાદમાં ઘુઘવાટા કરતી, પૂરવાળી નદીની આંધીમાં મારે ભાગવું પડયું હતું અને મેં કોઈ બીજને ત્યાં શરણ લેવું પડયું હતું. ત્યાં પણ મને લોકોએ શાંતિથી જંપવા ના દીધો. એક પછી એક રાક્ષસો મને મારવા મોકલ્યા હતા. એટલે હું એમને એમ ભગવાન નથી થયો. કોઈ રાજાનો દીકરો હોય અને રાજા થાય એમાં એણે કાંઈ બહાદુરી કરી નાંખી? શેઠનો દીકરો શેઠની તૈયાર ગાદી ઉપર બેસે એમાં શું એણે ધાડ મારી? પણ જેના ઘરમાં કોઈ દિવસ કે,ખ,ગ બોલતો ન હોય અને કોઈ સેક્સપિઅર પેદા થાય કે કોઈ કાલિદાસ પેદા થાય, ત્યારે એની બલિહારી કહેવાય. કૃષ્ણ કહે, મેં જન્મતાની સાથેજ ભય, ત્રાસ, જુલ્મ, અત્યાચાર સિવાય કશું જોયું નથી અને છતાં હું જિંદગીમાં હાર્યો નહીં, રડ્યો નહિ પણ હસતો રહ્યો અને હસાવતો રહ્યો અને લોકોને મરદાંગની આપતો રહ્યો. અને તમે રોજ સવારથી સાંજ સુધી મારા ફોટા આગળ આવી-આવીને રડ્યા કરો છો. કૃષ્ણની પાસે કંઇક શીખવાનું હોય તો એનો વ્યહવારિક અને આધ્યાત્મિક પક્ષ સમજજો. આ બેય પક્ષને તમે સમજશો તો ભાગવતના રહસ્યને તમે પામી શકશો. કંસની જેમ પાપ વધારે પાપ કરવા ધક્કા મારતું હોય છે એમ પુણ્ય પણ વધુ પુણ્ય કરવા ધક્કો મારતું હોય છે. વ્રજમાં બધા બાળકોને મારી નાંખ્યા પ[ન જેને મારવો હતો તે ના મરાયો. પછી પૂતના નામની રાક્ષસીને મોકલાવી. એ તો રૂપ રૂપનો અંબાર છે. જશોદાને ઘેર પહોંચી ગઈ. જશોદાજી એણે જોઈને ખુશ થઇ ગયા. પૂતનાએ લાલાને રમાડવા માંગ્યો. યશોદાજીએ એણે રમાડવા આપ્યો અને એ રમાડતા રમાડતા એને ધવડાવવા લાગી અને સ્તન ઉપર એણે ઝેર ચોપડ્યું હતું. લાલાએ દૂધ એવું ચૂસવા માંડયું કે એના પ્રાણ ચુસાવા લાગ્યા. @40.00min. લોકો પૂતનાને માસી કેમ કહે છે? એ દેવકીની કે યશોદાની પણ બહેન નથી તો માસી થઇ કેવી રીતે? એટલે ભાગવત કહે છે, આ રહસ્ય ગ્રંથ છે. આ કોઈ ઐતિહાસિક કે ઘટનાત્મક ગ્રંથ નથી પણ રહસ્યોથી ભરેલો ગ્રંથ છે. અર્જુન, ત્રણ પ્રકારની શક્તિઓ છે. દૈવી માયા, રાજસી માયા અને આસુરી માયા. જયારે જયારે પણ હું મારુ પ્રાગટ્ય કરું છું તો દૈવી માયાના દ્વારા કરું છું. એટલે દૈવી માયાને દેવકી નામ આપ્યું કે જેનો આધાર, આશ્રય લઇને ભગવાન પ્રગટ થયા. એના પતિનું નામ વસુદેવ આપ્યું. વસુનો અર્થ ધન થાય એટલે ઐશ્વર્ય થાય. પૃથ્વીનું નામ વસુંધરા એ વસુ શબ્દ પરથી આપવામાં આવ્યું. સૌથી ઉત્તમમાં ઉત્તમ જે વસુ છે, તત્વ છે એ અને આ દૈવી માયા એ બંનેના યોગ થી આઠમી કક્ષાએ પ્રગટ થયા. સાત કક્ષાએ સુધી જે પ્રગટ થાય એને જ્ઞાનની સાત ભૂમિકાઓ કહેવાય. અજ્ઞાનની સાત ભૂમિકાઓને દૂર કરવા માટે આ જ્ઞાનની સાત ભૂમિકાઓ છે. આ ભૂમિકાઓ છે – શુભેચ્છા, સુવિચારણા, તનુ માનસ, સત્વા ભક્તિ, પદાર્થ ભાવિની અને સુર્યાગા. જ્ઞાન વાચાળતાથી ઝાંખું પડે છે. સૂર્ય બોલતો નથી કે હું તેજસ્વી છું.લોકો આપોઆપ એના તેજને જાણે છે કે એ તેજસ્વી છે. એટલે અજ્ઞાનની સાત ભૂમિકાઓ છે એની નિવૃત્તિ માટે જ્ઞાનની સાત ભૂમિકાઓ છે. એ સાત ભુમિકાઓનો ઉદય દૈવી માયાથી થાય અને એ દૈવી માયા કંસની જેલમાં છે. આઠમું બાળક જે જન્મ્યું એ બાળકને ઉછેરનાર, પાલન કરનાર રાજસી માયા છે, જેનાથી સંસાર ઉત્પન્ન થાય છે. સંસારનું રક્ષણ થાય છે, એટલે એનું નામ યશોદા છે. એ નામ એમને એમ નથી પડેલું. એટલે આ ત્રણ માયાઓ યાદ રાખજો. એક પરમેશ્વરને પ્રગટ કરનારી દૈવી શક્તિ, પરમેશ્વરનું રક્ષણ કરનારી રાજસી શક્તિ અને એજ મહાશક્તિને ધૂળમાં આળોટી દેનારી ત્રીજી જે શક્તિ છે એને માયાવી અથવા તામસી શક્તિ કહેવામાં આવે છે. એટલે ભાગવતકારે બહુજ વિચાર પૂર્વક સ્તન ઉપર ઝેર ચોપડાવ્યું છે. જો જો તમે અનુભવ કરજો, માણસ જયારે સાધના કરે, ઉપાસના કરે એટલે એનામાં સિદ્ધિઓ આવે. @45.00min. એટલે જે પહેલાં શેકેલો પાપડ ન હોતો ભાંગી શકતો, એ મોટા પહાડોને તોડી શકે. એટલે આ પૂતના એ બીજું કોઈ નથી પણ રિદ્ધિ અને સિદ્ધિનું પતન કરાવનારી મહા માયાવી શક્તિ જેનું નામ પૂતના છે. પૂતના કોઈ માણસ નથી, એ ભોગનું માત્ર પ્રતીક છે. એટલે સ્તન ઉપર ઝેર ચોપડેલું બતાવ્યું છે. એ ભોગમાં આજ સુધી કેટલાયે યોગીઓ ચૂસીને મારી ગયા, પ્રાણ નીકળી ગયા. આજ એક એવો યોગેશ્વર હતો, જેણે ચુસાવીને મારી નાંખનારને ચૂસીને મારી નાંખી, ખતમ કરી નાંખી અને પોતેજ એના અસલ સ્વરૂપમાં આવી ગઈ. આ ભાગવતનું રહસ્ય છે. એટલે તમે માત્ર એને ઘટના ના માની લેતા. ત્યારે હવે પ્રશ્ન ઉઠે છે કે આ કૃષ્ણ છે એ છે કોણ? કૃષ્ણનું મૂળ રૂપ શું છે? એની ચર્ચા આજે નહિ કરીએ, કાલે કરીશું. પણ આ જે ભાગવત છે, એની એક-એક ઘટનાને સમજવાની છે. પરમેશ્વર જો એ ઘટનાને સમજવાની શક્તિ આપે તો તમને એમ થશે કે જે ભાગવતને સાંભળે, સમજે, જાણે એને તક્ષક ના કરડે અને કરડે તો એનું ઝેર ન ચઢે અને ચઢે તો એના મોક્ષને ના અટકાવે. કૃષ્ણ કનૈયા લાલકી જય. @46.57min.  श्री कृष्ण शरणम मम  

3 ટિપ્પણીઓ

Filed under Uncategorized